Μύθοι 2015

Του Άγγελου Τρωϊάνου

Σήμερα λοιπόν, μετά το αποτέλεσμα των #ekloges2015_round2 και με την δεδηλωμένη ορκισμένη, ας προσπαθήσουμε να επαναπροσδιορίσουμε κάποιους αστικούς μύθους της εποχής μας.

Το ποιους αφορά το πρώτο πληθυντικό, ας το απαντήσει ο καθένας στον εαυτό του.

Αν δεν σας αφορά, τότε εμείς είμαστε οι Άλλοι.

​ΣΥ.ΡΙΖ.Α., ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ και ΕΛΠΙΔΑ

Το ΣΥ. φαγώθηκε στην υγειά των +50 εδρών, πριν από καιρό.

Το ΡΙΖ. απομακρύνθηκε τα χαράματα της 6ης Ιουλίου μαζί με τον Βαρουφάκη.

Το Α. έφυγε μαζί με τους ΛαφαΖωίτσες και από την Κυριακή το βράδυ στα εξ ων συνετέθη η καλύτερα, στα εξω(κοινοβουλευτισμού) προσετέθη….

Ακόμα κι η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ ουσιαστικά έχει διαλυθεί. Το κενό στο αριστερό πλάι στον Τσίπρα στην συνάντηση του με τους Νέους στο Μοναστηράκι, κάλυπτε η πάλαι ποτέ ΠΑΣΠάρα! Οι σημερινοί 30ρηδες, που μεγάλωσαν με την μεταθανάτια μυθοποίηση του Αντρέα του οποίου αν ακούσανε για την κηδεία, ήτανε παλιά, πήγαιναν στο δημοτικό.

Το Νέο, ενώ δεν περιέχει καθόλου ΣΥΡΙΖΑ πια, δεν μας ακούγεται και τόσο νέο σαν concept.

Στο κουτί με το brand name έχουν μείνει οι «καλοί» (κατά ίδια ρητορική) Πασόκοι των από Σημίτη και μετά εποχών του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ, αυτοί που έφυγαν όταν ο Γιωργάκης ζήτησε τη βοήθεια του …κοινού (Δ.Ν.Τ, ΕΚΤ, ΕΕ).

Αυτοί, μπροστά στα μάτια των οποίων έκαναν σημεία και τέρατα τα κυβερνητικά συντρόφια τους και ή δεν κατάλαβαν τίποτα, ή τα κάνουνε γαργάρα.

Οι πρώτοι, είναι απλά ηλίθιοι –χρήσιμοι μεν, αλλά ηλίθιοι. Δεν είναι για να παίρνουνε θέσεις ευθύνης αφού είναι πιστοποιημένα ανίκανοι να πάρουν χαμπάρι τη διαφθορά.

Αυτοί που τα κάνουνε γαργάρα αφιλοκερδώς, πρέπει να νιώθανε κάτι σαν τον Σέρπικο, οπότε τους αφιερώνουμε το ανάλογο Οσκαρικό κομμάτι του Μίκι και τους υπενθυμίζουμε πως τους δίνεται μια «δεύτερη ευκαιρία» αφενός να κυβερνήσουν χωρίς να κάνουνε τα ίδια με τα τότε συντρόφια τους και αφετέρου να …τα πούνε τώρα, που το έχει ανάγκη η χώρα, τόσο οικονομικά (επιστροφή κλεμμένων), όσο και Πολιτικά (εμπιστοσύνη στο Πολιτικό Σύστημα).

Ειδικά αφού στο κουτί δεν έχουν έρθει «οι κακοί«, το κακό ΠΑΣΟΚ έχει συσπειρωθεί γύρω απο τη Φώφη και ανασυντάσσεται μάλιστα. Εκτός κι αν….

….υπάρχουν και κάποιοι, που κάτι έχουνε πάρει για να τα κάνουνε γαργάρα.

Ελπίζουμε μόνο να είναι λίγοι και να μπορέσει το κουτί να τους φτύσει γρήγορα κι ας κάτσουνε να απολαύσουν το κατιτίς τους. Αυτή είναι η μόνη Ελπίδα που έρχεται με τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ. Αλλιώς, οι Σέρπικο θα απομονωθούν και θα εκλείψουν, οπότε δεν μας μένει παρά να απολαύσουμε εμείς το μυθικό σάουντρακ, μέσα σε μια μπανιέρα με ζεστό νερό και ίσως ένα πούρο στο ένα χέρι κι ένα καλό ρούμι στο άλλο, περιμένοντας να δούμε ποια σωτηρία θα μας έρθει πρώτα, αυτή των διαδοχικών μνημονίων ή αυτή της ψυχής μας.

Εν ολίγοις, η Πρώτη Φορά Αριστερά μεταλλάχθηκε σε Ξανά Σοσιαλισμός κι η ελπίδα είναι να μην γίνει Πάλι Σοσιαληστεία.

ΤΣΙΠΡΑΣ​

Αναμφισβήτητα ο Πολιτικός Ηγέτης που έλειπε τόσο από το Ελληνικό όσο κι από το Ευρωπαϊκό στερέωμα, πολλές δεκαετίες τώρα.

Ο άνθρωπος που μπορεί να ηγείται των αντισυστημικών που θα τ‘ αλλάξουν όλα, με την ίδια άνεση που ηγείται των συστημικών που θα κάνουν τα ίδια αλλά καλύτερα.

Ο Αρχηγός που κερδίζει τις εκλογές, επειδή ξέρει να αφήνει τους αντιπάλους του να τις χάνουνε.

Που ξέρει να βάζει τον κατάλληλο άνθρωπο στην κατάλληλη θέση, ας μην καλλιεργούμε μυθικά λάθη επ’ αυτού.

Που ακούγοντας Τον, λιώνουνε οι απανταχού τσιπρίτσες κι ας μας ξυπνάει μνήμες back to the 80’s εμάς η φωνή του πλέον.

Σε ανύποπτο χρόνο, πολύ πριν τις εκλογές του Γενάρη, είχα εκτιμήσει πως αν ο ΣΥΡΙΖΑ με τη διακυβέρνηση Τσίπρα ξεπεράσει το πρώτο εξάμηνο, τότε είναι ικανός να κυβερνήσει την επόμενη εικοσαετία. Λες και βάλθηκε να με επιβεβαιώσει, έβαλε τα θεμέλια χρησιμοποιώντας το ΟΧΙ μας και εξασφάλισε όχι μόνο την εντός Ευρώ (και άρα, υπό όρους ΕΕ) χρηματοδότηση της χώρας για την επόμενη τριετία αλλά και την διεθνοποίηση της μη βιωσιμότητας του χρέους (και άρα την επαναδιαπραγμάτευση του) και «αναπτυξιακό πακέτο Γιούνκερ».

Τέλος, την Κυριακή 20/9, κέρδισε και τη διακυβέρνηση για την πρώτη από τις τετραετίες του. Αυτό, ήταν το εύκολο. Με την εφαρμογή των εντός Ευρώ όρων υπάρχει ένα θεματάκι, αλλά είπαμε, ο μικρός αριστερόχειρας Αλέξης του Καμμένου σποτ, μπορεί να κάνει και με το δεξί του, τα ίδια μεν αλλά καλύτερα από τους δεξιούς.

ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

Αν έχει ακουστεί κάτι πραγματικά Νέο τον τελευταίο ένα χρόνο, αυτός το έχει πει.

Ακόμα κι η Δημιουργική Ασάφεια, νέος όρος είναι.

Το μόνο σίγουρο είναι πως οι επικριτές του οφείλουν όχι μόνο να ελπίζουν αλλά και να κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους ώστε το Μνημόνιο 3, αντίθετα από τα δύο προηγούμενα, να πετύχει.

Ειδάλλως, κάποιοι (οι ίδιοι;) θα χρειάζεται να παρουσιάσουν το «σχέδιο Βαρουφάκη» ή κάποια λιγότερο Δημιουργικά Ασαφή εκδοχή του, ως ΤΙΝΑ.

ΝΔ

Παντού υπάρχει ένας Μύθος, στη ΝΔ δεν είναι σίγουροι ποιος είναι ο δικός τους. Ξέρουμε μόνο πως μας είναι παλιός.

Το απαραίτητο άλλο μισό του Νέου δικομματισμού που όμως τελεί εν συγχύσει.

Τους φάνηκε σα ξαφνικός, ο θάνατος του παλιού δικομματισμού.

Ισχύουν ατόφια τα περί σημείων και τεράτων που γίνονταν μπροστά μπροστά στα μάτια τους και ή δεν είδαν–δεν κατάλαβαν ή τα κάνουνε γαργάρα.

Τους στοιχιώνει και το Εκλεγμένος Αρχηγός. Κανείς δεν θέλει κι ολοι θέλουνε να είναι η απάντηση στο ερώτημα «Μετά το Σαμαρά, τι;»

Ουδέν προς επαναπροσδιορισμό. Ακόμη ψάχνουν τους υποψήφιους μύθους τους.

Στο τέλος, παίζει να παρακαλάνε τον μυθικό Βαγγέλα και να μη θέλει.

ΠΑΣΟΚ

Μυθική Ανάσταση των ζόμπι, υπό την Φώφη.

Σπλάτερ μύθος.

Back to the 80’s, σε μεταμεσονύκτια προβολή, στη λέσχη φανταστικού κινηματογράφου, στο σινέ Ιλισσός. Προλόγιζε ο Βαγγέλης ο Κοτρώνης…

ΠΟΤΑΜΙ

Το μυθικό 10% όχι μόνο έμεινε μύθος, χρειάζονται και μυθικό συνέδριο για να αναστρέψουν την πορεία προς την πολιτική λήθη.  

ΛΕΒΕΝΤΗΣ

Ο Αρχηγός–μύθος που τρώει πίτσα ενω «καλά τα λέει» στο κανάλι του τα βράδια.

Απέδωσε την δικαίωση σε κάποια μυθική νεολαία.

Μυθική δικαίωση 22 χρόνια μετά, των Λεβέντηδων.

Οικογενειακώς, στο Ζάππειο.

ΑΝΕΛ

Δύο μυθικά σποτάκια, τους έκαναν τον μυθικό κυβερνητικό εταίρο του 2015.

Αν δεν είχαν μπει οι ΑΝΕΛ, ολα τα παραπάνω κόμματα, με αντίστροφη φορά από αυτή της εκλογής τους, ήταν δυνητικά Κυβερνητικοί Εταίροι.

Το μη χείρον, απλά.

ΑΠΟΧΗ

Η αποχή μειώνει το μέτρο.

Βοηθάει οριζόντια, όλα τα κόμματα, να καταγράψουν υψηλότερα ποσοστά με μικρότερο αριθμό ψήφων, πράγμα μάλλον αδιάφορο στα μεγάλα κόμματα με δεδομένη τη μεγάλη διαφορά τους.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρον όμως στα μικρά κόμματα, που παλεύουν για την κατάκτηση του ποσοστού εισόδου στη Βουλή.

Η σύγκριση των αποτελεσμάτων των Οικολόγων του Μαίου του ’12 με αυτά των Λεβέντηδων του Σεπτεμβρίου ’15, δείχνει πως υπό το πρίσμα ενός 8,5% παραπάνω αποχής, 970 ψήφοι μεταφράζονται σε …πολυπόθητο 0,5% που ξεκλειδώνει την πόρτα της Βουλής.

Όλα τ‘ άλλα είναι μύθοι.