Τα καθημερινά μας

του Άρη Δαβαράκη

Δεν ξεκίνησε καλά ο πολύ συμπαθής και άξιος Βαγγέλης Μεϊμαράκης. Θέλησε να του τη σπάσει του Τσίπρα προαναγγέλλοντας πως θα κρατήσει  την εντολή όσο πάει – αλλά δεν πάει. Το πιθανότερο είναι να την επιστρέψει στον ΠτΔ πρίν την Δευτέρα – ίσως και σήμερα. Η συνάντησή του πάντως με την Ζωή Κωνσταντοπούλου ήτανε σκέτη απόλαυση. Η φάτσα της ΠτΒ ενώ ο πρόεδρος της ΝΔ έλεγε το απαραίτητο εισαγωγικό ποίημα του μπροστά στις κάμερες δεν περιγράφεται. Ημίθεα -  που έλεγε και η Άντζελα Δημητρίου. Μια περιζήτητη και πολύ πικαρισμένη ημίθεα που την διεκδικεί με τρέλλα η «Λαϊκή Ενότητα» - εκείνη όμως δεν μπορεί να πει ακόμα το ναι (ή το όχι) πριν ολοκληρώσει και τα τελευταία της καθήκοντα ως ΠτΒ. Τα έβαλε με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και του κούνησε θυμωμένα και αυστηρά το δάχτυλο, εισέπραξε όμως την πληρωμένη απάντηση του Παυλόπουλου που καθόλου δεν της χαρίστηκε.

Προσπαθούνε τώρα όσο μπορούνε όλοι οι τσαντισμένοι να «καεί» η 20η Σεπτεμβρίου σαν ημερομηνία – λες και θα βάλουμε τη γάτα μας να κλαίει αν γίνουν οι εκλογές στις 27. Σαχλαμάρες του ελαφρού ρεπερτορίου, ευτυχώς πολύ αθώες.

Σκεφτόμουνα σήμερα, ενώ παρακολουθούσα και τις εξελίξεις, πως αυτή η διάσπαση της μαχόμενης αριστεράς (διότι το ΚΚΕ είναι ένα αξιοσέβαστο μουσείο αλλά μαχόμενο δεν είναι) είναι μια πολύ σημαντική εξέλιξη. Μας αποφορτίζει σε πολύ μεγάλο βαθμό εμάς του μη ενταγμένους που είμαστε και οι περισσότεροι – αυτοί που «μετακινούνται» όποτε κρίνουν ότι αυτό πρέπει να κάνουν. Έχει και μια «ιστορική» σημασία αφού θα καταδείξει πιά ξεκάθαρα ότι «η αριστερά» ως προσκολλημένη στο παρελθόν καθαρή ιδεοληψία, δεν έχει πια ρόλο. Ωραία. Θα μπούνε, αν μπούνε, στην Βουλή – και, μαζί με το ΚΚΕ, τι θα εκπροσωπούνε;  Μιαν άρνηση του ρεαλισμού και της πραγματικής ζωής. Πώς να μην χαμογελάσω την ώρα που άκουσα τον Παναγιώτη Λαφαζάνη να λέει πράγματα που τα έλεγε και ο Τσίπρας πριν συνυπάρξει με τους άλλους Ευρωπαίους ηγέτες και αποκτήσει καθαρή εικόνα του πυρήνα της Ευρωπαϊκής εξουσίας;  Είναι αστείο να ακούς για κατάργηση των μνημονίων και άρνηση «υποταγής» και τα λοιπά, μετά την συμφιλίωση με την πραγματικότητα και την απόλυτη δέσμευση της χώρας σε κάποιες υποχρεώσεις που δεν μπορούν πια να αγνοηθούν -  ακόμα και από νομική άποψη.

Πραγματικά είναι πρωτοφανής η συνθήκη: Ο Αλέξης Τσίπρας λέει «παραιτούμαι και πάω σε εκλογές γιατί σας είχα πει εντελώς άλλα πράγματα και τελικά σας έφερα κι’ εγώ μια συμφωνία δεσμευτική με την Ευρώπη και την ευρωζώνη – άρα πρέπει να με κρίνετε και να αποφασίσετε αν προτιμάτε να προχωρήσουμε μαζί στον ζόρικο αυτόν δρόμο που έχει όμως φώς στην άκρη του τούνελ και διακρίνεται ήδη -  ή αν θέλετε κάτι άλλο ή τον συνδυασμό κάποιων άλλων διότι σας απογοήτευσα».  Αυτή είναι μια πολύ «ζωντανή» τοποθέτηση, με ρίσκο, σύγχρονη και απαιτητική. Αν διαφανεί «απογοήτευση» και ένα σημαντικό μέρος του 36% στραφεί αλλού, ο Τσίπρας μένει εκτεθειμένος. Τολμάει δηλαδή. Θέλει να δει αν ισχύει η προτίμησή μας στο πρόσωπό του ώστε να προχωρήσει πια σε μια τετραετία ανασυγκρότησης και δημιουργίας χωρίς βαρίδια και γκρίζες γωνίες. Και ενώ εκείνος τολμάει, κάποιοι αριστεροί σύντροφοί του πάλι σκίζουνε τα μνημόνια, ενώ οι άλλοι, με τον Μεϊμαράκη και την Γεννηματά στην θέση του Σαμαρά και του Βενιζέλου, ελπίζουνε στην διάσπαση των αντιπάλων -  για να κάνουν τι;  Το μνημόνιο το έχουν υπογράψει, είναι – δόξα τω Θεώ – ορκισμένοι Ευρωπαϊστές και δεν έχουνε να μας προτείνουν τίποτα πιο… «κανονικό» από αυτό που μας προτείνει ο Τσίπρας. Ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, κάνει εκλογές με τις ευλογίες της Μέρκελ, του Ντάϊσελμπλουμ, του Γιουνκέρ, του Ολάντ – και του Σούλτς με τον οποίον επικοινωνεί τηλεφωνικά και του ζητάει να εποπτεύει και αυτός για την καλή εφαρμογή της νέας συμφωνίας – παρουσιάζοντας έτσι μιαν εικόνα απόλυτα προσγειωμένη στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα μέσα στην οποία, καλώς η κακώς, οι περισσότεροι Έλληνες θέλουν να περιλαμβάνονται ενώ τακτοποιούν την αταξία τους.

Από όποια μεριά και αν το κοιτάξεις, ο Τσίπρας είναι λίγες δεκαετίες πιο μπροστά από το υπόλοιπο πολιτικό σκηνικό. Είναι ο σύγχρονος ανοιχτόμυαλος αριστερός που θέλει να φτιάξει επιτέλους κράτος και να συμπορευθεί με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους διατηρώντας το ηθικό πλεονέκτημα πως είναι τελικά εκείνος που θα κάνει τις μεταρρυθμίσεις που κανείς Καραμανλής, Παπανδρέου ή Σαμαράς δεν τόλμησαν (ή δεν ήθελαν) να κάνουν.

Κερδίζοντας τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015 (αν δεν τα καταφέρει ο κ. Μεϊμαράκης να τις πάει στις 27), ο Τσίπρας θα ασχοληθεί με τις μεταρρυθμίσεις και τις διεθνείς υποχρεώσεις μας, έχοντας πρώτα απ’ όλα στο νου του πως θα βρεθούνε τρόποι να ταλαιπωρηθούν όσο γίνεται λιγότεροι οι ευπαθείς τάξεις και οι πιο ταλαιπωρημένοι Έλληνες που βγήκανε νόκ- άουτ με τα δυό πρώτα μνημόνια -  που δεν είχαν αποτέλεσμα (άρα όλες οι θυσίες πήγανε στράφι). Και μόλις «παραδώσει» τακτικά και ωραία μέσα στα τρία χρόνια που διαρκεί το «τρίτο πρόγραμμα», αυτά που ανέλαβε να φέρει εις πέρας, θα έχει πια λυμένα τα χέρια του να προχωρήσει αποφασιστικά στην πλήρη ενεργοποίηση όλων των δυνατοτήτων μας ώστε η Ελλάδα να γίνει επιτέλους παράδειγμα προς μίμηση σε όλους τους τομείς – ανεξαιρέτως.

Οι άλλοι τι προτείνουν;  Δεν έχω καταλάβει. Αλλά όπως έγραφα και χτές εδώ, toportal.gr είναι διαθέσιμο και θέλει να φιλοξενήσει όλες τις απόψεις.

Στείλτε μας τα κείμενά σας στο davarakis@gmail.com και εμείς θα τα περιποιηθούμε και θα τα προβάλλουμε – ότι και αν πρεσβεύουν.

Ήδη σήμερα στα επτά κείμενα τα "κεντρικά", εδώ πάνω, τα δύο ανήκουν σε ανθρώπους που δεν τους ξέρουμε και λάβαμε τα γραπτά τους στο mail μας.

Μακάρι να συνεχίσουμε έτσι.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Σχόλια

  • 1 Ο/Η stam έγραψε: (πριν 1 έτος)

    .....ωστε η Ελλάδα να γίνει επιτέλους παράδειγμα προς μίμηση σε όλους τους τομείς – ανεξαιρέτως.
    οποτε κλεινουμε τις σκουριες για να κανουμε μια καλη αρχη.
    η ελπιδα ξαναερχεται ε αρη ?

  • 2 Ο/Η ΞΕΝΟΦΩΝ ΙΣΑΡΗΣ έγραψε: (πριν 1 έτος)

    <...ότι «η αριστερά» ως προσκολλημένη στο παρελθόν καθαρή ιδεοληψία, δεν έχει πια ρόλο. Ωραία. Θα μπούνε, αν μπούνε, στην Βουλή – και, μαζί με το ΚΚΕ, τι θα εκπροσωπούνε; Μιαν άρνηση του ρεαλισμού και της πραγματικής ζωής...>

    Ρεαλισμος στην Ελλαδα του 2015. Στησε κι εσυ μια απατη για να προκόψεις. Δεν μπορείς γιατί δεν εισαι τόσο εξυπνος; Τότε υπηρέτησε καποια. Τι νόμιζες οτι πρεπει να είσαι εξυπνος για να περάσεις καλα; Ετσι μόνο θα απολαυσεις πραγματικα την ζωη σου και όχι στα όνειρα σου τι θα γινοταν αν ο κόσμος αλλαζε.

    Ο κοσμος ειναι αυτός που είναι γεματος ψευτες και εγκληματίες. Οι νταήδες, οι ψευτες και οι κλεφτες βασιλευουν απο την εποχή των σπηλαιων. Ειμαστε το χειρότερο είδος στη γη. Ειμαστε ζώα, το χειρότερο μαλιστα, απληστα ζώα. Αν δεν το πιστεύεις αυτό, αν πιστεύεις οτι με την τεχνολογία και την φιλοσοφία μπορουμε να γίνουμε ανθρωποι, είσαι... αριστερός.

    Ομως δεν πειράζει αν σ'αρέσει τόσο. Γιατί ξέρεις φιλε μου, χρειάζονται πολλοι ανθρωποι για να φτιάχνουν ολα αυτά που τα ζωα με τα ψεματα και το νταϊλίκι τους κλεβουνε.

  • 3 Ο/Η Αλέξανδρος Raskolnick έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Για φως στην άκρη του τούνελ δεν έλεγαν και οι άλλοι? Γιατί ξεχάσαμε ότι είναι το τρένο που έρχεται καταπάνω μας?

    Πώς μπορούμε να μιλάμε εμείς για συμφιλίωση με την πραγματικότητα και για την απόλυτη δέσμευση της χώρας σε κάποιες υποχρεώσεις που δεν μπορούν πια να αγνοηθούν - ακόμα και από νομική άποψη, την ίδια ώρα που όλος ο πλανήτης τιτιβίζει #ThisIsACoup ?

    Ρητορικά τα ερωτήματα...

loading..