Αναζήτηση Ετικέτας - καλοκαίρι

RSS

Άρθρα

Ταξίδια και ταξιδιώτες

του Πάνου Ζέρβα

Ο αξεπέραστος ταξιδιώτης την αποζητούσε τη μοναξιά, μόνο εκεί μπορούσε να δώσει τις μάχες του – οι άνθρωποι, η μακρά συναναστροφή και η τριβή των σχέσεων του ήταν εμπόδια. Η συνομιλία του γινόταν, μέσα από τα βιβλία, με τον Όμηρο, το Χριστό, τον Μπέρξονα, το Νίτσε, το Δάντη, το Βούδα, τον Νικηφόρο Φωκά, τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, το Λένιν, τον Γκρέκο, τον Φραγκίσκο της Ασίζης, τους ασκητές της Ανατολής. Από τους ζωντανούς, με δυο μονάχα: τον Άγγελο Σικελιανό και τον Αλέξη Ζορμπά. 

Ο Αλέξης κυρίαρχος, ο λαός κυριαρχημένος

Των Κ. Εφήμερου και Γ.Λιβιτσάνου

Το εκλογικό αποτέλεσμα της Κυριακής απέδειξε ότι όλοι παρασυρθήκαμε ερμηνεύοντας το 63% του Όχι. Η συντριπτική ήττα του αντιμνημονιακού μετώπου οφείλει να μας προβληματίσει όλους.

Ταπεινογραφία: Αντίο νησί, το ταξίδι μερικές φορές αρχίζει εκεί που νομίζεις ότι τελειώνει

του Τάσου Θεοδωρόπουλου

Πότε γράφτηκε αγάπη χωρίς τσαντίλα; Πότε γράφτηκε τσαντίλα μεταξύ αγαπημένων χωρίς την γλυκόπικρη ασφάλεια ότι την επόμενη, με μισόλογα, θα ειπωθεί ένα συγγνώμη;

Τρίτη κάλπη μέσα στο 2015

του Σι Μπεμόλ

Δεν είναι η πρώτη, δεν είναι η δεύτερη· είναι η τρίτη φορά που θα επισκεφτούμε φέτος τα εκλογικά τμήματα. Και η κοινότητα «ο τοίχος είχε τη δική του υστερία» βρήκε αρκετές έξυπνες ατάκες για να σχολιάσει το γεγονός.

Ταπεινογραφία: Kαι ο Πάγος Καίει

του Τάσου Θεοδωρόπουλου

Ο ΤΑΖ κοιτάζει με δυσπιστία τα φίλτρα καθαρισμού, αποφεύγει αυτούς που πίνουν φρέντο και αναζητά τα κομμάτια ενός πάζλ που στάζει σαν παγωμένο υγρό στο καυτό πάτωμα...

Η πιο μεγάλη ώρα

του Κωνσταντίνου Παρίσση

Ο Αλέξης έγινε, όπως λέγαν οι παππούδες μας, από αγόρι άντρας μέσα σε μια νύχτα. Όχι μόνο γιατί τόλμησε, αλλά κυρίως γιατί ωρίμασε θεαματικά γρήγορα - και αυτό φάνηκε στη συνέχεια. Το πρώτο, βέβαια, που νίκησε ήταν ο φόβος: τόλμησε...

Σκουλικομυρμηγκότρυπα!

του Άρη Δαβαράκη

Τι παίζεται τελικά μέσα σε όλη αυτή την διαπραγμάτευση που τελειωμό δεν έχει; Πέντε ολόκληρους μήνες Eurogroups, Brussels groups, σύνοδοι κορυφής, έκτακτες συναντήσεις, τετραμερείς, πενταμερείς, εξαμερείς, επείγοντα τηλεφωνήματα - δεν μπορεί, αποκλείεται να γίνονται όλα αυτά επί 150 μέρες για μια συμφωνία που την θέλουμε και εμείς, τη θέλουνε και οι άλλοι.

Summer`s tales 11. Επίλογος

του Τσαλαπετεινού

Τις προάλλες, στις 17 του μήνα γιόρταζε η Σοφία. Αγόρασα από το φούρνο κουλουράκια βανίλιας που της αρέσουν κι πήρα το μονοπάτι για το κονάκι τους. Πριν μερικά χρόνια πήραν ένα μικρό κομμάτι γης έξω από το χωριό με ένα ρημάδι, ψηλά, στην πάνω του πλευρά. Παλιά στάνη πετρόκτιστη, ένα ερείπιο που αρνιόταν σθεναρά να καταρρεύσει. Το επισκεύασαν με μεράκι και το μετέτρεψαν σε μόνιμο σπιτικό “για τα γεράματά” τους. Τώρα πια δεν μού φαίνονται τόσο μεγάλοι...

Summer`s tales- 10. Αν ζευγαρώσεις στο Νησί

του Τσαλαπετεινού

Γυμνοί όλοι μέρα, ντυνόταν μόνο όταν κρύωναν ή για να πάνε στο χωριό για φαγητό. Ταβέρνα δεν υπήρχε· στο μοναδικό μπακάλικο, σε ένα τραπέζι της αυλής, τους ετοίμαζαν αυγά, πατάτες, φάβα και πότε πότε κανένα ψάρι. Δεύτερο, γιατί τα πρώτα έφευγαν για άλλους προορισμούς. Όλα μαγειρεμένα σε πετρογκάζ. Έτρωγαν υπό το φως μιας λάμπας πετρελαίου γιατί ούτε ηλεκτρικό είχε τότε το Νησί. Μόνο μια -δυο γεννήτριες που τους έπαιρναν τα αυτιά από το θόρυβο που έκαναν· στα πανηγύρια κυρίως του Δεκαπεντάγουστου...

Summer`s tales- 9. On board

του Τσαλαπετεινού

Τί είναι Παράδεισος; Πολύ σχετικό. Εξαρτάται ποιόν θα ρωτήσεις και ποια δεδομένη στιγμή. Για μένα, εκείνη τη μέρα, εκείνη τη στιγμή ο Παράδεισος είχε πολύ συγκεκριμένο στίγμα -ίδιο με αυτό του σκάφους- και τα βασικά συστατικά του ήταν μια μεγάλη πετσέτα, μια κούπα εξαίσια αρωματικός καφές και ένα πιάτο γεμάτο κουλουράκια βανίλιας που μού πρόσφεραν οι σωτήρες μου, ο Γιάννης και η Σοφία.

Summer`s tales- 8. Ο πελαγίσιος Σίσυφος

του Τσαλαπετεινού

Εγώ, ο ταλαίπωρος θα συνέχιζα το πήγαινε -έλα αναγκαστικά ως την αιωνιότητα. Αυτά τα διακόσια πενήντα μέτρα από το μώλο μέχρι τον κάβο, θα γινόταν ο δικός μου Ελλήσποντος αλλά χωρίς το έπαθλο που περίμενε τον Λέανδρο** στο τέλος της διαδρομής του. Ή μάλλον όχι Λέανδρος· δεν ήμουν παρά ένας πελαγίσιος Σίσυφος που κουβαλούσε έγια μόλα, πέτρα το σώμα του αντί στην κορυφή του βουνού της τιμωρίας, κόστα κόστα: το ποστάλι της καταδίκης του επίμονου γυμνιστή.

Summer`s tales- 7. Το κάδρο της μισάνοιχτης πόρτας

του Τσαλαπετεινού

Στην τρελή αφέλεια της πρώτης νιότης, πίστευα ακράδαντα -όπως άλλωστε και οι περισσότεροι συνομήλικοί μου- πως στα πενήντα οι άνθρωποι είναι πολύ μεγάλοι πια κι έχουν προ πολλού σταματήσει να κάνουν έρωτα. Κι αν ελάχιστοι από αυτούς συνεχίζουν, το κάνουν με ένα τρόπο μίζερο κι αδιάφορο. Χωρίς πάθος. Σύντομα, διεκπεραιωτικά και μάλλον θλιβερά. Η σκηνή όμως που παρακολουθούσα...

Summer`s tales- 6. Hypothermia

του Τσαλαπετεινού

Θυμήθηκα ξαφνικά ότι αυτά ήταν τα πρώτα συμπτώματα της υποθερμίας. Μού ήταν όμως αδύνατον να θυμηθώ τις λεπτομέρειες μιας γραφικής παράστασης που είχα δει πριν από καιρό, σε ένα σχετικό άρθρο. Στον κάθετο άξονα ήταν οι θερμοκρασίες νερού και στον οριζόντιο, διάρκεια παραμονής σε αυτό σε λεπτά. Αλλά και να τα θυμόμουν, δεν μπορούσα να υπολογίσω με ακρίβεια...

Το "Νησί" τον Αύγουστο

της Ηλέκτρας Αλεξανδροπούλου

Και τσέπωναν οι ντόπιοι το κέρδος απο το τίποτα που πούλαγαν και χαίρονταν οι αστοί γι' αυτό το τίποτα και κανένα παράπονο δεν είχανε ποτέ. Και κλαίνε τώρα πιασμένοι χέρι χέρι. Οι ντόπιοι που το Νησί δε γεμίζει καλά καλά ούτε για δεκαπέντε μέρες τον Αύγουστο και πάνε πιά και οι ταϋλάνδες και οι σευχέλλες...

Summer`s tales- 5 Κάτι σα Φελμπς

του Τσαλαπετεινού

Είμαι πλάσμα του νερού. Μπορεί να μεγάλωσα σε υψόμετρο, εκατοντάδες μίλια μακριά από την πιο κοντινή θάλασσα, το νερό όμως είναι το στοιχείο μου, πράγμα που αποδείχτηκε πολλές φορές, αρχής γενομένης από την ημέρα της γέννησής μου: με έβγαλαν με το ζόρι, όταν είδαν ότι δεν είχα κανένα σκοπό να εγκαταλείψω το αμνιακό υγρό.

Γεννήτρια θερινού ποιήματος

Του Πάνου Θεοδωρίδη

Όταν επέρχεται το τέλος της περιόδου και η μορτσεζόν δείχνει τα δοντάκια της στους προσιόντας, αλλά επιθυμείς να μετατραπείς απο σκουμπρί σε κολιό χωρίς πολύν λειψαναβατισμόν, προτείνω, συνιστώ και συνηγορώ υπέρ ενός poem generator που σπανίως ατακτεί στο κύλισμα, στο αλώνισμα και στο λίχνισμα του Χρόνου.

Το αύριο μπορεί να περιμένει

του Άρη Δαβαράκη

Άρα δεν μπορώ να αποσυρθώ από τα εγκόσμια μέχρι τελευταίας μου αναπνοής – όχι μόνο γιατί δεν μπορώ να γίνω Μοναχός αλλά γιατί δεν έχω βέβαια και τα κότσια να παραστήσω τον δια Χριστόν σαλλό στα σκαλοπάτια  του Αγίου Διονύσιου...

Summer`s tales- 3. Πρωινή Κουστωδία

του Τσαλαπετεινού

Ο παπά Στάθης, όπως μάθαμε, αρνήθηκε να χρησιμοποιήσει την μικροφωνική εγκατάσταση που είχε τοποθετήσει -χωρίς μάλιστα να ζητήσει τη γνώμη του- στον ναό ο Κοινοτάρχης. “Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, είπε ο Κύριος. Ποιός είμαι εγώ λοιπόν που θα μπω πρωί-πρωί, με το ζόρι στα σπίτια των ανθρώπων;” ήταν η μόνη φράση που ακούστηκε δυνατά από τα ηχεία.

Εδώ στη μέση του Αυγούστου

του Άρη Δαβαράκη

Τι κάνω τώρα, κοιτάζω πίσω και θα γίνω στήλη άλατος. Το πεύκο, το πεύκο, αυτό με ξεστράτισε και με παρέσυρε. Πού είναι το πεύκο; Παντού θα μου πείτε, χιλιάδες πεύκα παντού. Ναι αλλά εγώ δεν έχω πρόσβαση στο πεύκο που μυρίζει πεύκο –γιατί όπου υπάρχουνε πεύκα ευωδιάζει ο τόπος. Θυμήθηκα τώρα ένα ποίημα που μου μάθαινε η μητέρα μου. Το Πεύκο.

Summer`s tales- 2. Σαπφώ Σαρίφ

του Τσαλαπετεινού

Εκείνη τη μέρα με μισόκλειστα προχωρούσα αργά. Άμα φυσάει επί μέρες λυσσασμένος βοριάς και ύστερα ξημερώσει η μέρα της Άγιας Μπουνάτσας, δε χορταίνεις να αφουγκράζεσαι την απόλυτη ησυχία μετά το βουητό, να βλέπεις την απέραντη λαδιά μετά τα κύματα. Και βέβαια δε χορταίνεις να νιώθεις ότι μόνος εσύ που ξύπνησες νωρίς, απολαμβάνεις τη γαλήνη...

Αποτελέσματα 1 έως 20 από 35.