Του Βαρδή... (πέρασε κιόλας ένας χρόνος)

του Νίκου Παναγιωτόπουλου

Αντώνη, έλα να σου γνωρίσω τα παιδιά...

Παντελή, ο Αντώνης.

Με αυτό το δοντάκι που του λείπει λίγο μπροστά ξέρεις τον γνώρισα.

Τα λέει λίγο ψευδά αλλά έχει τη χάρη του να τον ακούς να ψιθυρίζει στο θρανίο δίπλα σου.

Αυτή δίπλα, είναι η αγάπη του. Η Guzzi του. Η Le man του. Με αυτήν έφυγε. Μόνο που δεν ξαναγύρισε.

Ακόμη κρατάς αυτό το γκρί Bell στο χέρι ρε;

Θα του δείξεις του Αντώνη με μία γρήγορη τα κατατόπια να μη χάνεται;

Ρίχτου ένα Τατόϊ όπως μόνο συ ξέρεις να πλαγιάζεις....

Παντελάκο, όταν τις παίρνεις κλειστές, ακουμπάει το πλαϊνό σταντ και εμείς αποκάτω νομίζουμε πως αστράφτει ρε φίλε.........

Γιώργο, ο Αντώνης.

Γιατρός ο Γιώργος Αντώνη. Πάνω στο τιμόνι του σταμάτησε η καρδούλα είπαν ένα βράδυ.

Αυτή η ίδια που δεν το άφηνε να παίρνει από γερόντια φράγκα.

Ρε συ Γιώργο, πιο καλός είσαι χωρίς το στηθοσκόπιο και το πούρο στο στόμα!

Μην ανησυχείς, εκείνο το κλάξον που βάραγε από την άδεια κεφάλα σου, το στείλαμε!

Παρεμπιπτόντως, όταν σούπαμε γεια σε εκείνο το άλλο Πρώτο, ξέρεις εσύ, της αιώνιας ξάπλας, ρίξαμε όλοι οι συμμαθητές  σου το γέλιο της αρκούδας.

Γέλαγες και συ ρε κωλόπαιδο απο κει πάνω ε;

Ηλία, ο Αντώνης.

Ο Ηλίας ξέρεις ήταν κι αυτός μουσικός.

Μόνο που η μουσική στο κεφάλι του κάποια στιγμή, ξεπέρασε τον όγκο του κρανίου του.

Ρε συ Ηλία, είμαι περίεργος τώρα που δε βρίσκεις τρόλεϊ να κλωτσάς τις ρόδες  τους  χοροπηδώντας, πως κυκλοφορείς σ’ αυτό το κουρμπέτι.

Βρες ρε μάννα μου ένα καλό λαμπάτο Marshal για τον Αντώνη, θα του χρειαστεί σύντομα....

Βρες και το μπάσο σου καλού-κακού.

Ο Γιώργος, Αντώνη.

Ο Γιώργος δεν άντεξε τις σκόνες. Ούτε τις σύριγγες.

Ο κόσμος αποδείχτηκε αλλεργικός στο κλάμα του.

Είσαι πολύ καλός τώρα ρε Γιώργο που δεν τρέμεις απ την έλλειψη ρε φίλε και πάρε αγκαλιά τον Αντώνη.

Δε ζητάει πολλά. Με μία ακουστική κιθάρα σου θα είναι οκ.

Αντώνη, τα φιλαράκια μου.

Νομίζω θα κάνετε καλή παρέα.

Πριν φύγω, πούσαι :

Κάπου κάπου  να μου γράφεις κάνα γράμμα

Το παρόν ποτέ δεν ήταν αρκετό

Πριν τελειώσουμε τελειώνει η τηλεκάρτα

Δεν προφταίνω να σου πω πως σ’ αγαπώ..........

 

(Με την αγάπη των συναποφοίτων του 74 και φίλων:
+Παντελή  Μπαντουβάνη, +Γιώργου Περράκη,+Ηλία Τσαγκάρη, +Γιώργου Στούνου, που κάνουν πια παρέα σε μια άλλη γειτονιά. Των αγγέλων. Κρατήστε θέση μάγκες.....)