Interview-1

του Άρη Δαβαράκη

Είναι λίγο μπερδεμένο το πολιτικό σκηνικό. Λέω να πάρω συνέντευξη από τον εαυτό μου.

  • Με ποιόν είσαι τελικά; Τι κόμμα ψηφίζεις;
  • Δεν ψηφίζω κόμμα. Ποτέ μου δεν είχα σχέση με τα κόμματα. Ψηφίζω πρόσωπα για την θέση του πρωθυπουργού σε μια Κοινοβουλευτική δημοκρατία πρωθυπουργοκεντρική. Πολύ θα ήθελα να ψηφίζω Πρόεδρο Δημοκρατίας με ισχυρές εξουσίες όπως ο Γάλλος ή ο Αμερικάνος.
  • Ωραία. Ποιόν θέλεις για πρωθυπουργό;
  • Τον Τσίπρα βέβαια. Αυτό είναι ξεκάθαρο.
  • Και τι πρόβλημα έχεις; Πήγαινε, ρίξε το ψηφοδέλτιο που γράφει ΣΥΡΙΖΑ και ψήφισε πρωθυπουργό.
  • Εντάξει, αυτό θα το κάνω. Αλλά μετά τι θα γίνει; Τι κυβέρνηση θα φτιάξει αν βγει πρώτος ο Τσίπρας; Σαν την  προηγούμενη; Δεν θέλω.
  • Τι πρόβλημα είχε η προηγούμενη;
  • Ήταν μία από τις χειρότερες κυβερνήσεις που υπήρξαν από το 74 και μετά. Τίποτα δεν κάνανε.
  • Η άλλη επιλογή που έχεις είναι καλύτερη;
  • Ο Μεϊμαράκης;
  • Μάστα.
  • Εεεεεε…. Είπαμε. Όχι.
  • Μήπως θέλεις λίγη βοήθεια;
  • Για δώσε την πρώτη.
  • Η κυβέρνηση Μεϊμαράκη από ποιους θα στελεχωθεί; Για κάνε λίγο εικόνα. Δες το μπροστά σου όλο κανονικά. Και ψύχραιμα.
  • Όχι. Σε παρακαλώ. Όχι, δεν θέλω.
  • Ο Τσίπρας μαθαίνει από τα λάθη του ρε Ζαχαρία. Είναι νέος. Θέλει να κάνει δουλειά. Οι άλλοι τα δικά τους τα αίσχη μιας 35ετιας δεν τα θεωρούν κάν λάθη. Είναι υπερήφανοι για τις χειρότερες στιγμές τους.
  • Σου είπα θα ψηφίσω Τσίπρα. Αλλά θα μου βάλει πάλι την αξιαγάπητη (το εννοώ πραγματικά) αυτή κυρία να χειριστεί το πιο άγριο ζήτημα του πλανήτη αυτή τη στιγμή σε μία από τις πιο ευαίσθητες χώρες γεωπολιτικά;
  • Εννοείς την κυρία Τασία;
  • Ναι. Την συμπαθώ πολύ. Αλλά εδώ, το προσφυγικό-μεταναστευτικό ζήτημα, θέλει πολύ γερά γκάζια και αποφασιστικότητα και καθημερινές διεθνείς επαφές και διαπραγματεύσεις εντός και εκτός Ευρώπης, συν μία ευελιξία λήψης σημαντικών αποφάσεων που αφορούν ανθρώπινες ζωές μέσα σε λίγα λεπτά.
  • Συν την ικανότητα να βρίσκεις λύσεις και χρήματα για να βολέψεις όπως-όπως αλλά ανθρώπινα το τεράστιο αυτό πρόβλημα και να διαχειρίζεσαι ορθολογιστικά την κρίση.
  • Ναι. Η κυρία Τασία δεν μπορεί.
  • Συμφωνώ. Αλλά μην κολλάς εκεί. Μην ξεχνάς πως δεν θα έχεις πιά Λαφαζάνη στην κυβέρνηση ούτε Κωνσταντοπούλου Πρόεδρο της Βουλής.
  • Σωστό κι’ αυτό. Μεγάλη ανάσα. Ανακούφισης εννοώ.
  • Άρα τι τρώγεσαι;
  • Τρώγομαι γιατί ξέρω τι θα ψηφίσω και ανησυχώ για την επόμενη μέρα. Γιατί ένας πρωθυπουργός μόνος του δεν μπορεί να τα κάνει όλα. Και εάν εξαιρέσεις 3-4  ανθρώπους που διετέλεσαν υπουργοί και τους εμπιστεύομαι πια απόλυτα, από τους 7 μήνες της Συριζανέλ κυβέρνησης δεν αναδείχτηκαν νέα πολιτικά πρόσωπα, ικανοί διαχειριστές κρίσεων.
  • Αν ψηφίσεις κάποιον άλλον έχεις ελπίδες να δείς στην διαχείριση καλύτερους διαχειριστές;
  • Όχι. Τους ξέρουμε. Τους δοκιμάσαμε. Δεν βγήκε τίποτα. Αυτοί και οι πριν απ’ αυτούς τα κάνανε σκατά και αυτά τα σκατά παρέλαβε η «πρώτη φορά αριστερά» κυβέρνηση του Τσίπρα και τάκανε κι’ αυτή  σκατά.
  • Διαπραγματευότανε.
  • Το ξέρω. Δεν την κατηγορώ. Από πολλές απόψεις άνοιξε άλλα μονοπάτια που δεν πρόλαβαν να περπατηθούν ακόμα.
  • Δεν ησύχασε ο άνθρωπος ούτε στιγμή από τις 25 Ιανουαρίου τη νύχτα. Είναι αξιοθαύμαστο πως άντεξε. Πόλεμος από παντού. Και ο πιο σκληρός πόλεμος από τους κολλημένους συντρόφους που θέλουνε κομμουνισμό στο ΝΑ άκρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κρατικοποίηση τραπεζών, δραχμή και διεκδικήσεις παρανοϊκές. Από αυτούς γλυτώσαμε, πάει. Και μόνο αυτό πρέπει να σε γεμίζει αισιοδοξία.
  • Και αυτό σωστό. Ναι. Γλυτώσαμε. Καλά να είναι οι άνθρωποι και καλή δύναμη στον αγώνα τους, αλλά ψηφίζοντας Τσίπρα δεν ψηφίζω πιά και Βαρουφάκη και Λαφαζάνη και, κυρίως, Ζωή Κωνσταντοπούλου.
  • Ξεχνάς και πολλούς άλλους. Είναι καμιά σαρανταριά.
  • Έχεις δίκιο. Λοιπόν – θα σου εξομολογηθώ κάτι. Ανησυχώ μήπως ο Τσίπρας πιεστεί από διαφόρους εκεί στην Κουμουνδούρου…
  • Το μέχρι πρόσφατα «Μαξίμου».
  • Ακριβώς. Ναι. Φοβάμαι μήπως το «αριστερό» αυτό περιβάλλον με τις τύψεις και τα πένθη του, του κόψει τη φόρα. Θέλει φόρα αυτή τη φορά. Το Μνημόνιο, με όποια ισοδύναμα μπορούν να βρεθούν που να ανακουφίζουν τα γνωστά υποζύγια που βασανίζονται έξη χρόνια τώρα, πρέπει να εφαρμοστεί. Γρήγορα. Άμεσα. Αποτελεσματικά.
  • Μόνο αν εφαρμόσουμε το τρίτο μνημόνιο θα γλυτώσουμε από αυτό τον βραχνά σε δύο με τρία χρόνια.
  • Έτσι. Αλλοιώς θα συνεχίζεται αυτή η κατάθλιψη η αντιδημιουργική που μας έχει τσακίσει.
  • Και φοβάσαι ότι ούτε ο Τσίπρας δεν θα το εφαρμόσει;
  • Δεν φοβάμαι τον Τσίπρα. Φοβάμαι τους γύρω. Την αριστεροσύνη τους. Θα τον αφήσουν να δουλέψει σωστά;
  • Πολύ στραβά τους έχεις πάρει. Για να είναι μαζί του δεν μπορεί να διαφωνούν στην εφαρμογή των συμφωνημένων ώστε να επιταχυνθεί όσο είναι ανθρωπίνως δυνατόν η επιστροφή στην επιχειρηματικότητα και την ανάκαμψη από την σκληρή ανεργία που πονάει πολύ.
  • Εντάξει. Αρκετά για σήμερα. Και αύριο μέρα είναι.
  • Αύριο λοιπόν.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Σχόλια

  • 1 Ο/Η ΞΕΝΟΦΩΝ ΙΣΑΡΗΣ έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Όλα αυτά θα ήταν σωστά κύριε Δαβαρακη με τη λογική του "παν μη χείρον βέλτιστον" εως 2 5/1. Όμως αν το καλοσκεφτείτε η ΜΟΝΗ δουλειά που έχει να κάνει ένας πολιτικός είναι να λέει την Αλήθεια για τα Κοινά. Στον απλό κόσμο που δεν έχει πρόσβαση στις ανάλογες υπηρεσίες και πληροφορίες. Ο πολιτικός δεν σκάβει, κτίζει, επισκευάζει το αυτοκίνητο η τα υδραυλικά. Αποκαλύπτει ή αντίθετα κρύβει, με την ισχύ της θέσης του την Αλήθεια. Οι πρώτοι πολιτικοί φτιάχνουν δυνατά κράτη, οι δεύτεροι φτιάχνουν δυνατούς τραπεζικούς λογαριασμούς στα Καιμαν, συνήθως μέσα από ρημαγμένα κράτη. Αυτό λοιπόν επιλέγει ο κόσμος.

    Με το απόλυτο ψέμα στο μηδέν και τη απόλυτη αλήθεια στο 100 μέχρι τις 25/1/2015 δεν είχαμε πολιτικούς πάνω απο το 40. Ο Α.Τσιπρας ήταν στο 0. Ουδείς τον ήξερε ούτε τι επρόκειτο να κάνει . Ωστόσο το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης ήταν καλό, αυτός δήλωνε αριστερός είχε βαφτίσει και την γιο του Ερνέστο ο κόσμος είπε να ποντάρει στο εντελώς άγνωστο παρά στους γνωστούς ψεύτες. Ήταν κυριολεκτικά μια ρουλέτα της απελπισίας.

    Μέσα σ'αυτό το 7μηνο όμως αναδείχτηκαν η δράση της ΠτΒ, της επιτροπής Αλήθειας, του Γ. Βαρουφάκη και του Μανώλη Γλεζου σχετικά με τις Γερμανικές αποζημιώσεις. Προέκυψε μια Αλήθεια που ΦΥΣΙΚΑ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΑΜΕ. Οτι μας οφείλουν 560 δις! Προφανώς αν και αυτοί που την αποκάλυψαν εξαγοράζονταν ΠΑΛΙ δεν θα είχαμε μάθει τίποτα

    Την ίδια στιγμή ο κ.Τσιπρας πάτησε τις προεκλογικές του δεσμεύσεις, ξετίναξε το πρόγραμμα της Θ/νικης, αψήφισε Δημοψήφισμα 63% και ψήφισε ένα ακόμη μνημόνιο χαρίζοντας καταρχήν 14 αεροδρόμια. Απο μηδέν αταξινόμητος δηλαδή που ήταν αυτός μόνος του το πήγε στο -30 το "Ψεματομετρο".

    Πολεμάει λοιπόν τώρα όλους όσους αποκάλυψαν την Αλήθεια. Όμως τι συμφέρει καλύτερα <..τα γνωστά υποζύγια που βασανίζονται έξη χρόνια τώρα...>;; Η κ. Κωνσταντοπουλου τώρα ΥΠΑΡΧΕΙ, έκανε πολύ καλύτερα τη δουλειά της σαν πολιτικός και ΑΠΟΕΔΕΙΓΜΕΝΑ είναι απολύτως πιο κατάλληλη για πρωθυπουργίνα. Ουδείς ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ την αμφισβήτησε εκτός από εσάς...

  • 2 Ο/Η Ε. Στ. έγραψε: (πριν 1 έτος)

    - Και δηλαδή, βρε Ζαχαρία, όταν λέει ο εκλεκτός σου Τσίπρας ότι τον παρέσυρε ο Βαρουφάκης, τον παρέσυρε κι ο Λαφαζάνης με τα Ρώσικα ρούβλια, τον παρέσυρε και η Ζωή, δεν αναρωτιέσαι γιατί παρασύρεται τόσο εύκολα αυτό το παιδί, που τυχαίνει να είναι και πρωθυπουργός της χώρας σε κρισιμότατους καιρούς; Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι που τον παρέσυραν, κυριολεκτικά κατέστρεψαν την χώρα οικονομικά και όχι μόνο.
    - Τι να πω, του έχω μια τυφλή εμπιστοσύνη κι αδυνατώ, άντε βρες τώρα το γιατί, να τον εγκαταλείψω.
    - Μα συνεχίζεις να ανησυχείς μήπως τον παρασύρουν και οι γύρω του, οι δικοί του άνθρωποι δηλαδή, που έχει επιλέξει ό ίδιος. Άρα δεν τους εμπιστεύεσαι. Όλο θα παρασύρεται πια αυτό το αγόρι;
    - Δεκτά τα επιχειρήματα αλλά εγώ επένδυσα συναισθηματικά πάνω του. Μέχρι και αριστερά ψήφισα για πάρτη του. Αδυνατώ να παραδεχθώ ότι το άλογο δεν τραβάει. Τον εμπιστεύομαι προσωπικά ακόμα. Το έχω ανάγκη εσωτερική.
    - Μα από πότε μια δημοκρατική διακυβέρνηση αποτελεί προσωπική υπόθεση; Νόμιζα ότι είναι η ομάδα που πρέπει να πετάει.
    -......

loading..