Αναζήτηση Ετικέτας - καρδιά

RSS

Άρθρα

Χθες βράδυ ονειρεύτηκα την ταφή μου

του Φώτη Θαλασσινού

Μπορεί να λέμε ότι όλοι οι σκελετοί είναι ίδιοι, αλλά αυτό δεν ισχύει. Οι σκελετοί είναι σαν τα αποτυπώματα. Μοναδικοί για κάθε άνθρωπο.

Αυτό που λέει η καρδιά

του Άρη Δαβαράκη

Πρέπει να κάνει κανείς λίγη ησυχία κάθε τόσο, ν’ ακούσει αυτόν τον ψίθυρο που είναι η πυξίδα και η ουσία της διαδρομής του. Αλλοιώς είναι καταδικασμένος να αιφνιδιαστεί απο τον ίδιο του τον θάνατο.

Στα νοσοκομεία συχνάζει η «αγιότητα»…

Του π. Λίβυου

Έπασχε φοβερά. Υπέφερε απίστευτα και όμως, δεν μας άφησε ούτε εμένα ούτε τους επισκέπτες που ήρθαν να την δούν να νιώσουμε οίκτο, θλίψη και το σημαντικότερο απογοήτευση. Μας παρηγορούσε αντί να την παρηγορούμε.

Άνθρωποι μονάχοι

της Κλειώς Βλαχάκη

Η γιαγιά μου ήταν ο πιο μοναχικός άνθρωπος. Μα είχε καμουφλάρει τη δυστυχία της κι ας φορούσε μαύρα ρούχα, κι ας έμοιαζε με μαύρο κοράκι. Εγώ νόμιζα πως είναι η κούκλα μου κι εκείνη έκανε πως κοιμάται στην αγκαλιά μου. Κι όπως κοιμόταν ένιωθα τα μάτια της υγρά να μουσκεύουν τα ρούχα μου...

Το φιλί του Ιούδα...

του π.Λίβυου

Ο Ιούδας προδίδει με φιλί, γιατί ποτέ δεν κατάλαβε τι σημαίνει αγάπη. Φιλάει προδοτικά γιατί ποτέ η καρδιά του δεν σαρκώθηκε στα χείλη του. Είχε μπερδέψει μέσα του, όπως άλλωστε και οι περισσότεροι από εμάς, την αγάπη με την ανάγκη, τον πόθο με το πάθος και τον έρωτα με την συνδιαλλαγή.

Benim büyük babam İstanbul'dan geldi

του Sraosha

Η Πόλη του παππού είναι αυτή που κοιτούσε από το βαπόρι φεύγοντας για Σαλονίκη, με το σχολείο, τους κήπους, με τα βαποράκια του Κεράτιου που τον ανέβαιναν ζικ-ζακ, με τα ναυτικά που έντυναν τον αδερφό του, με τις εκκλησίες, το χασάπικο του πατέρα του, τα Πατριαρχεία, το όραμα του Αβέρωφ στον Βόσπορο.

Έφυγε ο Φυντανίδης ανήμερα Χριστούγεννα...

HuffPost Greece

Ο Σεραφείμ Φυντανίδης, έφυγε ανήμερα Χριστούγεννα, γύρω στις 21:00, στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο. Αντιμετώπιζε σοβαρά καρδιολογικά προβλήματα και είχε υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση.Γεννήθηκε στο Περιστέρι το 1937. Όσοι τον γνώρισαν έστω και λίγο θα τον θυμούνται πάντα.

Ο κοινόχρηστος εαυτός

του Κωστή Α. Μακρή

Και καθώς βάζω αυτό το «μου» κολλητά στη λέξη «εαυτός», τόσο περισσότερο κοινόχρηστος μου μοιάζει αυτός ο εαυτός που σκέφτεται, κινείται και ζει μέσα σε τόσα κοινόχρηστα «προνόμια», μέσα στη χώρα μου και σε άλλες χώρες. Μέσα σ' έναν πλανήτη κοινόχρηστο για τόσα είδη και για τόσους διαφορετικούς εαυτούς. Κοινόχρηστο για τα πολλά είδη που φιλοξενεί αλλά κοινόχρηστο και στο κακό που τον φορτώνει το είδος μου.

Αποτελέσματα 1 έως 8 από 8.