Τη στιγμή που η πόλη των Φώτων σκοτείνιασε ο υπόλοιπος κόσμος άναψε τα φώτα #ParisAttacks

του Γιάννη Γιγουρτσή

When the City of Lights goes dark, the world lights up in support #ParisAttacks

Με έκπληξη είδα ανθρώπους να δυσανασχετούν με την ηθική συμπαράσταση που πολλοί από εμάς δείχνουν δημόσια για την σφαγή στο Παρίσι - και μάλιστα να μας κουνούν επιτιμητικά το δάχτυλο γιατί –δήθεν-δεν κάναμε το ίδιο και σε άλλες περιπτώσεις σφαγών και τρομοκρατικών ενεργειών στην Μέση Ανατολή και αλλού στον κόσμο. Πέρα από το τι έχουμε κάνει εγώ ή άλλοι σε άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις προσωπικά- και ο ίδιος και πολλοί άλλοι έχουν γράψει και πει πολλά διάφορα κατά τέτοιων πράξεων, αλλά δεν είναι αυτό το ζητούμενό μας τώρα-καλό είναι να ξεκαθαρίσουμε με δυο λέξεις τι είναι αυτό που κάνε την περίπτωση της Γαλλίας τόσο ξεχωριστή και τόσο σημαντική για όλους μας. 

Θα πω το αυτονόητο, αλλά και τα αυτονόητα πρέπει να επαναλαμβάνονται για να τα εμπεδώνουμε. 
Η επίθεση ενάντια σε αθώους ανθρώπους στο Παρίσι και η τυφλή τρομοκρατική βία που πριν δύο μέρες ξέσπασε δεν αφορά μόνο την Γαλλία και τους Γάλλους, αλλά όλα όσα η Γαλλία συμβολίζει για την Ευρώπη και για τον κόσμο ολόκληρο.
Στην Γαλλία στον Διαφωτισμό, στην Γαλλική Επανάσταση και στην τεράστια επίδραση τους, οφείλουμε –κατά το μάλλον ή ήττον- την νεωτερικότητα, το σύγχρονο ευρωπαϊκό πολιτισμό, το ίδιο το κράτος που ζούμε και την δημοκρατία μας, τις ατομικές ελευθερίες που απολαμβάνουμε, τα ανθρώπινα δικαιώματα, το κράτος δικαίου, την γενική εκπαίδευση, τα πανεπιστήμια και την διάδοση της γνώσης, την κοινωνική ασφάλεια, την επιστημονική πρόοδο, και ακόμα μεγάλο μέρος της τέχνης και εν γένει της κουλτούρας, των αξιών και των αρχών με τα οποίες πορευόμαστε σήμερα. Κοντολογίς τα πάντα.
Τα «Φώτα» ήρθαν από την Γαλλία στην υπόλοιπη Ευρώπη και αυτό είναι μια πραγματικότητα αδήρητη. Μαζί μπορεί να ήρθαν και πολλά αρνητικά, που έπληξαν παλαιότερες ιδέες και αξίες. Έτρεξαν πολλά δάκρυα και πολύ αίμα μέχρι να φτιαχτεί ο κόσμος μας, μα τον φτιάξαμε, τον οικειοποιηθήκαμε, αυτόν έχουμε και άλλος δεν είναι. 
Η επίθεση εναντίον της Γαλλίας είναι επίθεση εναντίον της Δύσης και όλων των αξιών της, είναι επίθεση εναντίον όλων μας. Και εμείς ως Έλληνες μπορεί να είμαστε γέφυρα και στο πέρασμα δύο κόσμων, μπορεί να βρισκόμαστε μεταξύ Ανατολής και Δύσης, όμως δεν υπάρχει αμφιβολία πως αν και είμαστε στην μία όχθη του ποταμού και βλέπουμε πιο κοντά από κάθε άλλον την απέναντι,  αυτή η όχθη που τελικά ανήκουμε από συγκυρία αλλά και από επιλογή, είναι η όχθη της Δύσης. 
Δεν είναι ο δυτικός μας κόσμος τέλειος και ηθικά άμεμπτος, πολιτικά και ιστορικά σηκώνει μεγάλο βάρος ένοχης ευθύνης και πολλά λάθη στο παρελθόν και σήμερα. Ωστόσο όπως γράφει, ένας μεγάλος πνευματικός άνθρωπος, ένας φιλόσοφος του καιρού μας, αριστερός-αλλά τι αριστερός, Έλληνας και γαλλοτραφής, Πολίτης και πολίτης του κόσμου.  "Στην ιστορία της Δύσης, όπως και σε όλες τις άλλες ιστορίες, υπάρχουν θηριωδίες και φρικαλεότητες. Aλλά όμως μόνον η Δύση δημιούργησε την ικανότητα για εσωτερική αμφισβήτηση των ίδιων των θεσμών και των ιδεών της εν ονόματι της λογικής συζήτησης μεταξύ των ανθρώπων, η οποία παραμένει ανοιχτή στο διηνεκές και δεν αναγνωρίζει έσχατο δόγμα" (Κορν. Καστοριάδης) 

Σε αυτό τον κόσμο θέλω να ζω φίλοι μου και αυτόν υπερασπίζομαι με την δημόσια έκφραση αλληλεγγύης στο γαλλικό λαό που σήμερα πλήττεται από το πιο φρικτό σκότος.

Στην φωτογραφία : Κρήτη, Χανιά. Ο φάρος στο λιμάνι και το λυκόφως της μέρας σε αποχρώσεις του γαλάζιου του κόκκινου και του λευκού, την επόμενη βραδιά μετά την μεγάλη σφαγή στο Παρίσι.