Είμαστε σε βαθιά κρίση

του Χρήστου Λουτράδη

Είμαστε σε βαθιά κρίση.  Κρίση που έχει αλλοιώσει τα βασικά χαρακτηριστικά που διέπουν μια δυτική , φιλελεύθερη κοινωνία. Κρίση που δυστυχώς για εμάς και τους πολιτικούς μας δεν έχει μονοδιάστατα πρόσημο οικονομικό. Δεν αντιμετωπίζεται με μνημόνια , δεν θεραπεύεται με συνταγές λιτότητας και διακηρύξεις περί δημοσιονομικής προσαρμογής.

Οι προκλητικά ανιστόρητες , βαθιά διχαστικές και άνευ πολιτικής ουσίας δηλώσεις του υπουργού παιδείας Νίκου Φίλη αλλά και οι αντιδράσεις που συνόδευσαν τις δηλώσεις αυτές φανέρωσαν σε λίγα μόνο εικοσιτετράωρα , όλες τις παθογένειες και τα καρκινώματα της κοινωνίας μας.  

Η εμμονή που έχουμε να ομιλούμε για τα πάντα όντας ειδήμονες , χωρίς όμως να έχουμε βαθιά γνώση , σχεδόν για τίποτα σε συνδυασμό με τον ολοκληρωτική ανικανότητα μας να διεξαγάγουμε στοιχειωδώς έναν πολιτισμένο διάλογο , όπου θα ακουστούν όλες οι απόψεις , καταδυκνείουν με το πιο περίτρανο τρόπο γιατί μετά από τόσα χρόνια σκληρών πολιτικών προσαρμογής με το Ευρωπαικό κεκτημένο δεν έχουμε μόνο αποτύχει να πλησιάσουμε τους δημοσιονομικούς στόχους αλλά κυρίως έχουμε αποτύχει συλλογικά να διαμορφώσουμε μια κουλτούρα συνεννόησης , διαλόγου και σεβασμού στην αντίθετη άποψη και την διαφορετικότητα.  

Αυτή η αποτυχία όμως , δεν είναι άλλη μια αποτυχία που εγγράφεται στο εθνικό βιβλίο των  συλλογικών μας αποτυχιών , είναι μια αποτυχία που έχει γεννήσει τέρατα. Τέρατα λαϊκισμού , τέρατα ‘’αριστερής ψευτο-επαναστατικότητας’’ και τέρατα ναζιστικά.

Η σημερινή επίθεση στον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Γιώργο Κουμουτσάκο , είναι απόρροια ακριβώς αυτής της αποτυχίας.  Αποτελεί γέννημα θέμα των τεράτων που εξέθρεψαν πολιτικοί , που σήμερα φοράνε και υπουργικά κουστούμια, και Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης που δηλώνουν έκπληκτα την ίδια στιγμή που σταυρώνουν στα δελτία των οκτώ, υπολήψεις, συνειδήσεις, στάσεις ζωής και ιδεολογίες.  

Αποτύχαμε. Και μας κυβερνάει το αποτέλεσμα της αποτυχίας μας. Όχι μόνο στο Μέγαρο Μάξιμου. Αλλά σε όλο το πολιτικό μας σύστημα.  Έχουμε τους εκπροσώπους που μισούμε γιατί τους μοιάζουμε.