Γκασπάρ Νοέ

«Προκλητικός». Αυτή είναι η λέξη που συχνά συνοδεύει τον αργεντίνικης καταγωγής -αλλά κάτοικο Γαλλίας- σκηνοθέτη Γκασπάρ Νοέ. Από τον βιασμό της Μόνικα Μπελούτσι στο Μη Αναστρέψιμος, στο ερωτικά τολμηρό Love, ο Νοέ δεν φοβάται να εκφραστεί. Ο ίδιος, πάντως, αρνείται ότι χρησιμοποιεί το σοκ για το σοκ.

Ο Νοέ βρέθηκε στην Αθήνα καλεσμένος των Νυχτών Πρεμιέρας για μία ειδική προβολή της νέας του ταινίας Love, η οποία πραγματοποιήθηκε την Τρίτη το βράδυ και ήταν η avant premiere του φετινού Φεστιβάλ.

Η ταινία αφηγείται την ερωτική ιστορία ενός ζευγαριού, μέσα από τις αναμνήσεις ενός νεαρού κινηματογραφιστή, του Μέρφι, που προσπαθεί να βρει την πρώην σύντροφο του.

Η αγάπη του τίτλου είναι αυτή που για τον Γκασπάρ Νοέ έχει τη μεγαλύτερη σημασία. Ο σκηνοθέτης υποστηρίζει ότι είναι πολύ εύκολο για κάποιον να βρει πιο «σκληρό πορνό» με μία αναζήτηση στο Διαδίκτυο, ενώ επιμένει –όπως και ο ήρωας της ταινίας του- ότι θέλει να γυρίσει μία ταινία για να δείξει το ερωτικό πάθος.

«Δεν μπορώ να σκεφτώ ότι τόσα χρόνια μετά τη Γαλλική Επανάσταση θα αφηγηθεί κανείς μία ερωτική ιστορία χωρίς να δείξει σεξ» σημείωσε, μεταξύ άλλων, ο Νοέ στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε το μεσημέρι της Τρίτης στο Γαλλικό Ινστιτούτο.

Ο σκηνοθέτης μίλησε για το πώς ορίζουμε σήμερα την πορνογραφία, για τα συναισθήματα που προκαλεί ο έρωτας, αλλά και για τα... προβλήματα που μπορεί να προκαλέσει η καταλληλότητα -ή ακαταλληλότητα- μιας ταινίας. Και προκάλεσε το γέλιο όταν αφηγήθηκε πώς στην Ιαπωνία, στα επίμαχα σημεία θα τοποθετηθούν... ιπτάμενοι δίσκοι.



Τι είπε ο Γκασπάρ Νοέ:

Για τα αυτοβιογραφικά στοιχεία της ταινίας του

«Με ρωτούν εάν η ταινία είναι αυτοβιογραφική. Αυτή είναι η ζωή που ζουν οι φίλοι μου. Ταυτίζομαι με τον κεντρικό χαρακτήρα, σαν να ήταν αδελφός μου. Δεν αφηγούμαι ακριβώς τη δική μου ιστορία, υπάρχουν κομμάτια που τα έχω ζήσει, που τα έχω δει».

Για το εάν θέλει να προκαλεί

«Στο σχολείο έχεις τους καλούς μαθητές, τους μέτριους μαθητές, τον πρώτο της τάξης και έχεις και έναν που είναι πρόβλημα. Δεν ήμουν ποτέ πρόβλημα, αλλά πάντα ζήλευα το "πρόβλημα" του σχολείου. Ίσως μου πήρε χρόνο να γίνω από καλός μαθητής αυτό που πάντα ζήλευα, αλλά είναι φυσικό».

Για τον έρωτα

«Τίποτα στις ταινίες μου δεν γίνεται μόνο και μόνο για να σοκάρω. Εάν κάνεις μία ταινία για την αγάπη προσπάθησε να είσαι όσο πιο συναισθηματικός ή όσο πιο μελοδραματικός γίνεται. Η αγάπη δεν είναι μία κατάσταση ήρεμη. Όταν ερωτεύεσαι νομίζεις ότι αγγίζεις τον παράδεισο, και ταυτόχρονα ότι το μισό κορμί σου βρίσκεται στην κόλαση και το μυαλό σου περνά από αντιφατικές διαδικασίες. Εγώ ήθελα να κάνω μία ταινία για την ερωτική εμμονή».

Για το 3D και τον φορμαλισμό

«Νομίζω ότι αυτή η ταινία δεν είναι φορμαλιστική. Είναι πιο απλή στη μορφή σε σχέση με τις προηγούμενες ταινίες μου. Αυτή η ταινία ήθελα να είναι πιο κοντά στην πραγματική ζωή. Ήξερα ότι δεν ήθελα να χρησιμοποιήσω μια κινηματογραφική γλώσσα που να έχω ήδη χρησιμοποιήσει, καθώς η χαρά του να κάνεις σινεμά έγκειται στο να προσπαθείς να παίξεις με τα εργαλεία, να χρησιμοποιήσεις νέους τρόπους να εκφραστείς. Μόλις έμαθα ότι είχα λάβει από τη γαλλική κυβέρνηση χρηματοδότηση για να γυρίσω την ταινία σε 3D, έπρεπε να αλλάξω το πώς θα φαίνεται. Κι αυτό γιατί αντίθετα με το Μη Αναστρέψιμος ή το Enter The Void, δεν μπορούσα να χρησιμοποιήσω πολύ κάμερα στο χέρι. Πιστεύω ότι το 3D φαίνεται καλύτερο όταν υπάρχει η δυνατότητα να συνηθίσουν τα μάτια του θεατή στον χώρο. Αυτό με ενοχλεί με τις νέες ταινίες. Νιώθουν την ανάγκη κάθε τρία δευτερόλεπτα να αλλάζουν πλάνο».

Για το εάν θα γύριζε μια ταινία για το ευρύ κοινό

«Χωρίς τη θέλησή μου, η ταινία είχε κωμικά στοιχεία. Εάν έκανα κωμωδία θα είχε μαύρο χιούμορ και θα απαγορευόταν για ηλικίες κάτω των 18. Εάν δεν είχα χρήματα και έπρεπε να επιβιώσω, τότε ίσως να το έκανα. Διαφορετικά θα ήθελα να κάνω μία εμπορική ταινία μόνο εάν ενδιαφερόμουν για τον κεντρικό ήρωα».

Για το πώς επέλεξε τους ηθοποιούς

«Αρχικά, ήθελα να βρω ένα πραγματικό ζευγάρι ή ένα πραγματικό πρώην ζευγάρι που θα είχε συνηθίσει να φιλά ο ένας τον άλλο και να κάνει σεξ ο ένας με τον άλλο. Ιδανικά ήθελα ένα ζευγάρι που μόλις να είχε χωρίσει. Χρειαζόμουν ανθρώπους θαρραλέους, καθώς θα υπήρχαν πολλές σκηνές σεξ στην ταινία. Γνώρισα την Αόμι (Μουγιόκ, την πρωταγωνίστρια της ταινίας) σε ένα πάρτι, πήρα το τηλέφωνο της και γίναμε φίλοι. Όταν της ζήτησα να παίξει στην ταινία, μου είπε όχι. Στη συνέχεια αναζήτησα έναν ηθοποιό που να μιλάει αγγλικά για τον ρόλο του Μέρφι. Κάποιοι από αυτούς που είδα είχαν τατουάζ, ένας ήταν οπιομανής ή είχαν φιλενάδες που ζήλευαν. Τελικά μου μίλησαν για τον Καρλ (Γκλούσμαν), του μίλησα μέσω Skype και είδα ότι είναι πολύ καλό παιδί. Δέκα ημέρες πριν από τα γυρίσματα, μου είπε και η Αόμι το "ναι"».

Για το πώς γυρίστηκαν οι ερωτικές σκηνές

«Τις ερωτικές σκηνές τις γυρίσαμε όλες στην αρχή, με ένα συνεργείο 8 – 9 ατόμων, μέσα σε μία ατμόσφαιρα οικειότητας. Δεν έγραψα ατάκες, απλά αυτοσχεδιάζαμε στη διάρκεια των γυρισμάτων. Στη συνέχεια γυρίσαμε την υπόλοιπη ταινία με όλο το συνεργείο».

Για την ακαταλληλότητα του «Love»

«Σε κάθε χώρα διαφέρει ο ορισμός της καταλληλότητας για μία ταινία. Στις ΗΠΑ η ταινία θα βγει χωρίς ταξινόμηση (rating). Είναι απόφαση του κινηματογράφου εάν θα πουλήσει σε κάποιον το εισιτήριο. Ρώτησα έναν διανομέα εάν θα άφηνε έναν 13χρονο να δει την ταινία μου και μου απάντησε: Εάν είναι καλό παιδί και φαίνεται ότι δεν θα αρχίσει να πυροβολεί μέσα στο σινεμά. Η αλήθεια είναι ότι αυτά που μπορεί να κατεβάσει κανείς από το Διαδίκτυο είναι πολύ πιο hardcore από την ταινία μου. Στην Πολωνία, ένας διανομέας μού είπε ότι εάν ήθελε η ταινία να έχει εμπορική επιτυχία, τότε θα έλεγε ότι επιτρέπεται για νέους άνω των 21 ετών, γιατί αυτό θα σήμαινε ότι είναι πολύ χειρότερη από οτιδήποτε άλλο έχει δει κανείς. Στη Γαλλία, η ταινία είχε πάρει έγκριση να προβληθεί για ηλικίες άνω των 16 ετών, αλλά ένας τύπος εκμεταλλεύτηκε ένα νομικό παραθυράκι και ζήτησε να απαγορευτεί η προβολή της για ηλικίες κάτω από 18, κατηγορώντας το υπουργείο Πολιτισμού –που αποφασίζει για την καταλληλότητα- ότι προωθεί την πορνογραφία. Και τα κατάφερε. Τώρα η κυβέρνηση σκέφτεται να αλλάξει τον νόμο στη Γαλλία. Είναι παράλογο η ταινία μου να είναι πιο ακατάλληλη από το Σάλο του Παζολίνι. Οι Ιάπωνες είναι πολύ αυστηροί με την απεικόνιση των ερωτικών σκηνών στο σινεμά. Δεν θέλουν να φαίνεται το εφηβαίο στη μεγάλη οθόνη. Αυτό που μου ζητούν είναι να βάλω στην ταινία "ιπτάμενους δίσκους" που θα καλύπτουν το εφηβαίο ή άλλο σεξουαλικό σύμβολο, όπως το πέος. Ακόμα και στη σκηνή με τον δονητή, μου ζήτησαν να τον καλύψω με ιπτάμενο δίσκο. Η ταινία μου στην Ιαπωνία θα είναι σαν το Mars Attacks! Τους ρώτησα για τη σκηνή όπου ο ήρωας τελειώνει επί της οθόνης. Μου είπαν ότι το σπέρμα δεν απαγορεύεται. Έτσι θα φαίνεται το σπέρμα να βγαίνει μέσα από έναν ιπτάμενο δίσκο. Θα είναι κωμωδία, αλλά στην Ιαπωνία φαίνεται ότι το έχουν συνηθίσει. Στην Εμμανουέλα είχαν ζωγραφίσει λουλούδια για τα επίμαχα σημεία, ενώ στο Μη Αναστρέψιμος, σε μία σκηνή που φαίνεται το πέος του Βενσάν Κασέλ, οι Ιάπωνες είχαν βάλει έναν ήλιο ανάμεσα στα πόδια του».

Για τη θέση του σεξ στη ζωή του

«Έχω μεγαλύτερη εμμονή με το σεξ από ότι με το φαγητό. Έχω μεγαλύτερη εμμονή με το σεξ από ότι με το σινεμά. Έχω ξοδέψει πολύ περισσότερο χρόνο "χαμένος" στον κόσμο μου εξαιτίας των ερωτικών μου θεμάτων, κυνηγώντας κορίτσια, διαβάζοντας ερωτικά περιοδικά σαν παιδί. Γεννήθηκα τη δεκαετία του 1960. Η λέξη πορνογραφία δεν έχει αρνητική χροιά για μένα. Θυμάμαι τις ερωτικές ταινίες που έβλεπα τη δεκαετία του ’70. Δεν ήταν ψυχρές. Τώρα εάν δεις μία σε ένα site ενηλίκων θα δεις ένα πολύ σύντομο, ψυχρό βίντεο. Οι γυναίκες παλαιότερα δεν είχαν ψεύτικο στήθος, οι άνδρες δεν ήταν γεμάτοι τατουάζ και τα κορίτσια είχαν τρίχες στο εφηβαίο. Η λέξη πορνογραφία αντιπροσωπεύει σήμερα κάτι ψυχρό, κάτι καθόλου ελκυστικό».

* Η ταινία «Love» θα προβάλλεται στις αίθουσες από τις 22 Οκτωβρίου, σε διανομή Hollywood Entertainment.

{Αγγελική Στελλάκη/Newsroom ΔΟΛ}