Κοινωνία

RSS

Προβεβλημένα

Όλα τα άρθρα

Όταν δεν μπορείς να πεις πολλά - Μια τραγωδία, ψυχές στη θάλασσα κι ένα video clip

Του Χρήστου Καραδημήτρη

Άνθρωποι πνίγονται στη θάλασσα, αποφεύγοντας τον έναν θάνατο με έναν άλλο θάνατο. Η σκηνή του γονιού που δείχνει φωτογραφίες των παιδιών του με την ελπίδα ότι δεν τα κατάπιε η θάλασσα δεν αφήνει το μυαλό εύκολα.

Η βραδυφλεγής βόμβα του brain drain

Του Νίκου Καμπούρη

Ο εκμηδενισμός των αποστάσεων λόγω των αεροπορικών συνδέσεων και του διαδικτύου καθιστούν τη φυγή των νέων εύκολη. Γι' αυτό και σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, χιλιάδες επιστημόνων έχουν εγκαταλείψει τη χώρα.

Έξι ωραίες αυτοδιαχειριζόμενες ιστορίες της πόλης

Της Κύας Τζήμου

Κανόνας πρώτος και βασικός αυτού του είδους των επιχειρήσεων: Δεν υπάρχουν προϊστάμενοι και υφιστάμενοι, είναι όλοι αφεντικά του εαυτού τους. Όλες οι σημαντικές αποφάσεις παίρνονται έπειτα από γενική συνέλευση. 

Στην Ελλάδα τον Ναήμ από το Πακιστάν τον φωνάζουνε Μένιo

της Κάτιας Ηγουμενάκη

Υπάρχει τόσο σκατένιος και ρατσιστής κόσμος τελικά, άνθρωποι που δεν τους πιάνει το μάτι σου που το’ χει η μοίρα μου να τους συναντώ στον πάγκο του Ναήμ και να θέλω να τους πάρω με τις ντομάτες.

Αφήστε ρε τους Ανθρώπους!

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη/TPP

 Όσο η εικόνα γίνεται πιο ευκρινής, τόσο θαμπώνει η ψυχή. Τριακόσιοι τόσοι πνιγμένοι άνθρωποι, μέσα σ’ ένα χρόνο, εδώ δίπλα μας, στα νησιά, και η κοινή φωνή, πνίγεται κι αυτή κάτω από αδιάφορους καναπέδες.

Από την Τήλο στην Ισλανδία

Του Παντελή Μπουκάλα

Αντιδρώντας στην απόφαση της κυβέρνησής τους να χορηγήσει άσυλο σε μόλις πενήντα πρόσφυγες από τη Συρία, 12.000 Ισλανδοί δήλωσαν πρόθυμοι να φιλοξενήσουν Σύρους. Καθένας τους και μια προσφυγική οικογένεια στο σπίτι. 

Ένας κόσμος αλλόκοτος

Της Μαρίας Τριαντοπούλου

Δεν ξέρω αν είμαι μόνο εγώ και έχω άπλά τρελλαθεί  ή αν και άλλοι συμμερίζονται την αίσθηση αυτή, αλλά είναι στιγμές που νιώθω σαν να βρίσκομαι αίφνης καταμεσής ενός εφιαλτικού σεναρίου... 

Περί προσφύγων και ντόπιων

του Γιάννη Μακριδάκη

 Το προσφυγικό ρεύμα διογκώνεται και όσο χειμωνιάζει και πέφτουν τα ναύλα, τόσο έρχονται οι φτωχότεροι από απέναντι, τόσο γεμίζει η Χίος καθημερινά με μάνες που σέρνουν πίσω τους παιδιά, άπειρα παιδιά, αμέτρητα παιδιά. 

Προσφυγικό: Ανταπόκριση

του Γιάννη Μακριδάκη

Να κλαις. Αφγανοί κ ιρανοί ξυπόλητοι κ με σαγιονάρες να σε ευχαριστούν συγκινημένοι όταν τους βρίσκεις παπούτσια. Πού πάτε, τους ρώτησα. Εβριγουερ νο γουορ, μου είπαν. Στο Ιράν στο Αφγανιστάν βέρυ μπάντ, Ταλιμπάν κιλ πιπλ.

Αποτελέσματα 21 έως 30 από 1676.

Δημοφιλή

Ad