Μα ο Χρόνος ο αληθινός, είναι ο γυιός μας ο μεγάλος κι' ὀ μικρός...

του Άρη Δαβαράκη

Η συνέντευξη που έδωσε ο Αλέξης Τσίπρας στην Σοφία Παπαϊωάννου, αν και δεν την πρόλαβα όλη, μου έδωσε μιαν αίσθηση ότι ο υποψήφιος (τώρα και λίγες ώρες) πρωθυπουργός δυσκολεύεται να καταλάβει πως γίνεται να ξεχειλίζει από παντού η υποκρισία και να του ζητάμε όλοι, μικροί και μεγάλοι, να την αποδεχτεί όλη αυτή την υποκρισία σαν «κανόνα του παιχνιδιού» σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Εντάξει, ήταν ο πρωθυπουργός που διάλεξε αυτόν τον διπρόσωπο αλλοπρόσαλλο Βαρουφάκη για να δώσει μαζί του την μάχη της διαπραγμάτευσης – άρα εκείνος ευθύνεται για την επιλογή του. Καμία αντίρρηση.  Ούτε ο ίδιος αποποιείται τις ευθύνες του – αν και, δυστυχώς, ο «Γιάνης» μας κόστισε πολύ ακριβά και μας καθυστέρησε την στιγμή ακριβώς που έπρεπε να «τρέξουμε». «Φταίει ο Τσίπρας που τον εμπιστεύτηκε», λοιπόν. ΟΚ. Ο Τσίπρας φταίει που εμπιστεύθηκε και τους «συντρόφους» από μιαν άλλη εποχή και τους υπουργοποίησε και τους τίμησε όσο μπορούσε, για να τους δει να κονταίνουν μισό μέτρο μόλις συνειδητοποίησαν (γιατί είναι και αργόστροφοι) πως ο πρωθυπουργός ανέλαβε μόνος του την τεράστια ευθύνη να αποδεχτεί και να υπογράψει μια νέα συμφωνία συνεργασίας με τους μόνους φυσικούς μας συμμάχους, επιλέγοντας να μην σπρώξει τη χώρα στον γκρεμό και την εθνική τραγωδία, αλλά να κρατήσει την ψυχραιμία του και να στηριχτεί στην λογική και στην αρχή των προτεραιοτήτων. Το έκανε και, σαν να μην έφτανε το βάρος που μόνος του σήκωσε, του τη βγήκαν και από πάνω οι «καθαροί» αριστεροί που δεν θέλουν λέει μνημόνια ούτε χρήματα ούτε τίποτα – θέλουνε «αξιοπρέπεια» με τη χώρα διαλυμένη, χωρίς λεφτά για συντάξεις, για φάρμακα, για παιδεία, για υγεία, για ένα μαγειρεμένο φαγητό, για την τρίτη ηλικία, τα βρέφη, τους πρόσφυγες, τους χρόνια πάσχοντες, τους μετανάστες.

Δεν θα του κόστιζε προσωπικά να πει ΟΧΙ στην συμφωνία, ανήκει στην τάξη εκείνη που η οικογένειά του θα είχε φαϊ να φάει. Δεν σκέφτηκε όμως μόνο τη δική του οικογένεια. Σκέφτηκε την τραγωδία που θα ακολουθούσε την λεβέντικη «μαγκιά» του – να βγει από την σύνοδο κορυφής χωρίς συμφωνία. Στο κάτω-κάτω είχε και μια συναίνεση του 62% να μην υπογράψει, είχε κάθε δικαιολογία, μπορούσε να πει «δεν έχω πολιτική νομιμοποίηση να υπογράψω μνημόνιο, αντίθετα έχω πολιτική νομιμοποίηση να σας τραβήξω και δυό ξεγυρισμένες μούντζες φεύγοντας και να γίνω ήρωας». Διάλεξε όμως την «στενή πύλη». Και παρά την αριστερή του παιδεία, έσωσε την παρτίδα την τελευταία στιγμή. Με το πολιτικό κόστος όλο δικό του. Και αντί για «μπράβο» ήρθε πίσω και άρχισε να τρώει ξύλο από παντού: Από τους πολιτικούς αντιπάλους που μέχρι πριν λίγες ώρες τον ψήφιζαν στην Βουλή και του λέγανε «να γυρίσεις με συμφωνία» - μέχρι τους μπερδεμένους Λαφαζαναραίους που κάνουνε υποκύψεις στον mr.Gazprop στην Μόσχα νομίζοντας πως το Κρεμλίνο είναι ακόμα η έδρα της Σοβιετίας που τόσο θαυμάσανε στα έρημά τους νιάτα οι δυστυχέστατοι.

Ποιος φταίει για όλα αυτά – φυσικά ο πρωθυπουργός. Και αυτό δεν γράφεται ως αστείο, πράγματι φταίει ο πρωθυπουργός. Πάντα ο καπετάνιος έχει τη ευθύνη.

Όπως φταίει και γι’ αυτό το σούργελο, την Ζωή Κωνσταντοπούλου, που όταν επρόκειτο να ψηφιστεί από το κοινοβούλιο ως ΠτΒ, πήγε ο Τσίπρας και τους έπιασε έναν-έναν όλους τους βουλευτές (πλην της ΧΑ) και τους παρακάλεσε προσωπικά να την ψηφίσουν για να αισθανθεί αποδεκτή και να μπορέσει να επιτελέσει το υπερκομματικό της θεσμικό έργο μέσα σε ένα κλίμα όσο γινότανε πιο θετικό. Και του την κάνανε την χάρη του Τσίπρα σχεδόν όλοι –και την ψήφισαν όλα τα κόμματα. Με αποτέλεσμα να ζήσουμε αυτά που ζήσαμε και να τον βρίζει κιόλας από πάνω η κακομαθημένη «κόρη» των διασήμων και οικονομικά ευκατάστατων γονέων με το υπερτροφικό εγώ – που μόνο με του Βαρουφάκη μπορεί να συγκριθεί. Ναι, θα μου πείτε, και δικαίως: Ήδη μας υπενθύμισες τρία μεγάλα λάθη του πρωθυπουργού. Διότι και η Ζωή Κωνσταντοπούλου επιλογή του πρωθυπουργού ήτανε.

Να σας θυμίσω όμως πως αυτός ο πρωθυπουργός, εκτός από τις λάθος επιλογές του (που αποδεικνύουν ότι πιστεύει τους ανθρώπους και τους εμπιστεύεται γιατί δεν είναι αρπαχτικό και νομίζει ότι και οι άλλοι είναι σαν κι’ αυτόν), αυτός λοιπόν ο πρωθυπουργός μας ξεκούνησε, μας έδωσε ελπίδα, φώτισε το βλέμμα μας με αισιοδοξία και προσδοκία για κάτι «αντίθετο απ’ την απάτη» (που λέει και η Λίνα Νικολακοπούλου δια στόματος Άλκηστης Πρωτοψάλτη). «Κι’ αυτό είναι κάτι, αυτό είναι κάτι».

Φίλε Αλέξη Τσίπρα προχώρα και μην κοιτάζεις πίσω σου – η ζωή είναι μπροστά και η Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν μετράει. Για κάποιον περίεργο λόγο, το ψυχανεμίζομαι και το νοιώθω, μια μεγάλη πλειοψηφία (στην οποίαν ανήκω) θέλει να εκπροσωπηθεί από εσένα. Συγχώρεσε με αλλά δεκάρα δεν δίνουμε για την «αριστερά». Υπάρχουν πια ένα σωρό κόμματα να την εκπροσωπούν επάξια, ΚΚΕ και ΛΑΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ και όλα τα άλλα που ούτε τα ξέρω και ούτε θέλω να τα μάθω.

Και εμείς, οι ψηφοφόροι που θέλουμε δικαιοσύνη και ίσες ευκαιρίες και μεροκάματα στην ελεύθερη οικονομία, την καινοτομία, το εμπόριο, την τέχνη, την φυσική ενέργεια, στην ελιά και τα οπωροκηπευτικά, τον τουρισμό, την αλιεία, την ελεγχόμενη και με μέτρο ανάπτυξη που δεν θα προσβάλλει το οικοσύστημα, κι’ εμείς μια χαρά καλοί άνθρωποι είμαστε, μην το φέρεις πια και τόσο βαριά που δεν είμαστε «αριστεροί» - σαν τον κύριο Παναγιώτη και την «από πολύ καλή οικογένεια» Ζωή.

Προχώρα μαζί μας. Σταμάτα να μας κοιτάς όλους σαν κάτι ξένο επειδή δεν μας συνάντησες (γενιες και γενιές που αλλοιώς προχωρήσαμε) στα αμφιθέατρα και τις δήθεν «εξεγέρσεις» που θυμάσαι.

Εξέγερση είναι αυτή που τώρα επιχειρείται κάτω από την δική σου ηγεσία κόντρα σε όλη αυτή την "ἁριστερή", επαρχιώτικη, κομπλεξική συντήρηση που αναδίδουν όλοι οι «κολλημένοι» που ξέρουν μόνο μια κασέτα απ’ έξω και τρέμουνε κάθε πραγματική αλλαγή.

Πάρε φώς και προχώρα να στήσουμε μιαν Ελλάδα συντονισμένη στον παγκόσμιο βηματισμό και άλλο τόσο ανεξάρτητη και ελεύθερη. Με δουλειά, σχεδιασμό, οργάνωση, όνειρο, ρεαλισμό, πάθος και αποφασιστικότητα.

Να παν στην ευχή τα παλιά, Αλέξη Τσίπρα.

Η ζωή είναι τώρα και αύριο. Και «ο χρόνος ο αληθινός είναι ο γυιός σου ο μεγάλος και ο μικρός», όπως νωρίς κατάλαβε ο Διονύσης Σαββόπουλος και μπόρεσε να αποδεχτεί και να τραγουδήσει τα χάλια της «αριστεράς» - πάντα με αγάπη πολλή.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Σχόλια

  • 1 Ο/Η Πυλαρινού Ελένη έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Ωραία όλα αυτά κ συμφωνώ. Κι ας είμαι δυσκολεμένη οικονομικά. Ας προχωρήσει μπροστά. Αλλά ανησυχώ κιόλας. Γιατί; Γιαυτά τα προεκλογικά "το Ευρώ δεν είναι φετίχ", δεν θα μπορούσε να πει πχ το Ευρώ δεν το θέλω! άλλωστε ήξερε τις απόψεις του Βαρουφάκη κ τον διάλεξε. Ας έλεγε λοιπόν την αλήθεια απ την αρχή. Κ ανησυχώ για τις υπερβολές, τις βρισιές που είχαν ειπωθεί τότε, που κατεβάζουν το επίπεδο κ διχάζουν τον κόσμο, κ για την εξύψωση της δικής του ιδεολογίας σε αγιοσύνη. Ναι περνάει πολλές δοκιμασίες, κ στην Ευρώπη αλλά και- ίσως κ χειρότερη με την προδοσία των παλιών του συντρόφων, στην Ελλάδα κ πιστεύω κ γω πως αλήθεια του κοστίζει κ είναι αγνός. Όμως θα ήθελα πέρα από τα νιάτα κ την ορμή, να δω αυτές οι δοκιμασίες που πέρασε κάποιο καλό αποτέλεσμα να παράγουν στις πράξεις κ στις σκέψεις του.

  • 2 Ο/Η ΞΕΝΟΦΩΝ ΙΣΑΡΗΣ έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Έως τώρα ο άνθρωπος έφτασε

    - να βγάλει τον γιό του ΕΡΝΕΣΤΟ για να πείσει οτι είναι αριστερός

    - να ΔΑΚΡΥΣΕΙ ΣΤΑ ΨΕΜΑΤΑ οταν έλεγε ότι "είναι καθε γραμμη αυτου του Συντάγματος" το οποιο ΕΚΑΝΕ ΚΟΥΡΕΛΟΧΑΡΤΟ περιφρονώντας δικτατορικά ακόμη και αποτέλεσμα 63% δημοψηφίσματος

    - να επιλέξει πρώτη του ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ κίνηση σαν πρωθυπουργός την κατάθεση ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ στην Καισαριανή , όταν μετά ΕΘΑΨΕ Ο ΙΔΙΟΣ το Πόρισμα για τις Γερμανικές Πολεμικές Αποζημιώσεις και έκανε τα πάντα για να διαβάλλει και να αποδομήσει και να μειώσει την ΠτΒ και τον Μανώλη Γλέζο που αγωνίζονταν γι'αυτές

    - έλεγε οτι θα ΠΑΤΑΞΕΙ ΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ όταν στην συνεχεια εριξε ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ την κυβέρνηση και διελυσε το κομμα της αριστερας ΠΑΡΑΙΤΟΥΜΕΝΟΣ ίσα για να γλιτώσει τον Γ.Στουρνάρα απο την κλίτευση. Το Στουρνάρα όστις, στην ΤτΕ οχι μονο ηγείται της καταληστευσης του κράτους, καλυπτει επισης και οσους αλλους το κάνουν...

    Η απογοητευση ειναι μεγάλη βεβαίως . Ο Τσιπρας πρόδωσε την εμπιστοσύνη μας και δεν μας αγάπησε στο ελάχιστο μας ήθελε όλους μόνο για τα λεφτά. Το θέμα ειναι εμείς τι θα κανουμε; Θα γυρίσουμε σελίδα; Θα προχωρήσουμε η θα κατσουμε να κλαίμε τη μοίρα μας περιμένοντας συνέχεια τον Τσιπρα με κάθε αφορμή που δίνουν τα λόγια του παλι τώρα. Ίσα για να μην νοιώθουμε και εμείς ηλίθιοι που τον πιστέψαμε;

    Το να πιαστείς κορόιδο μια φορά σημαίνει οτι ο απατεώνας ήταν πολυ έξυπνος. Το να πιαστείς ξανά, πόσο μάλλον με την ίδια απάτη, σημαίνει οτι εσυ είσαι πολυ ανόητος.

  • 3 Ο/Η nikosA έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Κύριε Δαβαράκη θα συμφωνήσω μαζί σας. Ας έχουν υπ' όψη τους όσοι εύκολα κατηγορούν τον Τσίπρα πως η ψήφος του 36,5 δεν ήμασταν οπαδοί του Συνασπισμού, η περιγραφή που μας ταιριάζει είναι αυτή που κάνατε εσείς άνθρωποι που κουράστηκαν να ψηφίζουν και να εμπιστεύονται κλέφτες.. Οι οπαδοί των "αριστερών" ιδεοληψιών ας πάνε στα κόμματα της αριστεράς που θέλουν.

loading..