Αναζήτηση Ετικέτας - Πόλη

RSS

Άρθρα

39 βιβλία για τις γιορτές

Του Άθωνα Δημουλά

Παρα μία τεσσαράκοντα πολύ ενδιαφέρουσες προτάσεις για βιβλία - εν όψει Χριστουγέννων και πρωτοχρονιάς. Ο Άθως Δημουλάς μας προσφέρει στο πιάτο ένα δώρο πολύτιμο!

Οι μεγάλες προφητείες

Της Ξένιας Κουναλάκη

Ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών πιστεύει ακράδαντα ότι ο μισός γυναικείος πληθυσμός, της Ντόρας Μπακογιάννη συμπεριλαμβανομένης, είναι κρυφά ερωτευμένος μαζί του.

Εζησα 15 (υπέροχα) χρόνια στο Παρίσι

Απο το Fb του Μίλτου Βασιλειάδη

Συμβαίνει κάθε μέρα στούς κάτοικους περιοχών που ελέγχουν οι σκοταδιστές του Ι.Κ. Στούς κακόμοιρους 224 Ρώσσους που γυρνούσαν μαυρισμένοι από διακοπές, στούς 48 κάτοικους της Βυρητού που μαγείρευαν χόμους...

Το παρελθόν ξανάρχεται

του Γιάννη Μακριδάκη

To προσφυγικό - μεταναστευτικό  είναι το σοβαρότερό μας πρόβλημα. Ο Γιάννης Μακριδάκης μέσα απο τό μπλόγκ του ενημερώνει συνεχώς, κάνοντας πρωϊ-βράδυ ότι ανθρώπινα μπορεί στην Χίο όπου ζεί. Διαλέξαμε μόνο δικά του πόστ...

Γίνεται η αγάπη μίσος;

της Κάτιας Ηγουμενάκη

Μεσήλικες και οι δύο. Αυτά τα πράγματα δεν έχουν μάλλον ηλικία. Ξαφνικά έρχεται η τρικυμία και σε κουκουλώνουν τα κύματα. Είμαι βέβαιη πως οι δύο αυτοί άνθρωποι έχουν αγαπηθεί πολύ.

Έξω και μέσα φλόγες

του Φώτη Θαλασσινού

Πάλι βρίσκω τον δρόμο μου και πάω για τους ανθρώπους μου. Θα έρθει και ο καιρός της φύσης. Όταν θα κατέβω στην ιδιαίτερη πατρίδα μου την Κω. Μισή ζωή εδώ, μισή εκεί.

Ταπεινογραφία: Αντίο νησί, το ταξίδι μερικές φορές αρχίζει εκεί που νομίζεις ότι τελειώνει

του Τάσου Θεοδωρόπουλου

Πότε γράφτηκε αγάπη χωρίς τσαντίλα; Πότε γράφτηκε τσαντίλα μεταξύ αγαπημένων χωρίς την γλυκόπικρη ασφάλεια ότι την επόμενη, με μισόλογα, θα ειπωθεί ένα συγγνώμη;

Το Φωτεινό Μονοπάτι

του Άρη Δαβαράκη

Η δική μου ανάγνωση του παρόντος, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε όλον τον πλανήτη, μου δίνει να καταλάβω πως η ανθρωπότητα κλείνει τις τελευταίες δεκαετίες άλλον έναν μεγάλο ιστορικό κύκλο. Η σκέψη αυτή με γεμίζει χαρά – για τις επόμενες γενιές.

Αντικατοπτρισμοί

Της Δήμητρας Μήττα

Κάποιος: «Αισθάνομαι τις κόρες των ματιών μου να έχουν φτάσει στο μεγαλύτερο άνοιγμά τους. Πρέπει να δω τι θα γίνει.»

Ποιος κτυπά πρωί -πρωί μεσημεριάτικα την ώρα που νυχτώνει;

της Αθηνάς Τζολάκη

Άλλο πράγμα ήταν όμως το έργο και άλλο η έξοδος και η βόλτα μέχρι τη μάντρα που παιζόταν ο Καραγκιόζης. Θες οι γλυκιές βραδιές,  θες τα χαλικάκια στο έδαφος της μάντρας, θες το χωνάκι τα στραγάλια ή το χέρι της θείας που με κρατούσε  μέχρι να βγούμε στον κεντρικό και  τέλος να στρίψουμε τη Λασκαρίδου...

Πόλη Άνω

του Πιγκουίνου

Φύγε εσύ, έλα εσύ. Με την ανταλλαγή των πληθυσμών, έφυγαν οι μουσουλμάνοι, ήρθαν άλλοι πρόσφυγες. Μικρασιάτες. Μπερδεύτηκαν οι τόποι, αλλαξοδρόμησαν οι ζωές. Δύσκολη πατρίδα γαβρίμ αυτή η Ελλάδα.

Ρέιτσελ Βάις

Δεκαεπτά χρόνια μετά το «Μια Αιωνιότητα και Μια Μέρα» του Θόδωρου Αγγελόπουλου που έφυγε τότε με τον Χρυσό Φοίνικα, μια νέα ελληνική κινηματογραφική παραγωγή συμμετέχει στο διαγωνιστικό πρόγραμμα των Καννών. Η ανακοίνωση του επίσημου διαγωνιστικού προγράμματος του 68ου Φεστιβάλ Καννών επιβεβαίωσε τις προβλέψεις που ήθελαν την ταινία του Γιώργου Λάνθιμου «The Lobster» να διεκδικεί το Χρυσό Φοίνικα. Στο φιλμ του Λάνθιμου πρωταγωνιστούν μεταξύ άλλων ο Κόλιν Φάρελ, η Ρέιτσελ Βάις, η Λέα Σεϊντού, ο Τζον Σι Ράιλι, ο Μπεν Γουίσο, η Ολίβια Κόλμαν καθώς και οι Αριάν Λαμπέντ και Αγγελική Παπούλια.

Μπορούμε να πάρουμε την Πόλη;

του Χρήστου Λαδά

Η Πόλη έχει μεγαλύτερο πληθυσμό από ότι όλη η Ελλάδα μαζί. Ακόμα και αν μπορούμε να την καταλάβουμε ή να την κρατήσουμε στρατιωτικά, αν και για κάθε στέλεχος των ειδικών μας δυνάμεων οι Τούρκοι έχουν δέκα, μετά θα πρέπει να μεταναστεύσουμε όλοι εκεί για να την κάνουμε ελληνική.

Το γκράφιτι στο Πολυτεχνείο μου αρέσει

της Φιλοθέης Βαρσαμή

Το γκράφιτι στο πολυτεχνείο μου αρέσει.Είναι τόσο απόλυτα φωτογραφικό, όσο αν ζωγράφιζε κάποιος το 2004 ένα τρομερό γιγάντιο σύμπλεγμα *φοίβου και αθηνάς στα μπουζούκια*. Είναι εντυπωσιακό, είναι σκοτεινό, είναι προσεγμένο.

Ο κοινόχρηστος εαυτός

του Κωστή Α. Μακρή

Και καθώς βάζω αυτό το «μου» κολλητά στη λέξη «εαυτός», τόσο περισσότερο κοινόχρηστος μου μοιάζει αυτός ο εαυτός που σκέφτεται, κινείται και ζει μέσα σε τόσα κοινόχρηστα «προνόμια», μέσα στη χώρα μου και σε άλλες χώρες. Μέσα σ' έναν πλανήτη κοινόχρηστο για τόσα είδη και για τόσους διαφορετικούς εαυτούς. Κοινόχρηστο για τα πολλά είδη που φιλοξενεί αλλά κοινόχρηστο και στο κακό που τον φορτώνει το είδος μου.

Τι σημαίνει να είσαι φτωχός...

defencenet.gr

Κάθε μέρα γινόμαστε φτωχότεροι στο πνεύμα και στην εκτίμηση που έχουμε για τη φύση, τα δύο σπουδαία έργα του Δημιουργού μας. Αγωνιούμε "πώς να έχουμε", αντί "πως να είμαστε".

Υγρή Πόλη

του Πιγκουίνου

Σε μία Τουρκία που αλλάζει και πάλι. Έξω της και μέσα της. Που θα πρέπει να επαναπροσδιορίσει τον εαυτό της. Απαλλαγμένη από το παλιό βαθύ της κράτος. Αλλά φορτωμένη με μία νέα διαπλοκή. Έχοντας εγκαταλείψει οριστικά το ευρωπαϊκό της όνειρο. Και προσπαθώντας να μετρήσει τις νέες της ιδιότητες. Στη Μέση Ανατολή, στο Αιγαίο, στον Καύκασο, στα σπλάχνα της Ανατολίας.

Κυριακάτικες μπίρες

του Κάπα-Κάπα Μοίρη

Ούτε εκατό μέτρα μακριά απ’ το σπίτι, είναι το μικρό μπακάλικο -απ’ αυτά τα λίγο απ’ όλα- της Ρίτας. Απ’ την Τιφλίδα. Από κει παίρνω, εκτός από αυλίσια αβγά και μακαρόνια όταν ξεμένω, ρώσικες μπίρες, καλό βούτυρο και παγωτά. Ρώσικα. Γεωργιανά δεν έχει, κι ας είναι καλύτερα, λέει με παράπονο.

Αποτελέσματα 1 έως 19 από 19.