Αναζήτηση Ετικέτας - δεξιά

RSS

Άρθρα

Υπογραφές και δάκρυα

του Χρήστου Λουτράδη

Μια κοινωνία που αιμορραγεί από την λιτότητα εδώ και τόσα χρόνια δεν την ενδιαφέρει αν ο υπουργός δακρύζει όταν υπογράφει. Τον νοιάζει που υπογράφει.

Πάμε Σύνταγμα μέσω Θεσσαλονίκης; (Όλυμπος – Νάουσα)

του Νίκου Παναγιωτόπουλου

Σε αυτό που κάποιοι αναίσχυντα ίσως και να λένε  «in», χάθηκε τελευταία και η πλώρη του, διακριτικά, φιλήσυχα, αρμονικά, σχεδόν φιλόξενα, σε αυτή τη θάλασσα που όλοι μας καλούμε παρελθόν.

Οι μεγάλες μάχες είναι μπροστά

του Χρήστου Λαδά

Ο Τσίπρας κυριάρχησε απόλυτα στο εσωτερικό πολιτικό τοπίο. Πλέον μπορεί να κυβερνήσει απαλλαγμένος από τα ιδεοληπτικά βαρίδια που φιλοξενούσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα όμως έχει το χρόνο να κυβερνήσει και να κριθεί.

Γιδοβοσκός με φράκο

Του Χρήστου Γιανναρά

Καλύπτει ζωτικότερες ανάγκες του Ελληνα ένα δεύτερο στην οικογένεια αυτοκίνητο ή η άνετη γνώση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, που εξασφαλίζει πρόσβαση σε έναν πλούτο αιώνων εκφραστικής της σοφίας και του κάλλους;

Το τέλος της μαγικής σκέψης

Του ΠαύλουΤσίμα

Ακόμη και αν η υπό εκκόλαψη συμφωνία είναι η χειρότερη δυνατή, αυτή η ενηλικίωση της πολιτικής- αν επέλθει- θα είναι κέρδος.

Το δικαίωμα στην αυθαιρεσία: η εθνική «κοινωνική» μας κουρελού

Της Αντιγόνης Λυμπεράκη

Είναι επιμελώς κρυμμένο μυστικό: δικαιούχοι κοινωνικών επιδομάτων που ανήκουν στο πλουσιότερο 10% του πληθυσμού, λαμβάνουν υψηλότερο επίδομα από εκείνους τους δικαιούχους που ανήκουν στο φτωχότερο 10% του πληθυσμού. Ψαλίδα ορθάνοιχτη.

Η Αριστερά της δραχμής

Του Γιώργου Π. Τερζή

Η δραχμή ως εναλλακτικό σενάριο αποτελεί το επιχείρημα που η ελληνική Αριστερά, στην κατά ΣΥΡΙΖΑ εκδοχή της, απέφευγε να χρησιμοποιήσει.

Θολούρα

Του Γιώργου Σκύβαλου

Προσωπικά δεν μπορώ να στηρίξω τυφλά μία τέτοια κυβέρνηση. Ακόμα και αν δεν υπάρχει καλύτερη εναλλακτική. Κάποια πράγματα δεν χρειάζεται να τα συγκρίνουμε με κάποια άλλα για να βγάλουμε συμπεράσματα. Άδειασαν τα ταμεία και στέγνωσε η αγορά...

Νίκος Πορτοκάλογλου

Καιρό είχε να δημιουργηθεί θέμα στην ελληνική μουσική με αφορμή κάποιο τραγούδι. Την αφορμή ακουσίως την έδωσε ο Νίκος Πορτοκάλογλου με το νέο του τραγούδι με τίτλο «Θα περάσει κι αυτό». Είναι μνημονιακό ή μη; Εχει δικαίωμα ένας δημιουργός να έχει πολιτική θέση και αν ναι ποια πρέπει να είναι αυτή; Να κοιτάει δεξιά, να κοιτάει αριστερά ή ευθεία στο κέντρο; Ο σάλος που ξέσπασε στα social media έχει να κάνει όχι για την ποιότητα της μουσικής ή των στίχων αλλά πόσο κοντά ή μακριά είναι σε όσα περνάει η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Ισως να έπαιξε ρόλο και το κείμενο που συνοδεύει το κομμάτι:

Γράμμα στον Άρη Δαβαράκη

του Παντελή Σιβρή

Πάντα όμως είχα μέσα στο μυαλό μου την απολύτως ποιητική διάσταση της υποστήριξης σου σε ΕΝΑ πρόσωπο και όχι σε ένα πολιτικό χώρο και σε μια παράταξη. Οραματιζόσουν και οραματίζεσαι τον Εθνικό ηγέτη...

Η Αριστερά απέναντι σε κρίσιμα διλήμματα

Του Τάσου Παππά

Ο ΣΥΡΙΖΑ βγήκε από το πολιτικό περιθώριο, όχι μόνο λόγω της έκτασης και της βιαιότητας της οικονομικής κρίσης, που αποδόμησε τα συστημικά κόμματα, αλλά και γιατί εμφανίστηκε έτοιμος -και έπεισε γι’ αυτό- να αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες.Εξελέγη με ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα -όχι επαναστατικό, αλλά στο πνεύμα του αριστερού κεϊνσιανισμού- και τώρα διαπιστώνει ότι οι συσχετισμοί στην Ευρώπη είναι κατάφωρα αρνητικοί, δεν έχει συμμάχους σε επίπεδο κυβερνήσεων, οι κυρίαρχες δυνάμεις είναι άκαμπτες και απαιτούν την άνευ όρων παράδοσή του. Είναι αναγκασμένος λοιπόν να διαλέξει: θα προσπαθήσει να κάνει ό,τι μπορεί στο δεδομένο περιβάλλον ή θα αφήσει τη Δεξιά να επιστρέψει θριαμβευτικά;

Συνωμοσιολογικές μπαρούφες

του Χρήστου Λουτράδη

Γιατί ανέχεται ο πρωθυπουργός τις ακροδεξιές και μισαλλόδοξες εκρήξεις του εταίρου του στην συγκυβέρνηση και υπουργού άμυνας, Πάνου Καμμένου;  Γιατί ανέχεται να εντυπώνεται στο συλλογικό ασυνείδητο μια ρητορική μίσους που όταν δεν φλερτάρει με τον ακροδεξιό λόγο, φλερτάρει σίγουρα με την συνωμοσιολογική μπαρούφα;

Με το πιστόλι στον κρόταφο

Της Μαρίας Χαψούλα

Δεν υπάρχουν ηγετικές μορφές που να εμπνεύσουν τον κόσμο και τα κόμματα καθώς και οι πολιτικοί τους έχουν μεταλλαχθεί σε ζόμπι. Και για άλλη μια φορά τα τελευταία χρόνια καλούμαστε να ψηφίσουμε με το πιστόλι στον κρόταφο, εκβιαστικά, πέρα από ιδεολογίες και πολιτικές πεποιθήσεις αυτούς που ελπίζουμε ότι θα μας δώσουν μια τελευταία ευκαιρία...

Η "παπαριά" και το fb του Άρη Μαραγκόπουλου

Απο το fb του Άρη Μαραγκόπουλου

Διάβασα, κατά τύχη, την παρακάτω παπαριά στον τοίχο Χωμενίδη, ένα ανακάτεμα κακοχωνεμένων πληροφοριών, οιδιπόδειας μοχθηρίας για την Αριστερά, και αδιάβαστης, φυσικά, ιστορίας της νεοελληνικής λογοτεχνίας:

Δεν υπάρχει συμμετρία μεταξύ “εξτρεμισμού” της αριστεράς και της δεξιάς

Επιστολή διανοουμένων - The Guardian*

Η άνοδος της “Ευρωσκεπτικιστικής” δεξιάς, με τις ξεκάθαρα ρατσιστικές της πολιτικές θέσεις, είναι άμεσο αποτέλεσμα των πολιτικών της λιτότητας. Η άνοδος της αριστεράς, από την άλλη μεριά, παρέχει εναλλακτικές λύσεις.

Ρίχνει δίχτυα η ΝΔ σε ΑΝ.ΕΛ και ανεξάρτητους

Του Γιάννη Σαραντάκου

Σε περίοδο έντονων παρασκηνιακών διεργασιών έχουν εισέλθει και τα κόμματα που συν-αποτελούν την κεντροδεξιά παράταξη στη χώρα μετά το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών. Δεδομένου οτι η ΝΔ δεν θέλει τις εκλογές τον Μάρτιο του 04, αναζητά 180 ψήφους...

Αποτελέσματα 1 έως 17 από 17.