Αναζήτηση Ετικέτας - 11 Σεπτεμβρίου

RSS

Άρθρα

Η 11η Σεπτεμβρίου της Ευρώπης. Και μετά;

Του Στέλιου Κούλογλου/Tvxs Σχόλιο

Μετά το  βράδυ της Παρασκευής 13ης Νοεμβρίου και το μακελειό εκατοντάδων πολιτών που κάθονταν σε ένα καφέ ή παρακολουθούσαν μια συναυλία, κανείς δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλής. Όχι μόνο στο Παρίσι, αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Ο άλλος κόσμος μετά την 11η Σεπτεμβρίου

Του Νίκου Κωνσταντάρα

Οι αποκαλύψεις του Εντουαρντ Σνόουντεν για την προσπάθεια των ΗΠΑ να ελέγξουν τεράστιο μέρος ηλεκτρονικής επικοινωνίας σε όλη τη Γη και ταυτόχρονα η ρευστή κατάσταση στον πλανήτη δείχνουν ότι η επιφανειακή γνώση δεν οδηγεί στην παντοδυναμία.

Asylum

του Χαρίτωνα Χαριτωνίδη

Λίγο πριν από την πτώση των Ταλιμπάν, ο Μπιν Λάντεν την κάνει νύχτα από το σπήλαιο που κρυβόταν –όπως πιστεύαμε τότε,- και αναζητώντας νέα κρυψώνα, κάποιοι Έλληνες φίλοι του, παλιά μέλη του δικτύου Αμπού Νιντάλ, από το πατριωτικό ΠΑΣΟΚ, τον περνάνε από Αθήνα. Όμως, εκεί, στην Τοσίτσα, ένα τζάνκι αναγνωρίζει στο πρόσωπο του...

Συγκίνηση για το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου στο Μανχάτταν

tanea.gr

Ο μικρός ελληνορθόδοξος ναός του Αγίου Νικολάου, του οποίου η παρουσία στο νότιο τμήμα του Μανχάταν χρονολογείται από 1916, ήταν ο μόνος ιερός χώρος λατρείας που καταστράφηκε την 11η Σεπτεμβρίου 2001. O νέος ναός υπολογίζεται να είναι έτοιμος σε 18 με 24 μήνες και η ανέγερσή του θα κοστίσει 38 εκατ. δολάρια με χωρητικότητα 150 ατόμων. Αρχιτέκτονας ο Σαντιάγο Καλατράβα. «Θα είναι ένας οίκος του Θεού, της Αγάπης και της Ειρήνης», δηλώνει.

H άλλη 11η Σεπτεμβρίου

Του Χαρίτωνα Χαριτωνίδη

Θα έπρεπε να το περιμένουν οι αμερικανοί πολίτες. Αν η χώρα τους ενδιαφέρεται τόσο πολύ για τις άλλες χώρες, κάποτε θα ενδιαφέρονταν κι εκείνες για την Αμερική. Αν στην Αμερική αρέσει τόσο πολύ να κάνει αεροπορικές επισκέψεις σε άλλες χώρες,  κάποιες θα ανταπέδιδαν την επίσκεψη. Υπήρξαν βέβαια νεκροί. Αυτό όμως είναι μια παράπλευρη απώλεια που έχει γίνει αποδεκτή, όπως στη Βαγδάτη και το Βελιγράδι. Κι ασφαλώς ο θάνατος ενός Αμερικανού δεν είναι πιο λυπηρός από το θάνατο ενός Αφγανού ή ενός Σέρβου.

On that day they wounded New York

της Αριάδνης Λουκάκου

Ακόμα και αυτή τη στιγμή που το γράφω, ανατριχιάζω ολόκληρη. Η σιωπή έδωσε τη θέση της σε κλάμματα και κραυγές αγωνίας. Όλοι σχεδόν είχαν βγάλει τα κινητά τους τηλέφωνα και προσπαθούσαν να πάρουν τους δικούς τους. Φυσικά ήταν αδύνατο να πιάσει κανείς γραμμή. Εγώ, μέσα στη μέση αυτού του χάους, μόνη, ξένη, παγωμένη, με το μυαλό μου στη Φανή και στην αδελφή της. Τρίτος Παγκόσμιος, Τρίτος Παγκόσμιος σκεφτόμουν.

Έντεκα Σεπτεμβρίου

του Άρη Δαβαράκη

Έχουν περάσει 13 χρόνια, ε; Και μέσα σ’ αυτά τα 13 χρόνια το χάσμα ανάμεσα στους φανατικούς ισλαμιστές, την τζιχάντ, τα παρακλάδια και τους «ήρωες» της που ζώνονται τους δυναμίτες κι’ όσους πιο πολλούς πάρουν μαζί τους τόσο πιο «ήρωες» είναι, όλο και μεγαλώνει. Εγώ είμαι γεννημένος στην Αίγυπτο, όπως και η μάνα μου και ο πατέρας μου. Κάθε πρωϊ ακούγαμε τη φωνή του μουεζίνη απ’ το τζαμί και, αν ήταν γιορτή ή Κυριακή, ακούγαμε και την καμπάνα της εκκλησίας μας, ορθόδοξης ή καθολικής, προτεσταντικής ή κοπτικής. Δεν υπήρχε θρησκευτικό ζήτημα ποτέ ανάμεσα στους «ξένους» και στους Αιγύπτιους.

Αποτελέσματα 1 έως 7 από 7.