Κωνσταντίνος Καβάφης

Είναι μια ογκώδης έκδοση, 813 σελίδων, και στις σελίδες της ο καθηγητής Δημήτρης Δημηρούλης καταπιάνεται διεξοδικά με το έργο του Κωνσταντίνου Καβάφη. Και εκείνο που δημοσιεύτηκε και εκείνο που δεν δημοσιεύτηκε. Αλλά και με τη ζωή του και με την αποτίμηση της ποιητικής του προσωπικότητας. Τίτλος αυτής της κοπιαστικής και πολύ χρήσιμης εργασίας είναι: «Κ. Π. Καβάφης - Τα ποιήματα - Δημοσιευμένα και αδημοσίευτα» (εκδ. Gutenberg).

Εκτός από την πλήρη εργοβιογραφία που δίνει πλήρως το περιβάλλον και την εποχή που έγραψε τα ποιήματά του ο Καβάφης, στο τέλος του τόμου υπάρχει ένα κεφάλαιο πολύ ενδιαφέρον που έχει τίτλο «Σημειώματα του Καβάφη για την ποιητική εργασία» και ο Δημήτρης Δημηρούλης έχει κάνει στις σελίδες που ακολουθούν επιλογή από αυτά τα κείμενα. Και είναι εξαιρετικά γοητευτικά. Το 1902 έγραφε: «Ποτέ μου δεν έζησα στην εξοχή. Ουδ’ επεσκέφθην εξοχάς καν δια σύντομα διαστήματα, ως άλλοι. Εν τοσούτω έγραψα ένα ποίημα εις το οποίον εξυμνώ την εξοχήν, και γράφω ότι εις αυτήν οφείλονται οι στίχοι μου. Το ποίημα είναι μικρού λόγου άξιον. Είναι δε το πιο ανειλικρινές πράγμα που γίνεται· σωστή ψευτιά. Αλλά με περνά απ’ τον νου τώρα -αυτό είναι αληθής ανειλικρίνεια; Η τέχνη δεν ψεύδεται πάντα; Ή μάλλον, όταν η τέχνη ψεύδεται το περισσότερον, δεν είναι τότε που δημιουργεί και το περισσότερον; Οταν έγραφα εκείνους τους στίχους, δεν ήτο κατόρθωμα της τέχνης; (...)».

Είναι η πρώτη φορά που η ποίηση του Κ. Π. Καβάφη, δημοσιευμένη και αδημοσίευτη, μαζί με μια εκτενή εισαγωγή - αποτίμηση της ποιητικής του διαδρομής και της ένταξής του στην παγκόσμια ποίηση, χρονολόγιο, σχόλια, ευρετήρια, και πλήρη βιογραφία του κυκλοφορεί σ’ έναν τόμο. Και ίσως είναι από τις ανέλπιστα ακριβές εκδοτικές επιλογές σε τέτοιους καιρούς.