Λεβέντηδες

Της Αγγελική Σπανού

Είναι κάπως αστείο να ειρωνεύονται διάφοροι τον αναπληρωτή υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης Χριστόφορο Βερναρδάκη επειδή κατά λάθος ψήφισε εναντίον της άρσης της ασυλίας για τον Ν. Μιχαλολιάκο. Προφανώς για τον ίδιο είναι φοβερά δυσάρεστο αυτό που συνέβη, αλλά χάνουν το μέτρο όσοι υπονοούν ότι το ατύχημα μπορεί να συνέβη με κρυφή πρόθεση από κάποιον που δεν έχει να αποδείξει τίποτα σχετικά με την προοδευτική του συγκρότηση. 

Στη δεξιά ψάχνουν κάτι τέτοιες ευκαιρίες, για να καταγγείλουν την αριστερά ότι όχι απλώς δεν έχει το ηθικό πλεονέκτημα αλλά ούτε καν υπεροχή στη δημοκρατική ευαισθησία, παρόλο που είναι γνωστή πια η επαφή μελών της ακραίας πτέρυγας της ΝΔ με το χώρο της Χρυσής Αυγής (γραμματέας υπουργικού συμβουλίου και όχι απλώς ένας απ όλους ήταν ο κ. Μπαλτάκος στην κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ). 

Άλλωστε, για τον βουλευτή της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Κουκοδήμο που καταψήφισε την άρση ασυλίας του Ν. Μιχαλολιάκου, όπως και για τον «παρόντα» κ. Κέλλα, καμία αντίδραση δεν υπήρξε από την πλευρά των υποψήφιων για την ηγεσία της ΝΔ που έχουν την τάση να σχολιάζουν τα πάντα, μέχρι και το αν σωστά δέχθηκε κριτική ή επίθεση για ομοφοβικό tweet ο Φαήλος Κρανιδιώτης (ο οποίος αποκάλεσε «αξύριστη χήρα» τον Κ. Φαλελάκη, σύντροφο του Μ. Χατζησάββα). 

Αυτό που έχει σημασία να συγκρατήσουμε από την ψηφοφορία στη Βουλή για την άρση της ασυλίας του Ν. Μιχαλολιάκου είναι ότι καταψήφισαν τέσσερις βουλευτές της Ένωσης Κεντρώων (Γιώργος Καρράς, Δημήτρης Καβαδέλλας, Μάριος Γεωργιάδης και Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου). Ο αρχηγός τους Βασίλης Λεβέντης, ο οποίος μετράει ήδη πολλά τηλεοπτικά χιλιόμετρα, δεν έκρινε σκόπιμο να παρέμβει είτε για να μαζέψει τα ασυμμάζευτα είτε για να επιπλήξει τους βουλευτές του που στην πρώτη τέτοιου είδους εμπειρία τους στο κοινοβούλιο έδειξαν ότι αντιλαμβάνονται με έναν αναπάντεχο τρόπο τη σύγκρουση με τον φασισμό. 

«Να μην δοθεί η ευκαιρία στον Μιχαλολιάκο να αναπτύξει τις ακροδεξιές απόψεις του μετά τη νίκη της Λεπέν» είπε ο ένας από τους τέσσερις για να εξηγήσει την επιλογή του. Αλλά προφανώς αυτή η εξήγηση δεν είναι καθόλου πειστική, ενώ περισσότερο αποκαλυπτική είναι η σιωπή της ηγεσίας που κάποτε, από το κανάλι 67, χαρακτήριζε «φίδια» τους πολιτικούς της αντιπάλους και υποσχόταν ότι «θα τους πάρει όλους ο διάβολος», ζητώντας και τη βοήθεια του Θεού. 

Το τελευταίο διάστημα ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων προβάλλεται από πολλές πλευρές ως σταθεροποιητικός παράγοντας του συστήματος, δυνητικός κυβερνητικός εταίρος, πρωτοπόρος στη μάχη για συγκρότηση οικουμενικής. Άλλος του ζητά συγνώμη για τη σημασία που δεν του δόθηκε τα προηγούμενα χρόνια, κάποιοι τον χαρακτηρίζουν δικαιωμένο, σε ορισμένους φαίνεται ως ορθολογιστής, ακόμη και ως μεταρρυθμιστής, η συνέντευξή του στον Ν. Χατζηνικολάου είχε πολύ μεγαλύτερη τηλεθέαση από τη συνέντευξη του πρωθυπουργού στην ΕΡΤ. 

«Σας έλεγα ζώα αλλά σας αγαπούσα, σας έλεγα ζώα γιατί ψηφίζατε αλήτες και καθάρματα» έλεγε απευθυνόμενος στο κοινό από την τηλεοπτική του εκπομπή τον καιρό του περιθωρίου για την Ένωση Κεντρώων. Τώρα που μπήκε στη Βουλή, προφανώς, αγαπάει τα ζώα ακόμη περισσότερο.