Γνώμες

RSS

Προβεβλημένα

Όλα τα άρθρα

Κακοήθες μελάνωμα

contrabbando

Το πρόσωπό της ήταν ένα εξαίσιο πατητήρι. Πέτρινο. Πολλά χαρούμενα πέλματα χόρεψαν πάνω του στον τρύγο. Πατούσες αντρίκιες, φτέρνες κοριτσιών και δάχτυλα παιδικά έλιωσαν πάνω του τα σταφύλια. Γιορτάζοντας. Και τώρα απέμεινε μόνο ο πάτος. Ακαθάριστος. Γεμάτος όμως με την ανάμνηση και τα αποτυπώματα της γιορτής. Χωρίς υποψία μούστου ή κρασιού. «Μήπως έχεις ένα τσιγαράκι;»

Η ελπίδα νικά την καταισχύνη

vlemma

Η ελπίδα, παρ’ όλους τους περιορισμούς της, είναι μια ουσία της ανθρωπινότητας, αυτή που προστατεύει από την καταισχύνη, την απαξίωση του ανθρώπου ενώπιον του εαυτού του και των άλλων, αυτή που αποτρέπει ή απαλύνει την εσωτερική πτώση, και αναζωπυρώνει την πίστη στον δημιουργικό εαυτό, που ανασύρει κρυμμένες δυνάμεις και περικυκλώνει σαν ασπίδα ελέους· ελέους Θεού και ελέους καθάρσεως της τραγωδίας.

"πατρίδα μου είναι που μίσησα"

niemandsrose

Να στήνονται στα τέσσερα σαν πορνοστάρ, αλειμμένες με λάδια, σαν την πιο πένθιμη πορνό σκηνή στην ιστορία του κινηματογράφου, στο Requiem for a dream, να γίνονται θέαμα, για τον ένα, για τους πολλούς, ποιος ξέρει, σφάγιο, να δείχνονται, να μεσολαβεί ανάμεσα στα δυο κορμιά το μίσος, αλώβητο, άσβεστο, ανυποχώρητο, να κάνουν μίσος

Μικροί αποχαιρετισμοί

του Κάπα-Κάπα Μοίρη

Όλος ο βίος μας, το ΄ξερα βέβαια αυτό, μικροί αποχαιρετισμοί. Για λίγο, για πολύ, για πάντα, ήσυχα, με θόρυβο. Έτσι σφίγγει το πετσί του ανθρώπου, αλλιώς μένει για πάντα όπως βγήκε απ΄τη μήτρα. Κανείς δεν επιβιώνει γυμνός. Μα και κανείς δεν μένει ντυμένος ως το -κάθε, όποιο- τέλος.

Μπαίνουμε στον Ζυγό

του Sraosha

Στο ελληνικό σχολείο η κριτική σκέψη διώκεται και καταστέλλεται συστηματικά. Δε λέω "η αποκλίνουσα σκέψη", λέω απλώς η "κριτική σκέψη". Μάλιστα, στη μεγάλη πλειοψηφία των συζητήσεών μας, το μοναδικό επιχείρημα είναι η επίκληση στην (όποια) αυθεντία.

Η Σημιτική κουλτούρα

Του Ανδρέα Καραγεωργίου

Αυτοί που κατά δηλώσεις τους ο Καζαντζάκης «είναι πολυφορεμένος και ο κόσμος πρέπει να προχωρήσει παρακάτω». Δεν ξέρω αν πρέπει να αποδεχθούμε ότι υπάρχει μια ναρκισσιστική συγγραφική ομάδα, που αυτοθαυμάζεται, που αυτοϊκανοποιείται, αλλά δεν αυτοχρηματοδοτείται. Έχει πάντα σπόνσορα.

Η κρίση της εφηβείας

Της Ελευθερίας Παναγιωτοπούλου

Κρυφά δημιουργικό κι ευαίσθητο παιδί η Ελλάδα στην παιδική της ηλικία μεν, εμφανώς κακομαθημένο και χαιδεμένο, παρασυρόμενο από ‘γλυκίσματα’ και ευκαιριακά προνόμια όπως κάθε παιδί που δεν διαπαιδαγωγείται σωστά, δε. Μεγαλώνει μαθαίνοντας στην ευκολία και το πρόσκαιρο, το φανταχτερό και το λαμπερό.

Α-λήθειας Πατέρα Εγκώμιον

Του Γιάννη Χριστόπουλου

Ήταν Σάββατο μεσημέρι που με σκέπαζες με το βλέμμα σου και εγώ ήρεμος κοιμόμουν στον ήχο ενός αηδονιού και τώρα με σκεπάζεις με τα δικά σου φτερά μεγάλα που είναι σαν την έκταση του ουρανού.Κι από τότε έζησα στο δικό μου χρόνο αυτόν που μου έμαθες να πλάθω για να ζω ερωτικά με ότι πάντοτε αγαπούσα.

O φτωχός ευρωνότος φλέγεται

Της Μαρίας Παναγιώτου

«Δεν υπάρχει ανάγκη για μια διάσωση της Ισπανίας παρά την αβεβαιότητα και τη ρευστότητα στις αγορές» είπε ο Ισπανός υπουργός και υποστήριξε ότι ο μοναδικός τρόπος δράσης υπερβαίνει τις δυνατότητες των κυβερνήσεων, γι' αυτό και κάλεσε την ΕΚΤ να παρέμβει.

Αποτελέσματα 701 έως 710 από 710.

Δημοφιλή

Ad