Αναζήτηση Ετικέτας - Νίκος Ρωμανός

RSS

Άρθρα

Ψάχνοντας απεγνωσμένα για ήρωες

Του Γιώργου Κασιμέρη*

«Θα γίνουν επεισόδια το Σαββατοκύριακο;», με ρώτησε Άγγλος πανεπιστημιακός, φίλος που αγαπάει την Ελλάδα, με αφορμή την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου. «Φυσικά και θα γίνουν», ήταν η απάντησή μου.

Στον Κορυδαλλό ο Νίκος Ρωμανός

tanea.gr

Στις φυλακές Κορυδαλλού μεταφέρθηκε το μεσημέρι της Τετάρτης ο Νίκος Ρωμανός, που βγήκε από το νοσοκομείο Γ. Γεννηματάς, όπου νοσηλευόταν. Υπενθυμίζεται ότι ο κρατούμενος είχε ξεκινήσει απεργία πείνας στις 10 Νοεμβρίου, διαμαρτυρόμενος για τη μη χορήγηση εκπαιδευτικής άδειας προκειμένου να παρακολουθήσει τα μαθήματα στο ΤΕΙ που έχει περάσει. Ο Ρωμανός σταμάτησε την απεργία πείνας μετά από 31 ημέρες, και χθές ζήτησε ο ίδιος να επιστρέψει στην φυλακή.

This used to be a funhouse!

του Πιγκουίνου

Δεν ξεύρω αν μπορεί να φτιασιδωθεί η εικόνα με τις χριστουγεννιάτικες γιρλάντες, τις καμπανούλες και τους αγιοβασίληδες. Εκείνο που ξεύρω είναι ότι οφείλουμε όλοι -κι εγώ κι εσύ- να βρούμε έναν τρόπο να συνυπάρξουμε. Και να ξαναβρούμε λόγους να γιορτάσουμε. Βοηθώντας να κλείσουν οι πληγές. Και όχι ανοίγοντας καινούργιες. Ας κάψουμε λοιπόν ουχί τους δρόμους και τις πλατείες, ουχί τους κάδους και τα αυτοκίνητα, αλλά τον κακό μας εαυτό και τα πάθη μας. Σε μία Ελλάδα που έχασε τη χαρά της και οφείλει κάποια στιγμή να την ξαναβρεί.

Ρε αστοδιάλο

του Sraosha

Τώρα πια ξέρουμε ότι ο αμφιπολικός ελληνισμός είναι το λεξοτανίλ του λαού: αποχαύνωση και λυσιμέλεια. Τουλάχιστον το μαρξικό όπιο παρηγορεί και ανακουφίζει. Μας πουλάνε ακόμα Ελλάδα κι ελληνισμό και ορθοδοξίες και αηδίες. Η συνέχεια. Η κοινότητα. Οι δόξες και τα μάρμαρα. Που αντιστέκεται κι επιμένει. Που θα τα ξαναχτίσει όλα από την αρχή. Το ζήτημα είναι ποιος δημιουργεί τα ερείπια: οι εξωγήινοι; καμμιά σαρωτική κοινωνική επανάσταση; Αυτοί που κατεδαφίζουν τις ζωές μας φτιάχνουνε τρυφερά σποτάκια για το πώς σιγά σιγά θα τις ξαναχτίσουμε. Γιατί είμαστε Έλληνες. Ρε αστοδιάλο πια.

Οι καιροί αλλάζουν

του Χρήστου Λαδά

Ένα παιδί θα ζήσει, θα σπουδάσει και θα έχει την ευκαιρία να χαμογελάσει και εμείς μαζί του όταν πάρει το πτυχίο του. Γιατί ένα σχολείο κλείνει μια φυλακή. Αυτό είχε ειπωθεί από την εποχή της Αναγέννησης. Πάνω από όλα όμως ένα παιδί θα ζήσει! Οι υγιείς Έλληνες χαίρονται. Κάποιοι, αρκετοί, πολλοί, ενταγμένοι και ανένταχτοι πάλεψαν, πίεσαν, προσπάθησαν ο καθένας με τον δικό του τρόπο.

Είμαστε ο αντικατοπτρισμός του αληθινού μας εαυτού

του Άρη Δαβαράκη

Οι τελευταίες μέρες είχαν μιαν ένταση που, το ένοιωθα, κάτι καλό ανασχηματίζανε – κι’ ας ήταν τόσο φορτισμένες. Ο Νίκος Ρωμανός, με όλα τα λάθη του και τον θυμό του, ανέλαβε εκ μέρους όλων μας την ευθύνη να δηλώσει (με μια γενναιότητα που μόνο σε αφηγήσεις παραμυθένιες την συναντάς) ότι ζωή χωρίς ελεύθερη σκέψη, δικαιοσύνη και μια προοπτική ανατροπής όλου του σάπιου σκηνικού, δεν αξίζει να τη ζήσει κανείς.

Ρωμανός: «Βγαίνω πιο δυνατός από αυτή τη μάχη»

tanea.gr

«Αυτή η νίκη ήταν αποτέλεσμα της πολιτικής πίεσης που ασκήσαμε για αυτό και ο κόσμος του αγώνα και η Μαχητική Αναρχία είναι αδιαμφισβήτητα ηθικά, πολιτικά και πρακτικά οι μεγάλοι νικητές» αναφέρει ο Νίκος Ρωμανός σε μήνυμά του που κυκλοφόρησε το απόγευμα της Τετάρτης, λίγες ώρες μετά τον τερματισμό της απεργίας πείνας.

Καιν-ούριος άνεμος!

Του Χριστόφορου Κάσδαγλη/thePressProject

Η σωτηρία μιας ζωής από τις δικονομικές μυλόπετρες είναι μια ανάσα για όλη την κοινωνία. Διπλή ανάσα αποτελεί η απομόνωση των τυχοδιωκτικών σεναρίων, η ευοίωνη πολιτική ισορροπία που ανέτειλε μέσα από την κατάρρευση του κυβερνητικού μπλοκ.Η κυβέρνηση είχε φανερά επιλέξει να οδηγήσει τα πράγματα στη σύγκρουση, αποβλέποντας στην ανασύνταξη του συντηρητικού μπλοκ σε μια προσπάθεια αλλαγής της πολιτικής ατζέντας πριν από την τελική ήττα.

Μεγάλη ανακούφιση!

του Άρη Δαβαράκη

Δεν είναι η στιγμή για πολλά λόγια και αναλύσεις, είναι η στιγμή που νοιώθει κανείς την χαρά (και την εσωτερική ηλιοφάνεια!) και καταλαβαίνει πόσο σημαντικά είναι τα μικρά πράγματα, τα μεγάλα δώρα που δεν αγοράζονται ούτε πουλιούνται αλλά κερδίζονται με αποφασιστικότητα, γενναιότητα, επιμονή, αλληλεγγύη και πίστη. Που ξαναθυμόμαστε ότι οι νέοι άνθρωποι είναι αυτοί που διδάσκουν ήθος τελικά – και όσοι το παιδί που ζεί μέσα τους το ακούνε και συνεργάζονται μαζί του και δεν το βάζουν κάτω, δεν γίνονται «μεγάλοι», γκριζωποί και αυστηροί.

Η εξάχρονη ταραχώδης διαδρομή του Ρωμανού

Της Μαριάννας Κακαουνάκη/kathimerini.gr

Οταν μπήκε στη φυλακή, οι σωφρονιστικοί τον θυμούνται σαν ένα αγρίμι. Μετά τη δολοφονία του φίλου του Αλέξη Γρηγορόπουλου, το 2008, είχε φύγει από το σπίτι του. Πέρασε στον αντιεξουσιαστικό χώρο και βρέθηκε στις παρέες μιας νέας γενιάς τρομοκρατών. Μέχρι που την 1η Φεβρουαρίου του 2013 συνελήφθη μετά τη διπλή ληστεία στο Βελβεντό Κοζάνης με βαρύ οπλισμό. Τις πρώτες ώρες στη φυλακή –με εμφανή τα σημάδια της κακοποίησης από τις Αρχές που τον ανέκριναν– αρνιόταν οποιαδήποτε συνεργασία.

Μη, παρακαλώ σας, μη…

Του Γιώργου Χρανιώτη

Μη τον αφήσουμε να πεθάνει τον Ρωμανό. Ούτε εσείς, ούτε εμείς, ούτε κανείς. Οι σκέψεις μας είναι δυνατές και πριν προλάβουμε να το συνειδητοποιήσουμε, γίνονται λόγια, πράξεις, ιδέες. Δεν χρειαζόμαστε άλλα σκουπίδια στην ψυχή μας. Έχουμε αρκετά. Δεν αντέχουμε άλλα γαμώτο. Μην τον αφήσουμε να πεθάνει. Μη παρακαλώ σας μη...

Γράμμα στον Νίκο Ρωμανό

του Άρη Δαβαράκη

Η ιδέα ήταν του Γιώργου και της Μανίνας που το ξεκίνησαν και το οργάνωσαν. Γράφτηκε το κείμενο του γράμματος πρός τον Νίκο Ρωμανό, ανοίχτηκε μια σελίδα στο change.org για να μαζευτούν οι υπογραφές κάτω απο τον τίτλο "Να διακόψεις την απεργία πείνας" και τηλεφωνικά, με μέηλ, στα inbox του fb, μέ το twitter, απο την Τρίτη το μεσημέρι άρχισε να γίνεται όλο και πιό γνωστό. Το ανεβάζουμε και εμείς εδω -μαζί με το λίνκ για να υπογράψετε. 

Κατανόηση: Η αρχή της αρμονικής συνύπαρξης

της Νάντιας Κατσαρού

Οι διαδηλωτές τα σπάνε για δυο παιδιά προερχόμενα από αστικές οικογένειες. Δυό παιδιά που αυτό το Σάββατο, δε θα είχαν βγει από νωρίς για ψώνια και στη συνέχεια για καφέ, συνοδεύοντας ξανθές γκομενίτσες με ροζ κραγιόν και μπότες ουγκ. Παρά το ότι έτυχε να βρουν κάποια πράγματα στο πιάτο, προσπάθησαν να γνωρίσουν και την άλλη πλευρά.

Σαμαράς ίσον φόβος

Του Χριστόφορου Κάσδαγλη/thePressProject

Παρακολούθησα με τεταμένη προσοχή την ομιλία του κ. Σαμαρά, μήπως και φωτιστώ σε σχέση με τις εξελίξεις των κρίσιμων, υποτίθεται, συνομιλιών (ας μη μιλάμε καλύτερα για διαπραγματεύσεις) με την τρόικα, γύρω από τις οποίες υπάρχει αρκετό ακόμα σκοτάδι.

Η Ιωάννα Καρυστιάνη για τον Νίκο Ρωμανό

Της Ιωάνας Καρυστιάνη/hitandrun.gr

Η Ιωάννα Καρυστιάνη γράφει στο «Ηit&Run» για τον Νίκο Ρωμανό: «Η ζωή ενός συνειδητού αναρχικού δεν μπορεί να αφήνεται στα κρύα ως φαίνεται χέρια του Προέδρου της Δημοκρατίας, του Πρωθυπουργού, και του Υπουργού Δικαιοσύνης.»

Ομάδα Αποφοίτων της Σχολής Μωραΐτη για τον Νίκο Ρωμανό

toportal.gr

 Η ιδέα της παιδείας ως ελευθερίας βρίσκεται στην καρδιά του ηθικού μας πολιτισμού και του δημοκρατικού μας πολιτεύματος. Με γνώμονα αυτήν την ιδέα νιώθουμε την ανάγκη να υπερασπιστούμε το αναφαίρετο δικαίωμα στην εκπαίδευση κάθε συνανθρώπου μας. Ακόμα και αυτού που αντιμάχεται τις αξίες, το νομικό σύστημα και τη δημοκρατία μας.

Στήνεται σκηνικό για νοικοκυραίους

Του Κώστα Εφήμερου/ThePressProject

Στο σκηνικό τρόμου που στήνεται συστηματικά αυτή την εβδομάδα είμαστε τώρα όλοι παγιδευμένοι. Κανείς δεν μπορεί να προτείνει μια λύση έστω συμβιβαστική. Βρισκόμαστε μπροστά από τις οθόνες μας και με το νου μας να βρίσκεται σε ένα παιδί που ετοιμάζεται για μια θυσία χωρίς να γνωρίζουμε αν θα υπάρξει ένας από μηχανής Θεός να δώσει ένα αίσιο τέλος στο σύγχρονό μας δράμα.

6 Δεκέμβρη και πάλι θα γραφτεί η ιστορία

Της Λιούμπη Καραγεώργου/ThePressProject

Όταν δολοφονήθηκε ο Γρηγορόπουλος πήγαινα Τρίτη Λυκείου. Πήγαινα σε ιδιωτικό σχολείο και δεν μας άφηναν να πάμε στην πορεία χωρίς τη συγκατάθεση γονέα. Η μητέρα μου είχε έρθει και είχε υπογράψει για να μπορέσω να πάω και την ευχαριστώ γι’ αυτό. Ήταν η πρώτη πορεία που πήγα στη ζωή μου. Τρομοκρατήθηκα, φώναξα, έκλαψα, έμαθα. Ήμουν στο δρόμο γιατί κάποιος σαν και εμένα ήταν στο χώμα. Κάποιος που περπατούσε στους δρόμους της Αθήνας με το κεφάλι του ψηλά και τα ιδανικά του ακόμα ψηλότερα.

Αυτό το Κράτος, είναι ο μόνος Τρομοκράτης

του Αλέξανδρου Raskolnick

Τρομοκρατία είναι οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. Τρομοκρατία είναι οι συνεχείς και αδιάλειπτες παραβιάσεις του Συντάγματος, που ετούτες τις μέρες συζητούν οι Εθνικοί Ολετήρες, τρομάρα τους, να το αναθεωρήσουν κι από πάνω. Τρομοκρατία είναι τα άδικα χαράτσια και οι απειλές, σε όσους δεν μπορούν να πληρώσουν τους παράνομους φόρους, για προσωποκράτηση και για αναγκαστικές εκτελέσεις. Τρομοκρατία είναι να ψηφίζουν -και δημοκρατικά ν' αποφασίζουν, οι λύκοι ποια από εμάς τα πρόβατα μέσα από το μαντρί, θα φαγώνονται κάθε καινούρια μέρα που θα ξημερώνει.

Ψυχραιμία παιδιά!

Του Χριστόφορου Κάσδαγλη/thePressProject

 Η συμπαράσταση στο δίκαιο αίτημα του Ρωμανού είναι αυτονόητη. Χρειάζεται όμως έξυπνη τακτική, μέτρο και σύνεση. Ειδικά όταν οι εκρηκτικές συνέπειες των αποφάσεων που λαμβάνουν οι δικαστικές αρχές συνεπικουρούμενες από την κυβέρνηση, συμπίπτουν χρονικά με την εκρηκτική επέτειο της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Σύμπτωση; Μπορεί. Βολική πάντως.Και η κοινωνία δεν έχει τίποτα να κερδίσει από μια τέτοια αναστάτωση.

Αποτελέσματα 1 έως 20 από 28.