Η προεκλογική παράσταση

Του Κώστα Ιορδανίδη

Εάν οι τρεις περίπου χιλιάδες διεκδικητές της ψήφου των Ελλήνων έριχναν μία επιπόλαιη ματιά στις 127 δράσεις, που οφείλει να εφαρμόσει η νέα κυβέρνηση έως το τέλος του έτους, θα απέσυραν την υποψηφιότητά τους πάραυτα, θα επέστρεφαν στην οικογένεια, στην εργασία τους και θα προετοιμάζονταν με κάθε τρόπο να αντιμετωπίσουν την επερχόμενη καταστροφή.

Δεν θα το πράξουν, όμως, διότι είναι όντα άλλου κόσμου· διότι έμπλεοι αισιοδοξίας έλκονται από τον χαίνοντα κρημνό· διότι εν ολίγοις είναι πολιτικοί και έχουν την ειλικρινή συμπάθειά μας. Διότι μόνον αίσθημα οικειότητος και η προσωπική συμπάθεια, συνδυασμένη με μία δόση ισχυρής αυταπάτης, αλλά κυρίως μία εντονότατη αντιπάθεια προς τον «αντίπαλο», όποιος και εάν είναι αυτός κατά περίπτωση, μπορεί να ενεργοποιήσουν τον Ελληνα πολίτη.

Μετείχαν χθες οι αρχηγοί των κυριοτέρων πολιτικών κομμάτων σε τηλεοπτική αναμέτρηση. Υψηλό αίσθημα «δημοκρατικής» συνειδήσεως και συμπεριφοράς απέκλεισε τη συμμετοχή του γραμματέα της Χρυσής Αυγής από το θέαμα. Ενδεχομένως, όμως, διά του τρόπου αυτού τα πολιτικά κόμματα του «συνταγματικού» τόξου, προσέφεραν καλή υπηρεσία στην άκρα δεξιά, διότι ο αποκλεισμός της εις την πραγματικότητα την ενισχύει, καθώς τη διαφοροποιεί από τις άλλες παρατάξεις.

Δεν θα αξιολογήσουμε τις επιδόσεις των πρωταγωνιστών του χθεσινού τηλεθεάματος, που απλώς εν συντομία επανέλαβαν όσα και δημοσίως κατ’ επανάληψη -μέχρι κοπώσεως του κοινού- έχουν διατυπώσει. Βέβαιον είναι ότι η προεκλογική περίοδος ανέδειξε τον πρόεδρο της Ν.Δ. κ. Ευάγγελο Μεϊμαράκη, που εάν μη τι άλλο, απολαμβάνει την όλη διαδικασία.

Αλλά η εικόνα που εμφανίζει το όλο σύστημα φέρει εμφανή σημεία πολιτικού γεροντισμού, παρά την εισαγωγή νέων πρωταγωνιστών. Οι θιασώτες του «ευρωπαϊκού ιδεώδους», με τις μονότονες διακηρύξεις της πίστεώς τους στο ευρώ, απλώς συμβάλλουν στην αύξηση του ευρωσκεπτικισμού. Οι εκφραστές της τάσεως για επιστροφή στο εθνικό νόμισμα επιχειρηματολογούν με όρους καφενείου. Ολα αυτά συνοδευόμενα από την απαρίθμηση επιτυχιών όσων κατά καιρούς άσκησαν την εξουσία.

Αλλά οι εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου έχουν μία ιδιορρυθμία, καθώς στερούνται πολιτικής διαστάσεως, αφού απλούστατα η ακολουθητέα πολιτική των επομένων χρόνων έχει διατυπωθεί με αμείλικτη σχολαστικότητα στο τρίτο Μνημόνιο, που υπέγραψε ο κ. Αλέξης Τσίπρας ως πρωθυπουργός και υπερψήφισαν και κόμματα της αντιπολιτεύσεως - Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι. Κατά συνέπεια, οι εκλογείς θα αποφανθούν επί των «δεξιοτήτων», όσων περιλαμβάνονται στα ψηφοδέλτια των κομμάτων.

Η κυβερνητική «δεξιότητα» του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ ετέθη σε δοκιμασία επί εξάμηνο με οικτρά αποτελέσματα. Η «δεξιότητα» των κομμάτων που άσκησαν την εξουσία επί δεκαετίες δεν ήταν αξιοθαύμαστη. Κυρίως όμως η εφαρμογή των 127 δράσεων σε τρεις μήνες ξεπερνά τις δυνατότητες όλων των διαθεσίμων «δεξιοτήτων» της χώρας. Έχει κανείς την αίσθηση πως παρακολουθεί μία φάρσα, αλλά αισιοδοξούμε, όσο διαρκεί η παράσταση.