Τico tico Αλέξη

του Οδυσσέα Ρούσκα

Μόνος,

εναντίον όλων στο παρακάτω βίντεο που ακολουθεί φίλε και συνομήλικε Αλέξη Τσίπρα.

Ο αείμνηστος μάγος της κιθάρας, και αθάνατος Paco de lucia, παίζει τα «ρέστα του», τις «κάλτσες του» και περνάει στην παγκόσμια ιστορία, γίνεται θρύλος.
Δείχνει τον δρόμο και το ένα και μοναδικό μονοπάτι προς τον πολιτισμό, την αλήθεια, τον άνθρωπο, τον αψεγάδιαστο ηγέτη, την απλότητα.
Και βέβαια μόνα του όπλα τα χέρια του, τα αυτιά του, τα μάτια του, η ψυχή του, η καρδιά του, το μυαλό του η φαντασία του, η εξυπνάδα του.
Πιάνει ένα κομμάτι ξύλο με χορδές, φοράει τα καλά του, κάθεται σε ένα σκαμπό, ένα μικρόφωνο μπροστά του και αποστομώνει τους πάντες και τα πάντα, τους αφήνει με το στόμα ανοιχτό να χάφτουν μύγες.

Και έτσι δεν αφήνει περιθώριο σε κανέναν να πει το παραμικρό.

Ποιός να μιλήσει, τι να πει, αφού είναι ο ηγέτης των ηγετών σε αυτό που πράττει και αντιπροσωπεύει.
Δεν τον ψήφισε κανένας για να κάνει αυτό που κάνει, απλά μέσα από την μοναδική αλήθεια του και το θεϊκό χάρισμα του μοιράζεται σε κοινή θέα την ανθρώπινη δύναμη δίνοντας στο φιλοθεάμον κοινό συγκλονιστικά συναισθήματα, πρωτόγνωρα, φανταστικά.
Δεν φοβάται τίποτα, κάνει την κιθάρα του να φαίνεται ένα παιχνιδάκι, και όσο περνούν τα δευτερόλεπτα ανεβάζει ακόμα περισσότερες στροφές και ένταση, δεν θές να σταματήσει ποτέ αυτό που κάνει, ακόμα και ο ίδιος δεν θέλει να σταματήσει ποτέ.

Είναι ένας απλός κοινός θνητός, που έρχεται μέσα από τον πυρήνα της κοινωνίας, που μέσα από τον τάλαντο και την αλήθεια του, ανακαλύπτει το ύψιστο αγαθό που χαρακτηρίζει τους μεγάλους ηγέτες, την απλότητα.
Γιατί η απλότητα είναι αυτή που γράφει παγκόσμια ιστορία, είναι αυτή που οδηγεί στην αλήθεια.
Τι να τους κάνει τους άλλους μουσικούς δίπλα του, αφού από μόνος του είναι μια ολόκληρη ορχήστρα, πως να τον συνοδεύσουν, θα του «χαλάσουν» την αλήθεια του και μετά θα »μπασταρδέψει» η φάση, θα χάσει την ουσία της.
Τι να τους κάνει τους «κολαούζους» όταν αυτός ξέρει από τότε που γεννήθηκε ότι το έργο του είναι ξεκάθαρο, γεννήθηκε ηγέτης μοναδικός, αυτός μπροστά ανοίγοντας δρόμους και όλοι οι άλλοι ακολουθούν εκστασιασμένοι και αποσβολωμένοι, αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση, δεν υπάρχει άλλος σαν και αυτόν.
Μόνος εναντίον όλων και «τουμπεκί ψιλοκομμένο όλοι», αφού δεν μπορεί με τίποτα κανείς άλλος να τον ξεπεράσει.
Είναι σίγουρος για τον εαυτό του, ξέρει από την πρώτη στιγμή ποιός είναι, τι θέλει, ποια είναι τα όρια του, δεν πρόκειται να κάνει σε αυτό που είναι ταγμένος το παραμικρό λάθος, γιατί πολύ απλά τόχει, είναι χαρισματικός, έχει θείο δώρο και κανείς δεν μπορεί να του το πάρει η να του το καταστρέψει.
Η αλήθεια που βγάζει στο παρακάτω βίντεο ατενίζοντας το άπειρο με τα μάτια του μη βλέποντας καν την κιθάρα του, δημιουργώντας στις εκφράσεις του προσώπου του την απόλυτη σιγουριά για αυτό που πράττει τον καθιστούν ως μια απόλυτη δύναμη χωρίς ψεγάδια, τον βάζουν στην πρώτη θέση του βάθρου και ο κόσμος ζητωκραυγάζει από κάτω άξιος και ηγέτης.
Έχει τα πάντα στο τσεπάκι του χαλαρά, την αναγνώριση, τον απεριόριστο θαυμασμό, τον »τσαμπουκά», «το δημιουργικό θράσος», την άπειρη σιγουριά, μα πάνω από όλα υπηρετεί την αλήθεια.

Όποιος πάει κόντρα στην αλήθεια στο τέλος συντρίβεται.

Κάνεις δεν μπορεί να νικήσει την αλήθεια.

Μέσα σε 3 λεπτά μόνο ενός βίντεο, η αλήθεια περνάει στο πάνθεον, γίνεται χειροπιαστή, σε γονατίζει, σε προσγειώνει, σε κάνει πιο σεμνό, σε βάζει σε σκέψεις, σε αλλάζει, σε πάει στα ουράνια.
Η αλήθεια είναι η μέθεξη.
Είναι παγκόσμιος ηγέτης και πρεσβευτής της ανθρώπινης δύναμης.
Είναι «υπηρέτης» του κοινού του και ο φέρων των πανανθρώπινων αξιών.
Η κιθάρα του και τα χέρια του είναι το εισιτήριο του στην αιωνιότητα ως παγκόσμιος ηγέτης.
Δείχνει τον δρόμο απλόχερα, χωρίς »εξαρτήσεις», χωρίς φόβο, χωρίς ψεγάδια, χωρίς »δορυφόρους» προς την απλότητα, την αγάπη, την αλήθεια, την παιδεία, την ελευθερία, την ανθρωπιά.
Κάπως έτσι λοιπόν είναι οι μεγάλοι ηγέτες καλέ φίλε Αλέξη.
Είναι μόνοι τους στην κορυφή, χωρίς «αυλικούς» ειδικά όταν υπηρετούν την αλήθεια, αλλά περιστοιχίζονται από την μεγαλύτερη παρέα φίλων που είναι το κοινό τους.
Και το κοινό πάντα στο τέλος έχει αλάνθαστο κριτήριο.
Ηγέτης δεν γίνεσαι, γεννιέσαι.
Η το χεις η δεν τo χεις.
Tico tico λοιπόν πολλές φορές και συλλογιζόμαστε ασταμάτητα.
«Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία» όπως είπες και εσύ κάποτε φίλε Αλέξη, πρώτιστα στο μυαλό και την καρδιά χωρίς φόβο με θράσος, με όποιο κόστος.
Μόνο έτσι ανοίγονται νέοι δρόμοι.
Μόνο έτσι!
Τι θα γίνει τελικά Αλέξη;
Που πάμε;
Οψόμεθα!

μετά τιμής
Ρούσκας Οδυσσεύς
Τραγουδοποιός