Θεατρική Πρόταση: H Ωραία Αθοκουτάλα. Μία Κρήσσα Σταχτοπούτα όλο εκπλήξεις

της Κάτιας Ηγουμενάκη

H Oμάδα Παραστατικών Τεχνών ΠρόΤΑΣΗ   έχοντας  μια πολύχρονη πορεία και παρουσία στην Αθήνα και σε πόλεις της Ελλάδας, αλλά και συμμετοχές σε διεθνή φεστιβάλ, τολμά για άλλη μία φορά την «αποκέντρωση». Για πρώτη φορά επιλέγει να παρουσιάσει στο Ηράκλειο Κρήτης σε σκηνοθεσία Δημήτρη Φοινίτση το γνωστό  παραμύθι της Σταχτοπούτας στην κρητική σκοτεινή της εκδοχή για ενηλίκους. Το έργο  κατέγραψε ο συγγραφέας-λαογράφος  Γιώργης Σταματάκης στο κρητικό ιδίωμα ως «η ωραία Αθοκουτάλα» (άθος= η στάχτη ) από μνήμες  των διηγήσεων της γιαγιάς του στα Καπετανιανά Κρήτης.

Την Παρασκευή 16/10  παρευρέθηκα στην πρεμιέρα και ένιωσα πραγματικά τυχερή που είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω ένα άρτια καλλιτεχνικά δρώμενο. Ο χώρος δωρικός και σκοτεινός σε εισήγαγε σε πρώτη φάση στο  χωροχρόνο της ωραίας Αθοκουτάλας την οποία ενσάρκωσε με ιδιαίτερη επιτυχία η εκφραστική και εντυπωσιακή Ελένη Στρατάκη. Η αφηγήτρια του μύθου  γίνεται ένα με το σκηνικό-σπίτι το οποίο είναι ζωντανό, πάλλεται, τη ρουφάει και την κυριεύει όπως έχει ρουφήξει και τα δυστυχισμένα πλάσματα που το κατοικούσαν . Την «χρησιμοποιεί» επομένως και το «χρησιμοποιεί»  για να σου πει μέσα απ’ αυτήν την ιστορία του. Η Αθοκουτάλα μεταμορφώνεται επί σκηνής αλλάζοντας χαρακτήρες, άλλοτε  νευρικά και άλλοτε νωχελικά, σε μάνα, κακιά αδερφή, βασιλόπουλο κ.α. οντότητες που δεν ξέρεις αν απλώς σου διηγείται την ύπαρξή τους ή αν περιφέρονται στους τοίχους  και μέσα της και την αναγκάζουν να μιλήσει για  τα ανομολόγητα και φρικτά που έζησε, για τα ήθη, τα πρέπει και τα έθιμα μιας άλλης εποχής. Η πρωταγωνίστρια συντρίβεται και  αποδομείται μεταφορικά και κυριολεκτικά μέσα στη διήγηση της σκοτεινής της ιστορίας όπως αποδομούνται και καταλήγουν ερείπια οι τοίχοι ενός ρημαγμένου σπιτιού - που αν τους αφουγκραστείς  μιλάνε, για να αρχίσει σταδιακά να επαναδομείται σε ανθρώπινο και όμορφο πλάσμα στην πορεία του έργου  όπου επέρχεται η δικαιοσύνη και η λύτρωση.

Ο φόβος, η συγκίνηση, το δάκρυ, και το γέλιο εναλλάσσονται όσο η Αθοκουτάλα  μας λέει τα παθήματά της. Το κρητικό ιδίωμα που χρησιμοποιεί είναι απολαυστικό και θεωρώ δε χρειάζεται να έχει κάποιος ιδιαίτερη εξοικείωση με αυτό για να κατανοήσει το κείμενο, αφού η Ελένη Στρατάκη όσα δε λέει με το στόμα τα δείχνει με την έκφραση και το σώμα!

Η παράσταση είναι γεμάτη ευρήματα που δε θα σας αποκαλύψω. Θα επισημάνω μόνο ότι πέρα από την «φρέσκια» σκηνοθεσία , τα κοστούμια, το μακιγιάζ και ο φωτισμός ως τρικ συνέβαλλαν πολύ στην αρτιότητα και  υψηλή αισθητική του αποτελέσματος. Μουσικά ντύνει το έργο με την ερμηνεία του ο Κωστής Μακάκης που παίζει επί σκηνής παραδοσιακά μουσικά όργανα.

Η παράσταση δεν ενδείκνυται για  παιδιά κάτω των 13ων ετών και θα παίζεται όλο τον Οκτώβριο κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στο Θέατρο Κρήτης, στο κέντρο του Ηρακλείου. Πρόκειται για  μία ωραία πρόταση για κάτι φρέσκο , μοντέρνο, δημιουργικό και διαφορετικό ,που σέβεται παράλληλα την παράδοση και διατηρεί τα λαογραφικά στοιχεία του έργου . Μην τη χάσετε!