Μια πόλη

του Αλέξανδρου Ντερπούλη

Αυτή η πόλη σφύζει από Ζωή! Τη δική της μοναδική ζωή, έξω από όσα την ξεθωριάζουν, από όσα θέλουν να την κάνουν ασήμαντη, πιόνι σε μια σκακιέρα που κάποιοι άλλοι έστησαν  με μοχθηρές σκοπιμότητες.

Αυτή η πόλη δεν είναι μόνο βία και καταστολή, δεν είναι άντρο εγκληματιών και δολοφόνων. Δεν είναι η πόλη του μίσους και της διαφθοράς, της αναίδειας και της μιζέριας. Δεν είναι η πόλη της φτώχειας και του γκρίζου, των ερειπίων και της κατάντιας. Ή τουλάχιστον δεν είναι μόνο αυτά!

Αυτή η πόλη είναι ακόμα μαγική τα βράδια, ρομαντικά χαλαρή τα απογεύματα και εξωφρενικά ζωηρή τα πρωινά.

Στις γειτονιές της οι άνθρωποι υπάρχουν, ζουν και εργάζονται πυρετωδώς, όσο κι αν εμποδίζονται  από «αλλότριους» παράγοντες.

Στο Μοναστηράκι, στο Θησείο, στο Γκάζι, στα Εξάρχεια, στο Κολωνάκι, στο Σύνταγμα, στην Πλάκα, στον Κεραμεικό η πόλη δεν κοιμάται! Ποτέ δεν κοιμόταν! Όσο και να θέλουν να την υπνωτίσουν  με ύπουλους και δόλιους τρόπους!

Δεν είναι στο νεκροκρέβατο να ψυχορραγεί, δεν βγάζει επιθανάτιους ρόγχους, δεν έχει παρατηθεί. Αυτή η πόλη συνεχίζει να αναπνέει σχεδόν αποκαλυπτικά! Οι ανάσες της είναι φρικτή τιμωρία στους επίδοξους τιμωρούς της.

Αυτή η πόλη δεν είναι η πόλη των γραφικών προσωπικοτήτων που φωνάζουν, βρίζουν, κατηγορούν έξω από δημόσια κτίρια, εκκλησίες και θέατρα, ούτε αυτών που κάνουν ακριβώς το ίδιο στο διαδίκτυο με την επικάλυψη μιας αμφιβόλου πολιτικής ηθικής και κοινωνικής ευαισθησίας σε όλα τα επίπεδα!

Αυτή η πόλη δεν έχει ανάγκη από αυτοχριζόμενους προστάτες, εκπροσώπους και αντιπροσώπους.

Αυτή η πόλη ξέρει. Με έναν ίσως ιδιότυπο τρόπο, πολλές φορές παράλογο, αλλά ξέρει!

Ξέρει να αγαπά, να μισεί, να ερωτεύεται, να ξεχνά, να κλαίει, να γελάει, να θυμώνει, να κάνει σεξ, εφήμερο ή όχι, να αδιαφορεί, να ενδιαφέρεται, να προσέχει.

Αυτή η πόλη σφύζει από Τέχνη και Δημιουργία. Αθόρυβα μερικές φορές. Με θόρυβο άλλες. Τα θέατρα γεμίζουν χειροκροτήματα, οι μουσικές σκηνές παραληρούν, οι εκθέσεις, τα φεστιβάλ όλο και πληθαίνουν. Αυτήν την πόλη οι λογοτέχνες εξυμνούν προκλητικά με τις λέξεις, οι μουσικοί την εμπλουτίζουν στα πεντάγραμμα, οι τραγουδιστές την υμνούν με τις φωνές τους, οι ζωγράφοι της δίνουν περισσότερο χρώμα στους καμβάδες και κάθε είδους καλλιτέχνης την ανακαλύπτει ξανά, σε κάθε σοκάκι της ή μεγάλο δρόμο, την ξαναδημιουργεί ευφάνταστα, σε πείσμα της αδράνειας και του επιβεβλημένου λήθαργου.

Αυτή η πόλη διασκεδάζει! Απολαμβάνει το φαγητό στην Εμμανουήλ Μπενάκη, στην Τσακάλωφ, στην Αδριανού, στου Ψυρρή, πίνει καφέδες στην πλατεία της Αγίας Ειρήνης, των Εξαρχείων, του Κολωνακίου, του Αϊ Γιώργη Καρύκη, στη Βουκουρεστίου, ποτά στα ίδια μέρη αλλά και στη Καλλιδρομίου, στη Σκουφά, στη Βουτάδων, στη Κωνσταντινουπόλεως, στην Κολοκοτρώνη, στην πλατεία Μαβίλη, βλέπει κινηματογράφο στον Δαναό, στο Ιντεάλ, στο Άστυ, σύντομα πάλι στο Αττικόν και στο Απόλλων, παρακολουθεί θεατρικές παραστάσεις στο 104, στο Αγγέλων Βήμα, στο Στούντιο Μαυρομιχάλη, στο Bios, διαβάζει παντού σε όλα τα πάρκα, και τους πεζόδρομους. Ψωνίζει στην Ερμού, στην Αιόλου, στην Αγίου Μάρκου και την Ευαγγελιστρίας. Σνομπάρει επιδεικτικά τις μεγάλες πιάτσες. Ξιπάζεται όμως στις μεγάλες πίστες και τα δίνει όλα! Μπορεί, ωστόσο, ακόμα να σαρκάζει και να διακωμωδεί.

Αυτή η πόλη έχει  γοητευτικά προάστια που σε καλούν να τα γνωρίσεις, να μπεις μέσα τους, να γίνεις ένα με αυτά. Στους δρόμους και στα μαγαζιά τους. Πετράλωνα, Καισαριανή, Αγία Παρασκευή, Χαλάνδρι, Κηφισιά, Γλυφάδα, Πειραιάς, Αιγάλεω, Περιστέρι. Η πόλη γιγαντώνεται, δυναμώνει, θριαμβεύει κάθε μέρα όλο και πιο πολύ, ενάντια στους καιρούς και τις κακόβουλες προθέσεις.

Η πόλη αυτή δεν είναι το Λονδίνο, το Παρίσι, η Μαδρίτη, η Ρώμη, το Άμστερνταμ, ούτε το Σαν Φρανσίσκο, η Νέα Υόρκη, το Λος Άντζελες και ούτε θα γίνει ποτέ!

Ευτυχώς!

Αυτή η πόλη δεν είναι μια πόλη.

Είναι η Πόλη των πόλεων!

Είναι η Αθήνα!

Η πόλη μου!

(Η φωτογραφία είναι του Παναγιώτη Πέστροβα από  την ατομική του έκθεση «Αττικές Ματιές» )

Ο Αλέξανδρος Ντερπούλης είναι συγγραφέας, υποψήφιος διδάκτορας Δημιουργικής Γραφής Το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και διδάσκει στο «Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής»

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Σχόλια

  • 1 Ο/Η ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ έγραψε: (πριν 4 έτη)

    Σαν άνθρωπος αυτής της πόλης τα λόγια είναι και εικόνες στο μυαλό και ζωή γεμάτα από αγάπη στις γειτονιάς στους δρόμους που αντρώθηκα και έζησα , το κείμενο είναι εξαιρετικά αντικειμενικά δοσμένο .....
    Και σαν Αλέξανδρος μεγαλύτερος έχω να πω καταπληκτικό κείμενο Αλέκο μου με γέμισες με αρώματα γεύσεις εικόνες και μια αισιοδοξία ακόμα είμαστε ζωντανοί και παλεύουμε...

loading..