Σκαρφαλώνοντας στον Ουρανό!

Της Σοφίας Πολυχρονιάδου

Σήμερα ήρθαν ξένοι με αλάτι στα μαλλιά σαν σκόνη αιώνια πάνω τους. Διάπυρα μάτια, ανθισμένα πάνω σε πρόσωπα νέα με ροδαλά χείλη και απαλές επιδερμίδες και άλλες τραχιές σημαδεμένες από του χρόνου την γραφίδα.  Τα ρούχα τους κουβάρια στοιβαγμένα βιαστικά σε πλαστικές σακούλες. Ξεπροβάλλαν σαν σκιές μέσα από την θάλασσα σαν πάντα εκεί να ζούσαν και άπλωσαν δειλά δειλά τα πόδια τους στην αμμουδιά. Δεν τους γνωρίζω δεν τους ταιριάζει η δική μου η στεριά δεν αρθρώνουν τον λόγο όπως εγώ. Οι σταγόνες της θάλασσας είναι ακόμα πάνω τους αρνούνται να αποχωριστούν τα σώματα που μέρες τα έλουζαν και νιώθουν ότι τους ανήκουν πλέον.

..να αγαπάς τον πλησίον σου, όπως τον εαυτό σου….Αυτά τα λόγια σκέφτομαι ότι ψιθύρισε καθώς περνούσε το κατώφλι αυτού του κόσμου ο Παπά-Στρατής. Πήρε μαζί του τα χιλιάδες μάτια που αντίκρυσε, μάτια φοβισμένα, μάτια που «άπλωσαν» πάνω του με συμπόνια και κατανόηση.

Ο παπά-Στρατής μαζί με άλλους ντόπιους εθελοντές στο χωριό Καλλονή, βοηθάει πρόσφυγες από το 2007 μέσω της ΜΚΟ «Αγκαλιά». Όλα αυτά τα χρόνια έχει βοηθήσει γύρω στους δέκα χιλιάδες ανθρώπους, καθώς και αρκετούς ντόπιους όταν βρέθηκαν σε δύσκολη κατάσταση. Με καμία εξωτερική χρηματοδότηση παρά μόνο την γενναιοδωρία των κατοίκων του νησιού μοίραζε τρόφιμα, νερό και ρούχα σε κάθε μετανάστη, χωρίς να κοιτά χρώμα και θρησκεία. «Έχω δει μικρά παιδιά με φουσκάλες στα πόδια τους και εγκύους να κρατάνε τις κοιλιές τους και να κλαίνε από τον πόνο», λέει με θλίψη. «Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι μετανάστες, δεν επιλέγουν να έρθουν εδώ. Είναι παιδιά του πολέμου, διωγμένα από τις σφαίρες. Είναι κυνηγοί της ζωής, ψάχνουν να βρουν ζωή, ελπίδα, μια ευκαιρία να ζήσουν μια μέρα ακόμα. » όπως ανέφερε, στο αφιέρωμα που του έκανε η Ύπατη Αρμοστεία για τους Πρόσφυγες. βοηθούσε ακούραστα , τους «ελάχιστους» σε έναν κόσμο που οι περισσότεροι από εμάς ακολουθούμε τους «πρώτους».

….Πήρε τότε αφορμή ο Ιησούς και είπε: «Κάποιος άνθρωπος, κατεβαίνοντας από τα Ιεροσόλυμα στην Ιεριχώ, έπεσε πάνω σε ληστές. Αυτοί τον ξεγύμνωσαν, τον τραυμάτισαν, και έφυγαν παρατώντας τον μισοπεθαμένο. Από κείνο το δρόμο έτυχε να κατεβαίνει κάποιος ιερέας, ο οποίος τον είδε, αλλά τον προσπέρασε χωρίς να του δώσει κάποια σημασία. Το ίδιο και κάποιος λευίτης, που περνούσε από κείνο το μέρος. Παρ’ όλο που τον είδε κι αυτός, τον προσπέρασε χωρίς να του δώσει σημασία. Κάποιος Σαμαρείτης που ταξίδευε, ήρθε προς το μέρος του, τον είδε και τον σπλαχνίστηκε. Πήγε κοντά του, άλειψε τις πληγές του με λάδι και κρασί και τις έδεσε καλά. ….

Ας γίνουμε και εμείς κληρονόμοι του έργου που άφησε ο παπά-Στρατής. Η Αγκαλιά Μ.Κ.Ο

Η φωτογραφία του Παπά-Στρατή είναι του Socrates Baltagiannis

 


Δείτε και το αφιέρωμα του TVXS  στον Παπα-Στρατή εδώ: Έφυγε ο Καλός Σαμαρείτης της Ελλάδας