Αναζήτηση Ετικέτας - φόβος

RSS

Άρθρα

Το ΑΙDS δεν είναι μπαμπούλας

της Κάτιας Ηγουμενάκη

Συστήθηκε σεμνά."Με λένε Σταμάτη και είμαι πρώην τραβεστί και φορέας του ΑΙDS. Δεν είμαι ζητιάνος αλλά ζητάω βοήθεια διότι τα φάρμακα που πρέπει να παίρνω είναι πολύ ακριβά και δε μπορώ ν΄ ανταπεξέλθω."

Ενα παιδί μεγαλώνει στα Εξάρχεια

Της Μαρίας Κατσουνάκη

Ο ​​Α. είναι 5 χρόνων και ζει στα Εξάρχεια. Χαιρετάει τους αστέγους, ως κάτι οικείο, νιώθει άβολα με τους Πακιστανούς που πουλάνε λαθραία τσιγάρα, αποφεύγει τους δρόμους με γκράφιτι κρανία. Φοβάται.

Η Λεπέν κι εμείς

Του Παύλου Τσίμα

Η άνοδος της Λεπέν τρομάζει επειδή εγγράφεται σε ένα κύμα ευρωσκεπτικισμού που γιγαντώνεται όχι στους φτωχούς καταφρονεμένους της ευρωπεριφέρειας, αλλά στον πλούσιο πυρήνα της Ευρώπης, στο κέντρο και στον βορρά της.

Και οικονομική η καταστροφή από τον τζιχάντ

Του Γιάννη Μαρίνου

Εχομε λοιπόν πόλεμο. Τον τρίτο, πραγματικά παγκόσμιο, πόλεμο, αφού εκτείνεται σε όλον τον πλανήτη, τουλάχιστον ως απειλή, όπου υπάρχουν ή εισέρχονται μουσουλμάνοι.

Τρεις εικόνες για την επανίδρυση του Ελληνικού Κράτους

του Κωστή Α. Μακρή

Δεν θέλω να δανείζομαι για να ξεχρεώνω δανεικά. Θέλω να ζω σε μια χώρα που παράγει πλούτο και τον διαχειρίζεται με λογική και που θα αφήνει περίσσευμα για τη στήριξη των αδυνάτων, για την αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών και για δύσκολους καιρούς.

Στα νοσοκομεία συχνάζει η «αγιότητα»…

Του π. Λίβυου

Έπασχε φοβερά. Υπέφερε απίστευτα και όμως, δεν μας άφησε ούτε εμένα ούτε τους επισκέπτες που ήρθαν να την δούν να νιώσουμε οίκτο, θλίψη και το σημαντικότερο απογοήτευση. Μας παρηγορούσε αντί να την παρηγορούμε.

Ταπεινογραφία: Kαι ο Πάγος Καίει

του Τάσου Θεοδωρόπουλου

Ο ΤΑΖ κοιτάζει με δυσπιστία τα φίλτρα καθαρισμού, αποφεύγει αυτούς που πίνουν φρέντο και αναζητά τα κομμάτια ενός πάζλ που στάζει σαν παγωμένο υγρό στο καυτό πάτωμα...

Ταπεινογραφία: Ανορθόγραφα Συναισθήματα ή... η χαμένη (;) ομορφιά της επιστολογραφίας

του Τάσου Θεοδωρόπουλου

Ο ΤΑΖ κολυμπάει αναζητώντας  τις χαμένες λέξεις ανάμεσα στα  κύματα, αψηφώντας τους κινδύνους και τα βράχια, προσδοκώντας τη βροχή.“Δεν έχω λόγια”.  Kαι που να τα βρεις αφού εσύ ο ίδιος τα  εξόρισες; Τα αντικατέστησες με σηματάκια και emoticons,  αυτές οι  φατσούλες που χρησιμοποιούμε στο Ίντερνετ για να εκφράσουμε συναισθήματα όπως χαρά  και λύπη, "Νοιώθω ευλογημένος" κ.α

Κlarina Bourana: Στα χρόνια του Mad Max (Ας καταστραφούν όλα)

του Τάσου Θεοδωρόπουλου

Κάπως, κάπου, κάποτε, μέσα από τη στάχτη και τα χαλάσματα, θα αναβλύσει ένας πίδακας νερού. Ο αέρας θα σπρώξει σε μια νερολακούβα ένα σπόρο. Ο σπόρος θα γίνει δέντρο. Το δέντρο δάσος. Και οι άνθρωποι, έχοντας φτάσει στο πιο χαμηλό σημείο της ύπαρξης τους, θα μπορέσουν να κοιτάξουν το δέντρο, το δάσος, με θαυμασμό. Και δέος. Θα συνειδητοποιήσουν την καταστροφή,

Το Χρέος…

του Γιάννη Μακριδάκη

Η ψυχή γνωρίζει πολύ καλά. Πως και την πατρίδα σου σε κάθε ευκαιρία την εκπόρνευσες, το ίδιο έχεις σκοπό να πράξεις ξανά, πως τίποτε δημόσιο ποτέ σου δεν σεβάστηκες, απεναντίας έσπευσες με κάθε ευκαιρία να το καταχραστείς, πως πάντοτε την εκποίηση του αληθινού πλούτου προς απόκτηση πλασματικού πλούτου χρήματος είχες στον νου σου. Ο νους δουλεύει με γνώμονα την αξία του χρήματος, σπέρνει τον φόβο, επενδύει στη μικρότητα, στον εγωισμό, στην αυτοσυντήρηση, και στην υποκρισία.

Ναι, επιμένουμε στο όχι

του Πάνου Ζέρβα

Δεν θα σχολιάσω καθόλου τις υπερβολές, τις χυδαιότητες, τις διαστρεβλώσεις, τη διχαστική διάθεση, τα προσωπικά γιουρούσια και τις ανθρωποφαγίες: αυτά, με την καλή θέληση των φίλων που σχολιάζουν στην καλύβα τα αποφύγαμε, κατά το δυνατόν και ελπίζω ότι θα συνεχίσουμε έτσι ως το τέλος. Θα σας πω όμως τους κυριότερους λόγους για τους οποίους την Κυριακή θα επιλέξω το όχι. Παρ’ όλο που δεν ήθελα να γίνει δημοψήφισμα και το έγραψα πολλές φορές στην καλύβα, μετά τις εκλογές.

Δεν φοβάμαι την πείνα, φοβάμαι το φόβο σας

της Χρύσας Δουζένη

Τι θα γίνει αν έρθει η ρήξη και δεν έχουμε να φάμε, να πάρουμε φάρμακα, να βάλουμε βενζίνη; Ξέρετε, υπάρχουμε κι εμείς που όλα τα παραπάνω τα έχουμε βιώσει. Τι κάναμε; Δεχτήκαμε και προσφέραμε αλληλεγγύη.

Να διώξουμε το φόβο

Του Κώστα Εφήμερου

Στις εκλογές του Ιανουαρίου τα συστημικά ΜΜΕ επένδυσαν στον φόβο.  Τώρα, λίγες ώρες πριν ξεσαλώσουν ήρθε η ώρα να παραμείνουμε ψύχραιμοι και να αναλογιστούμε τι σημαίνει η ψήφος μας.

Ο Τζακ Λιου τάσσεται υπέρ της αναδιάρθρωσης του Ελληνικού χρέους

HuffPost Greece

Υπέρ της αναδιάρθρωσης του Ελληνικού χρέους τάχθηκε ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών, Τζακ Λιου μία μέρα μόλις πριν το κρίσμο Eurogroup στις Βρυξέλλες. Ειδικότερα ο Τζακ Λιου, δήλωσε ότι πρέπει να συμφωνηθεί μια "μορφή αναδιάρθρωσης" του χρέους της Ελλάδας, ενώ επισήμανε ακόμη πως φοβάται ένα "ατύχημα" στις διαπραγματεύσεις της Ελλάδας με τους πιστωτές της. "Η Ελλάδα πρέπει να κάνει επώδυνες προσαρμογές (...) και οι διεθνείς πιστωτές της Ελλάδας πρέπει να δείξουν ευελιξία όσον αφορά τους στόχους και τον τρόπο επίτευξής τους. Και χρειάζεται να γίνει συζήτηση για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους".

Να τρομοκρατήσουμε τους τρομοκράτες

"Αυγή"/Κύριο άρθρο

Αυτή την εβδομάδα ήταν η σειρά της Ντ. Μπακογιάννη να προβλέψει την επιβολή capital controls το τριήμερο του Αγ. Πνεύματος. Τελείως τυχαία, οι δυσοίωνες αυτές προβλέψεις, που ποτέ δεν επιβεβαιώνονται, γίνονται από εκπροσώπους του πολιτικού και κοινωνικού χώρου που έχουν την άνεση, κάπου, σε κάποια τράπεζα, να έχουν ένα εκατομμύριο ξεχασμένο και μη δηλωμένο, άρα δεν ανησυχούν στην άκρη του μυαλού τους μήπως, μία στο εκατομμύριο, γίνει κάποια στραβή.

Ο Σαρλί και οι άλλοι

Του Νίκου Χατζηνικολάου

Πέντε μήνες πέρασαν από τις στυγερές δολοφονίες της 7ης Ιανουαρίου στο Παρίσι. Ο τηλεοπτικός τους χρόνος τελείωσε προ πολλού. Τι έχει απομείνει, πέρα από τους συγγενείς των θυμάτων, η σκέψη και τα αισθήματα των οποίων δεν ακολουθούν τους κώδικες λειτουργίας των μέσων μαζικής ενημέρωσης; Τί συμπεράσματα μπορούν να βγουν τώρα, ήρεμα, μετά τις επιθέσεις στο περιοδικό Charlie Hebdo και στο εβραϊκό σούπερ μάρκετ στη Βενσέν και τις αντιδράσεις που προκάλεσαν;

Η πέτσα της χώρας

kospanti.wordpress.com

Γυρίσαμε και κοιτάξαμε μέσα απ’ τη τζαμαρία. Τα κατάρτια μπλεγμένα κλαδιά, τα κατάρτια ακανόνιστα σημάδια από τρεμάμενη βελόνα σεισμογράφου, πότε κοντύτερα και πότε ψηλότερα από τις πολυκατοικίες, τα κατάρτια διάκοσμος στην οριογραμμή του ορίζοντα της πόλης … Πασαλιμάνι, το αιώνιο, το πάντα ξάγρυπνο ενδιαίτημά μας!

Η ώρα της έντιμης ρήξης

Του Στάθη Κουβελάκη

Είναι λοιπόν η ώρα να ξεκαθαριστεί κατ’ αρχήν, ότι οι όποιοι πόροι εισρέουν τώρα στα δημόσια ταμεία μέσω της ΠΝΠ, προορίζονται για την κάλυψη των αναγκών της κοινωνίας και όχι για την αποπληρωμή των δανειστών-τοκογλύφων. Είναι η ώρα να τελειώνουμε με  την ξύλινη και αποκοιμιστική γλώσσα περί "διαπραγμάτευσης που πάει καλά" και "συμφωνίας  που, ας μην ανησυχούμε, έρχεται». Είναι η ώρα να σταματήσουν άμεσα οι σουρεαλιστικές αναφορές στις "αμοιβαία επωφελείς λύσεις" και τους «εταίρους» με τους οποίους είμαστε δήθεν «συνιδιοκτήτες της ΕΕ». Είναι η ώρα να δημοσιοποιηθούν στην κοινή γνώμη τα στοιχεία που αποδεικνύουν τον ανηλεή πόλεμο που δέχεται η κυβέρνηση γιατί αρνείται την υποταγή.

Ελληνισμός θα πει ανθρωπισμός

Του Αθανασίου Θεοδωράκη

Ο Σεφέρης έγραφε: «Ελληνικός πολιτισμός δε θα πει κάτι απομονωμένο ξένο και αβοήθητο από κάθε ανθρώπινη προσπάθεια που γίνεται γύρω μας...».

Δεν ξέρω τι θα πει δυστυχία…

του Κωστή Α. Μακρή

Δεν ξέρω τι θα πει δυστυχία. Δεν ξέρω τι είναι ο πόνος. Δεν ξέρω πώς νιώθουν οι απελπισμένοι, δεν έχω ιδέα τι θα πει στέρηση, αγνοώ τη λέξη κατάθλιψη και δεν έχω μάθει τι πράγμα είναι η απόγνωση. Μπορεί και να είμαι ανίατα ευτυχισμένος.

Αποτελέσματα 1 έως 20 από 47.