9 λόγοι αποχής από τον ευρωπόλεμο

του Γιώργου Θωμαϊδη

9 θανάσιμοι λόγοι της Ελλάδας (και της Ευρώπης) για απόλυτη φραστική και πρακτική ελληνική ουδετερότητα στον πόλεμο της ΕΕ κατά του ISIS

«Το Συμβούλιο των υπουργών Άμυνας έκανε ομόφωνα δεκτό το αίτημα της Γαλλίας για παροχή στρατιωτικής βοήθειας». Απόφαση των υπουργών άμυνας της ΕΕ, 17 Νοεμβρίου 2015. Ομόφωνα, άρα και με συμμετοχή της Ελλάδας, της οποίας η κυβέρνηση, 1 μέρα πριν, δήλωσε ακριβώς το αντίθετο. Το ISIS μπορεί, ακόμη και τώρα, να ανταποδώσει αυτό που θα θεωρήσει ως πλήγμα. Επίσης, και μόνο η συναίνεση της Ελλάδας στην γαλλο-ευρωπαϊκή περιπέτεια, θα τη συνδέσει με αυτό που οι Άραβες προσλαμβάνουν ως ευρωπαϊκή μετα-αποικιοκρατική στρατηγική, η οποία ίσως είναι πιο μισητή στους Άραβες ακόμη και από τις καταστροφικές επιλογές των ΗΠΑ, διότι συνδέεται με αυτό που θεωρείται ως η ύβρη των ευρωπαϊκών Σταυροφοριών απέναντι σε ολόκληρο το Ισλάμ, με πρόσχημα το ISIS πλέον.

Παραθέτω αναλυτικά τους 9 λόγους για τους οποίους η –απολύτως αφύλαχτη εκ των πραγμάτων- Ελλάδα, έχει κάνει ένα ασύλληπτο στρατηγικό λάθος, συνυπογράφοντας την κήρυξη πολέμου στο ISIS. Κατόπιν, παρατίθεται μια πρόταση για το τι μπορούσε να είχε γίνει (υπάρχει και η γνώμη ειδικών στο θέμα) και του τι μπορεί να γίνει από εδώ και εμπρός.

1. Σε καθεστώτα με απόλυτη ιδεολογία, όπως το ISΙS, η στρατιωτική σκέψη εμπλέκεται με την ακραία πράξη και τη μεταμόρφωση της εικόνας της πραγματικότητας, πολύ πιο εύκολα από ότι στα λιγότερο ακραία καθεστώτα ή σε μετριοπαθή πολιτεύματα. Έτσι, μπορεί να δει ευκαιρίες τιμωρίας ή θανάσιμους εχθρούς ακόμη και σε μικρής σημασίας προβλήματα. Τα παραδείγματα των Γερμανών το 1939-45 στην Ευρώπη και των Ερυθρών Χμερ στην Ασία είναι χαρακτηριστικά. Και οι δύο, έκαναν πολεμικές επιλογές απολύτως παράλογες – αφού πρώτα έσφαξαν εκατομμύρια αμάχους με λογικοφανείς εξηγήσεις. Συχνά μάλιστα, ένας αντίπαλος, προσπαθεί αν σπρώξει τον άλλον σε παράλογες αποφάσεις: Αυτό, μπορεί να δοκιμάσει και η Δύση απέναντι στο ISIS, με συνέπειες και για εμάς πλέον, οι οποίοι στηρίζουμε τον πόλεμο. Για το λόγο αυτό, στην ακραία σκέψη, υπάρχει ελπίδα να αντισταθείς μόνο θέτοντας ένα ξεκάθαρο όριο: Το όριο –και μήνυμα- της Ελλάδας προς το ISIS, όφειλε να είναι η απόλυτη διάκριση από την απόφαση πολέμου.

2. Το (1) είναι ακόμη πιο έντονο όταν μια ομάδα πιεστεί στα στρατηγικά της όρια ή βρεθεί σε κίνδυνο καταστροφής. Άρα, όσο αυξάνει η πίεση στο ISIS, αυξάνει και η πιθανότητα μιας όλο και πιο παράλογης συμπεριφοράς. Το να λέμε ότι το ISIS θα πιστέψει ότι εμείς «υπογράφουμε για τα μάτια του κόσμου», «επειδή έπρεπε να αποφασίσουμε ομόφωνα», δείχνει πλήρη άγνοια της πολεμικής/ ψυχοπαθολογικής δυσπιστίας που υπάρχει στον πόλεμο, αλλά και των δυνατοτήτων ελιγμού της διπλωματίας η οποία πάντα βρίσκει διεξόδους διατύπωσης. Δείχνει επίσης πλήρη άγνοια της τάσης να θεωρούνται ακόμη πιο ύπουλες και παραπλανητικές, οι αντιφατικές δηλώσεις και χειρονομίες, και μάλιστα από την Ελλάδα, μια χώρα με αναξιόπιστο διεθνές πολιτικό παρελθόν.

3. Η Τουρκία: Το ISIS έχει διεισδύσει μέσα στο τουρκικό έδαφος. Εκτέλεσε μια σειρά επιθέσεων ενάντια σε επιλεγμένες πολιτικές ομάδες για να ευνοήσει τους σκοπούς του, εκμεταλλευόμενο τα προβλήματα του τουρκικού κράτους. Ορισμένες από αυτές τις ομάδες, έχουν μεγάλο βαθμό αυτονομίας, και θα μπορούσαν να οργανώσουν μια επίθεση στην Ελλάδα ακόμη και με σκοπό την πίεση στην τουρκική κυβέρνηση ή με στόχο την αποσταθεροποίηση της Ελλάδας.

4. Η Ελλάδα ζει από τον τουρισμό. Ακόμη και ένα εικονικό (ή και ψεύτικο) τρομοκρατικό πλήγμα στην Αθήνα ή σε ένα πλοίο, τρένο ή αεροπλάνο, ειδικά μαζί με μια δήλωση του ISIS, θα διαλύσει τον ελληνικό τουρισμό και κατ’ επέκτασιν την ελληνική οικονομία. Ακόμη περισσότερο, θα αποσταθεροποιήσει και την ελληνική κοινωνία. Σε ποιόν σύμμαχο και σε ποια τεχνολογία μπορεί να βασιστούμε για να φυλάξουμε τη χώρα μας;

5. Η ιδεολογία του ISIS, δεν έχει σχέση με αυτή των υπόλοιπων μουσουλμάνων που έχουν δεσμούς με την Ελλάδα. Δεν αναγνωρίζει τον ίδιο κώδικα αξιών μαζί τους, περιλαμβάνει την Ελλάδα στους χάρτες του χαλιφάτου και προέρχεται από κοινωνίες χωρίς ιστορικούς δεσμούς με την Ελλάδα.

6. Το ISIS, έχει άλλο σύστημα σκέψης από το δικό μας: Όταν μπορεί να εκτελεστεί κανείς ακόμη και για παραδειγματισμό, για ασήμαντα παραπτώματα, μπορεί κανείς να υποθέσει ότι έστω και η διατήρηση της συνοχής της «ευρωπαϊκής ομάδας» εναντίον του ISIS, με την κραυγαλέα μάλιστα διπλωματική ελληνική συμμετοχή, είναι πολύ παραπάνω από μια πρόκληση. Πόσο μάλλον από τη στιγμή που, στην περίπτωση του άρθρου της Συνθήκης της Λισαβώνας που επιτρέπει στρατιωτική βοήθεια προς ένα κράτος από τα άλλα της ΕΕ όταν  δέχεται επίθεση, υπονοείται απειλή προς μια χώρα η οποία είχε μια απολύτως ήπια στάση πριν και ξαφνικά δέχεται βία (για αυτό το ζήτησε έντονα τότε η Ελλάδα). Δεν υπονοεί την συμμετοχή όλης της Ευρώπης στις αποικιακές και μετα-αποικιακές εκστρατείες της γαλλικής ελίτ, οι οποίες συνδέονται άμεσα με το χτύπημα στους αθώους πολίτες της χώρας, σε μια μη ελιτίστικη, αφύλαχτη γειτονιά. Η Γαλλία είναι η μόνη χώρα στον κόσμο, η οποία θεωρεί ως Νο1 απειλή το Ισλαμικό Κράτος και δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι έχει δίκιο, όταν το 99% των διεθνών αναλυτών, διαφωνούν μαζί της. Σήμερα, οι The New York Times, το γράφουν ξεκάθαρα: Το ISIS, βρίσκεται στα όριά του: Άρα, συνεχίζω τη σκέψη, ήδη πιέζεται ….

7. Η Ελλάδα έχει πληθυσμούς, πνευματικά – θρησκευτικά ερείσματα και υλική περιουσία σε πολλές περιοχές όπου δρα το ISIS. Ως τώρα, με εξαίρεση τη Συρία όπου γίνεται πόλεμος και εκεί πολύ περιορισμένα, δεν έχει υποστεί καμία απολύτως φθορά. Αυτό, λέει από μόνο του πάρα πολλά. Τώρα που εμείς ξεκινούμε πρώτοι,  ας αναρωτηθούμε τι είδους απάντηση μπορούμε να περιμένουμε ίσως και σήμερα. Ας θυμηθούμε πως απάντησαν οι Γερμανοί όταν τους επιτεθήκαμε μέσα στη χώρα μας, έχοντας δίκιο, για να σκεφτούμε πως θα μας μεταχειριστεί ένα καθεστώς που δέχεται εξωτερική πίεση και από εμάς.

8. Η Αθήνα αποτελεί το αρχετυπικό σύμβολο του δυτικού πολιτισμού.
Είναι –συνδυασμένα- η πρωτεύουσα της χώρας από την οποία –μέσω Σούδας- επιτηρήθηκε και εφόρμησε ο πόλεμος στο Ιράκ και το εμπάργκο, από το οποίο πέθαναν περί τις 200.000 παιδιά ηλικίας 0 ως 5 ετών. Είναι απορίας άξιο, όχι το εάν θα χτυπηθούμε ως σύμμαχοι του θεωρούμενου ως Νο1 εχθρού του ISIS, της Γαλλίας, αλλά και γιατί δεν χτυπηθήκαμε ως τώρα, δεδομένου ότι το εμπάργκο στο Ιράκ αποτέλεσε βασική αιτία για τη δημιουργία του μίσους που ανέδειξε το ISIS…  Το ότι η «άτρωτη» θέση μας,  ευνοεί την εύκολη ροή προσώπων προς την Ευρώπη και την αποσυμφόρηση της Τουρκίας, η οποία είναι σε διττή θέση απέναντι στο ISIS, δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να χτυπηθούμε σε μια στιγμή κρίσης για το ISIS ή από μια από τις ομάδες που δρουν κάπως αυτόνομα.  Ένα πλήγμα κατά της Ελλάδας, δεν σημαίνει ούτε ότι θα μπορέσουμε να κλείσουμε τα σύνορά μας (με ποια οικονομία και συνοχή αυτό;), ούτε ότι θα μας στηρίξει η Ευρώπη, απέναντι σε μια μη εμπλεκόμενη στη χτύπημα Τουρκία. Τι θα συμβεί λοιπόν εάν ένας βομβιστής αυτοκτονίας ανατιναχθεί ή ρίξει μια ρουκέτα στον Παρθενώνα ή στην Ολυμπία;  

9. Η ελληνική κατάρρευση, δεν είναι ούτε προς το συμφέρον της Γαλλίας, ούτε προς το συμφέρον της Ευρώπης. Θα πλήξει το ευρώ, την συνοχή της ΕΕ -της οποίας χώρες όπως η Ισπανία το 2004 θα αποσύρουν αμέσως τις δυνάμεις τους- και φυσικά όλη την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Ως αποτέλεσμα, φαινόμενα αποκλεισμού φτωχοποίησης και ξενοφοβίας θα επιταθούν σε ολόκληρη της Ευρώπη, αυξάνοντας τον αέναο κύκλο της βίας και της τρομοκρατίας. Επίσης θα καταστήσει ακατάσχετη την άνοδο του ναζισμού στην Ευρώπη αλλά και στη Γαλλία και την Ελλάδα ειδικότερα. Υποθέτει κανείς ότι τα κερδοσκοπικά στοιχεία όλου του πλανήτη θα λυπηθούν την  Ελλάδα ή την Ευρώπη;

Για όλους τους παραπάνω λόγους, και σίγουρα και για πολλούς άλλους, είναι σφάλμα της ελληνικής κυβέρνησης ότι, λόγω της σχέσης της Γαλλίας με το ζήτημα του χρέους, στήριξε την απόφαση για στρατιωτική δράση κατά του ISIS. Είναι ακόμη σημαντικότερο, ότι μόλις μια μέρα πριν, η ελληνική κυβέρνηση είχε δηλώσει τα ακριβώς αντίθετα. Ούτε οι πολίτες, ούτε το ISIS φυσικά, θα εμπιστευτούν μια τέτοια στάση. Ως αποτέλεσμα, σε περίπτωση που η χώρα δεχτεί ένα πλήγμα και μια οικονομική κατάρρευση, και με δεδομένο ότι όλα τα νεοφιλελεύθερα κόμματα στην Ελλάδα είναι υπέρ της λαθεμένης απόφασης στήριξης της στρατιωτικής δράσης της χώρας, ο πληθυσμός θα βρεθεί σε αδιέξοδο, με αποτέλεσμα τη λύση της εσωτερικής συνοχής της κοινωνίας.

Η Ελλάδα όφειλε, δια του πρέσβη της στο Παρίσι, να διαβεβαιώσει τη Γαλλική κυβέρνηση ότι συμπαρίσταται στον πόνο των θυμάτων, ότι θα δημιουργήσει, στην Κύπρο π.χ. ή στην Ιορδανία ή στη Συρία, νοσοκομεία και στρατόπεδα ανάρρωσης για όλους τους τραυματίες των αντιμαχομένων πλευρών, αλλά ότι θα σιωπήσει στην ψηφοφορία που έγινε σήμερα και αποφάσισε την παροχή στρατιωτικής βοήθειας στη Γαλλία.  Ο λόγος είναι πως, αν και η Ελλάδα προσπάθησε να υπάρξει το σχετικό άρθρο στη Συνθήκη της Λισσαβώνας, δεν είναι σε θέση να ανταπεξέλθει σε καμία περίπτωση, και μια ελληνική κατάρρευση δεν είναι ούτε προς το οικονομικό συμφέρον της Γαλλίας (για το οποίο άλλωστε ξεκινάει συνήθως κάθε πόλεμος). Επίσης, η Ελλάδα, όπως έκανε και η Γερμανία με τη Συνθήκη του Σέγκεν, μπορεί να επικαλεσθεί λόγους ύψιστου εθνικού συμφέροντος και να ζητούσε μερικές μέρες για να βρεθεί μια εναλλακτική διατύπωση. Να ληφθεί υπόψη εδώ ότι, στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όχι  μόνο οι ουδέτερες χώρες αλλά και στον πόλεμο της Ερήμου στη Βόρεια Αφρική, οι γιατροί κάθε κράτους και στρατού παρείχαν φροντίδα σε όλους, από τους Εβραίους πρόσφυγες ως τους στρατιώτες των SS.

Η Ελλάδα, είναι χώρα που έχει ανάγκη να κυβερνηθεί με βάση την καλή εκτίμηση της πραγματικότητας, χωρίς επαναλαμβανόμενες ψευδαισθήσεις αλληλεγγύης, χωρίς προσωπικές ανασφάλειες των ηγεσιών της σε ζητήματα διεθνούς πολιτικής και με ειλικρίνεια προς τους πολίτες της. Ο,τι λέγεται εδώ, είναι αυτό που θα λέγεται και έξω. Ειδικά σε ζητήματα ζωής και θανάτου. Για το λόγο αυτό, είναι ανάγκη, από σήμερα κιόλας, να πιεστεί η κυβέρνηση, τόσο από το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ όσο και από μαζικές κινητοποιήσεις του πληθυσμού σε όλη τη χώρα, για να αποσύρει επειγόντως την υπογραφή της από τη συγκεκριμένη απόφαση εμπλοκής στον πόλεμο και να υιοθετήσει φιλειρηνική στάση στο ζήτημα του πολέμου.