Τι να ψηφίσεις;

του Οδυσσέα Ρούσκα

Ψήφος,

Υποτίθεται σε μια υγιή δημοκρατία και σε μια ευνομούμενη πολιτεία αποτελεί την ύψιστη πολιτική πράξη του κάθε σκεπτόμενου και νομοταγούς πολίτη.
Αποτελεί μια γιορτή «αξιοκρατίας», πολιτισμού, δικαιοσύνης σοβαρού δημοκρατικού κράτους.
Υποτίθεται πάντα, γιατί βλέπετε έχεις να κάνεις με ανθρώπους και ιδεολογίες γραμμένες σε χαρτιά πάλι από ανθρώπους.
Ανθρώπους ευάλωτους μέσα στην "αμαρτία" που είναι γλυκειά σαν το μέλι, ανθρώπους κουτοπόνηρους που νομίζουν ότι είναι αμόλυντοι και ανώτεροι των μαζών, ανθρώπους απαίδευτους και συμφεροντολόγους γεμάτους ιδιοτέλεια και προσωπική αλαζονεία, που με τερτίπια πολιτικάντικα και νοοτροπίες τυράννων νέμονται και εξανεμίζουν τις ζωές και τα όνειρα των συμπολιτών τους.
Συμπολιτών που καλούνται πλέον λόγω τερατώδους ξεπεσμού του πολιτειακού παράγοντα, που οι ίδιοι ορίζουν με την εκάστοτε ψήφο τους τόσα χρόνια με ολοκληρωτική σήψη και παρακμή, να ψηφίσουν για πολλοστή φορά το τίποτα, το αδιέξοδο και το πουθενά.
Ένα έργο που επαναλαμβάνεται ασταμάτητα σαν κακός εφιάλτης σαν την ημέρα της μαρμόττας από την ομώνυμη ταινία.
Μία χιλιοπαιγμένη κακόγουστη θεατρική παράσταση με θύματα και θύτες όλους μας μηδενός εξαιρουμένου.
Ιδεολογίες ανεφάρμοστες, άκυρες, ανύπαρκτες κάπου κρυμμένες στις βιβλιοθήκες της ιστορίας, γραμμένες σε αλλοτινούς καιρούς, από στοχαστές προσωπικών μανιφέστων έτσι άπλα για να περνάει η ώρα τους όταν έπιναν το τσάι τους.
Μόνο που όλοι αυτοί οι »φιλόσοφοι» γράφοντας τόμους τύπου manual για τον προγραμματισμό της ανθρωπότητας και του ανθρώπου εν γένει, μάλλον τελικά ως φαίνεται ξέχασαν να αναγράψουν στα μανιφέστα τους την σημαντικότερη έννοια όλων που αυτή είναι η αγάπη.
Διότι η ανθρώπινη αγάπη είναι ο προθάλαμος για την ευημερία, την δημοκρατία, την αξιοκρατία, την αλληλεγγύη, την ειρήνη, την παιδεία, την ανθρωπιά.
Δεν υπάρχει οικονομικό μοντέλο η πολιτικό η οποιαδήποτε θεωρία και ιδεολογία που να μπορεί να μάθει στον άνθρωπο αυτήν την έννοια, μιας και είναι αυτόφυτη από τη στιγμή που γεννιέται, αρκεί να την ανακαλύψει.
Ελλάδα, χώρα της υποτιθέμενης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, χώρα της γεννήσεως της δημοκρατίας.
Την είδε μήπως κανείς σας πουθενά;
Κάθε μέρα εκλογές πλέον λόγω ανυπαρξίας πολιτικών ανθρώπων.
Τριακόσιοι  «υπηρέτες» του λαού τους κατά τα άλλα, θυμίζοντας ένα κωμικοτραγικό τσίρκο, αυθαιρεσίας, ρεμούλας, σκοταδισμού, θολούρας, οπισθοδρόμησης, κακεντρέχειας, αμορφωσιάς, ασχετοσύνης.
Και βέβαια υπόλογοι για αυτήν την οικτρή εικόνα του πολιτικού μας τοπίου είμαστε όλοι εμείς, που ως πρόβατα επί σφαγή, συνεχίζουμε με ατέρμονο μαζοχισμό να διαιωνίζουμε αυτήν την ζοφερή πραγματικότητα.
Τι να ψηφίσεις;
Να με συγχωράτε αδέρφια μα δεν υπάρχει πλέον τίποτα, εφόσον νιώθουμε άνθρωποι πάνω από όλα με αξιοπρέπεια, που να μπορείς η να θές να ψηφίσεις.
Ψήφος τέλος πλέον, διότι το καντράν της πολιτείας που φτιάξαμε όλα αυτά τα χρόνια με περίσσιο πιθηκισμό, έγραψε μηδέν.
Το τερματίσαμε αδέρφια το »σύστημα».
Του αλλάξαμε τα φώτα κυριολεκτικά.
Και για να κάνουμε ένα βήμα προς την αρχή ξανά ως κοινωνία και ως άνθρωποι πάνω απ’ όλα, οφείλουμε πιά 11 εκατομμύρια λαού να δηλώσουμε καθολική αποχή από οποιαδήποτε μορφή εκλογής πολιτικού προσωπικού αυτής της πανέμορφης αλλά και χιλιοταλαιπωρημένης χώρας ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την κατάντια μας, να ταρακουνηθούμε όλοι μας επιτέλους, να πούμε φτάνει ως εδώ, να κάνουμε restart ως κοινωνία και πολιτεία.
Δεν υπάρχει πολιτικό προσωπικό δυστυχώς καλοί μου άνθρωποι.
Πρέπει όλοι εμείς ο λαός να κάνουμε νέα αρχή και να ψάξουμε μέσα στον πυρήνα της κοινωνίας μας να βρούμε εκείνες τις ανθρώπινες «αψεγάδιαστες» μονάδες που θα πλημμυρίσουν με φώς με ελπίδα και όραμα τις ψυχές και τα μυαλά μας επιτέλους.
Οφείλουμε αυτό το σαθρό πολιτικό σύστημα που δημιουργήσαμε όλα αυτά τα χρόνια, να το στείλουμε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, και να κάνουμε ξανά επίκεντρο των ζωών μας τον άνθρωπο και την ανθρωπιά.
Δεν έχουμε καταλάβει δυστυχώς που οδηγούμεθα αν συνεχίσουμε να διαιωνίζουμε τούτη την άρρωστη κατάσταση, μα προφανώς στο χάος, στο σκοτάδι, στον μεσαίωνα.
Πρέπει να κοιταχτούμε στον καθρέφτη των επιλογών μας και των πράξεων μας με κορμοστασιά και να ατενίσουμε ένα νέο μέλλον με δημιουργία από τον άνθρωπο για τον άνθρωπο.
Έχουμε πιάσει απόπατο δεν πάει πιο κάτω, γιατί το πιο κάτω είναι ο ολοκληρωτικός διχασμός και τότε δεν θα μας σώζει τίποτα, αλλοίμονο μας.
Δεν πρέπει να αφήσουμε τους εαυτούς μας να σιγοκαίγονται στην λήθη και να περιμένουμε κάποιο θαύμα να συμβεί, από την στιγμή που το θαύμα αν θελήσουμε είμαστε όλοι εμείς.
Ζούμε στο 2015 και όχι στο 1900.
Πρέπει να δώσουμε ένα τέλος σε αυτόν τον παραλογισμό.
Πρέπει να αρχίσουμε να κάνουμε πράξη επιτέλους τις λέξεις, αγάπη, δημοκρατία, αλληλεγγύη, ανθρωπιά, αξιοκρατία, παιδεία, ΑΛΗΘΕΙΑ.
Σε αυτές τις λέξεις βρίσκεται το φώς αυτές πρέπει να «ψηφίσουμε» άμεσα.
Ρίχτε λοιπόν την ψήφο σας εκεί και όχι στις κάλπες του εφιάλτη μας για πολλοστή φορά.
Φτάνει, όχι άλλο!

μετά τιμής
Ρούσκας Οδυσσεύς
Τραγουδοποιός