Μπορεί μία λέξη να σώσει τις διαπραγματεύσεις για το κλίμα;

Του Παύλου Γεωργιάδη

Καθώς τα αποτελέσματα της κλιματικής αλλαγής γίνονται πιο ορατά από ποτέ, οι παγκόσμιοι ηγέτες θα έχουν μία μοναδική ευκαιρία να πετύχουν μία φιλόδοξη συμφωνία αργότερα μέσα στο έτος.

Περιβαλλοντικοί διαπραγματευτές και διπλωμάτες από όλο τον κόσμο βρίσκονται στη Βόννη αυτήν την εβδομάδα, για τον τελευταίο γύρο των διαπραγματεύσεων πριν μια πολύ σημαντική Σύνοδο του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή στο Παρίσι τον Δεκέμβριο. Οι συζητήσεις, ως συνήθως, διεξάγονται σε πολύ τεχνικό επίπεδο, με συγκρούσεις για λέξεις - κλειδιά και γραμματική σε ένα 35σέλιδο προσχέδιο συμφωνίας.

Τη φετινή χρονιά ωστόσο υπάρχει ένα επιπλέον χαρτί στο τραπέζι. Καθόλη τη διάρκεια του έτους 152 χώρες έχουν παρουσιάσει ακριβώς ό,τι είναι προετοιμασμένες να θυσιάσουν στο βωμό της παγκόσμιας δράσης για το κλίμα. Αυτές οι θυσίες περιλαμβάνουν λεπτομερή σχέδια προσαρμοστικών και καταπραϋντικών στρατηγικών που θα εξασφαλίσουν αν όλα πάνε καλά ένα ασφαλές κλίμα για το μέλλον. Ηγέτες κρατών που συναντήθηκαν τον περασμένο μήνα με τον γενικό γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Μπαν Κι-Μουν, συμφώνησαν ότι τον ερχόμενο Δεκέμβριο πρέπει να διατυπωθεί ένα όραμα για τον κόσμο προκειμένου να επιτευχθεί ο μακροπρόθεσμος στόχος του τέλους της εποχής των ορυκτών καυσίμων. Η καταδίκη αυτής της εποχής ήρθε μόλις λίγους μήνες μετά από μια συνάντηση των G7, όπου η Άνγκελα Μέρκελ δήλωσε ότι οι ηγέτες έχουν αφοσιωθεί στην ανάγκη να απαλλάξουν την παγκόσμια οικονομία από άνθρακα μέχρι το τέλος του αιώνα.

Αυτήν την εβδομάδα στη Βόννη, οι διαπραγματευτές είναι επιφορτισμένοι με το να χρησιμοποιήσουν το πολιτικό μομέντουμ ώστε να ενισχύσουν αυτές τις επιλογές στο κέιμενο. Το έργο τους θα καθορίσει το σήμα που θα δοθεί σε παράγοντες της πραγματικής οικονομίας. Συνολικά, θα προσθέσει λίγο από τη φιλοδοξία και τη σαφήνεια που χρειάζεται για ένα ισχυρό αποτέλεσμα στο Παρίσι, που θα ξεκλειδώσει ακόμα περισσότερα πλεονεκτήματα για την παγκόσμια κοινότητα. Όσο πολλά κράτη ζητούν βαθύτερες και γρηγορότερες μειώσεις στις εκπομπές άνθρακα, χώρες όπως η Αυστραλία, ο Καναδάς, η Ιαπωνία, η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες επιμένουν σε μια συντηρητική προσέγγιση.

Ωστόσο μία ελπίδα που εμφανίστηκε τις τελευταίες δύο μέρες εδώ στη Βόννη, είναι η «απανθρακοποίηση». Αν και μπορεί να μην ακούγεται σημαντικό, αυτή η συγκεκριμένη λέξη έχει αυξήσει σημαντικά τις ελπίδες για ένα θετικό αποτέλεσμα που είναι ισορροποιημένο και πιο κοντά στις απαιτήσεις αναπτυσσόμενων χωρών και του παγκόσμιου νότου. Αυτές οι χώρες συνήθως επηρεάζονται περισσότερο από την κλιματική αλλαγή και δεν διαθέτουν τις διοικητικές και οικονομικές δυνατότητες για να επιβάλουν δυναμικές δράσεις. Με ένα ευρύ φάσμα πολύπλοκων πολιτικών δυναμικών εδώ στις συνομιλίες των Ηνωμένων Εθνών, αυτό που απομένει να φανεί είναι πόσο δυνατή μπορεί να είναι μία λέξη για να ξεκλειδώσει το επίπεδο της πολιτικής φιλοδοξίας που επιζητεί ο κόσμος.

Ενώ πολλές χώρες αναμένεται να υπερβούν τις δεσμεύσεις, είναι ζωτικής σημασία να συμφωνήσουν οι κυβερνήσεις σε ένα αυστηρό σχέδιο επανεκτίμησης και αύξησης των δεσμεύσεων. Αυτό θα τους επιτρέψει να εκτιμήσουν τις αποτυχίες, να επικαιροποιήσουν παρωχημένους σχεδιασμούς και να παρακινήσει πολιτικές συζητήσεις σε εθνικό επίπεδο ώστε να υπάρξει μεγαλύτερη και γρηγορότερη πρόοδος στη μείωση των εκπομπών άνθρακα.

Τα αποτελέσματα και η διεθνής εμπειρία δείχνουν ότι περισσότερη κλιματική δράση έχει καλύτερα αποτελέσματα. Σώζει ζωές, δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας και αποφέρει εκατομμύρια δολάρια. Είναι επομένως η κατάλληλη ώρα για τις κυβερνήσεις να αναλάβουν το βάρος των ευθυνών τους και να συναντήσουν τον «πραγματικό κόσμο». Νέοι επιχειρηματίες, επενδυτές και εκατομμύρια ανήσυχοι πολίτες σε όλον τον κόσμο στηρίζουν ήδη κλιματικές λύσεις, περιμένοντας από τους πολιτικούς να ξεκινήσουν ένα κύμα παγκόσμιας δράσης

Τα μάτια του κόσμου είναι τώρα στις κυβερνήσεις μας, περιμένοντας καλά καθορισμένες, μετρημένες και συγκεκριμένες συνεισφορές προς τη δράση ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Αυτοί που αποτυγχάνουν να το κάνουν αυτό, θα βρεθούν στη λάθος πλευρά της ιστορίας και θα αποχωρήσουν έχοντας τις υπόλοιπες καριέρες τους για να αντιμετωπίσουν τη μία κλιματική καταστροφή μετά την άλλη.