Μιά Μικρή Τραγωδία σε τρείς Διαστάσεις (με Αφηγητή, Μαθητή και Δάσκαλο)

του Νίκου Παναγιωτόπουλου

ΜΑΘΗΤΗΣ
Εγώ πάντως, από τότε που γεννήθηκα ένα ήθελα. Το φεγγάρι.

ΔΑΣΚΑΛΟΣ
Λυπάμαι παιδί μου, δε θα προλάβω να στο δώσω. Βλέπεις εμείς, η παλαιότερη από σένα γενιά, καλούμαστε ξανά από την Ιστορία να συλλάβουμε την ολότητα των όσων έχουν συμβεί και των όσων απομένει να γίνουν. Παρ’ όλα αυτά, κατεβαίνοντας στο βάθος της κοινωνικής μας συνείδησης και αφήνοντας το δάκρυ να τρέξει ελεύθερα χωρίς να το κρύβουμε,  καλούμαστε να δώσουμε λύσεις υπό το κράτος ενός ατέρμονος  ερωτηματικού και ενός έξωθεν επιβεβλημένου παγερού περιβλήματος.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Όπου κι αν κοιτάξεις σε αυτή τη χώρα δε βλέπεις  άτομα. Βλέπεις μόνο σκιές που στοιχειώνουν πράγματα προσφερόμενα άναρχα απο άλλους.

Η κοινωνία επιστρέφει στον εαυτό της την ίδια της την ιστορική εικόνα, που δεν είναι άλλη παρά η επιφανειακή και στατική ιστορία των κατά καιρούς διαφεντευτών της.

Τελικά μάλλον η λήθη κατάντησε να είναι το κυρίαρχο πάθος μας.

ΜΑΘΗΤΗΣ
Δάσκαλέ μου, πάψαμε προ καιρού σαν άνθρωποι να αφουγκραζόμαστε τις φωνές του υπεραισθητού κόσμου των πνευμάτων που μας περιβάλλει. Μεταλλάξαμε τελικά με αυτά και τα άλλα τη Γη Μάννα σε Γη Μητριά;       

Στη Δωδώνη, τα φυλλώματα της ιερής βελανιδιάς, δε μπορεί θα θροΐζουν ακόμη.

Τα αφουγκράζεται άραγε κανείς;

ΔΑΣΚΑΛΟΣ
Ποιός θα μπορούσε να σου πει πως έχεις άδικο;

Το ποιός όμως και πότε θα αφουγκραστεί ξανά τον ίσκιο της και θα συντονιστεί ξανά στον ατέρμονα παγκόσμιο ρυθμό της, το ζητώ πιά από σένα παιδί μου...

ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Χαμαί πέσε δαίδαλος αυλά.                      

ΜΑΘΗΤΗΣ
Να βρούμε μαζί Δάσκαλε τα ξύλινα τείχη προκειμένου να διασωθεί η Αθήνα !

ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Ουκέτι Φοίβος έχει καλύβην

ΔΑΣΚΑΛΟΣ
Ίσως να μη μπορώ να κάνω παιδί μου πια πολλά. Βλέπεις, χρόνια τώρα η μνήμη και η γλώσσα αποικοδομούνται μπροστά στα μάτια μας αργά και συστηματικά. Κάναμε το τερατώδες λάθος να βλέπουμε από μακριά, παραμένοντας εν τέλει θεατές.  Δεν έχουμε πιά άλλη επιλογή και διαφαίνεται καθαρά πως όποιος το συνεχίσει είναι χαμένος.

ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Απέσβετο και λάλον ύδωρ

ΜΑΘΗΤΗΣ
Η ευτυχία κατάντησε να είναι μιά νέα ιδέα  στη χώρα αυτή.  Βοήθησε με λίγο. Πως;    

ΔΑΣΚΑΛΟΣ
Απλώς, δεν  θα αφήσουμε  άλλο αυτές τις στεγνές ταλαντώσεις του μέλλοντος να κινούνται σαν απλές αναστατώσεις καταστάσεων ή ένα άκομψο τίποτα.   

Θυμήσου μαζί μου τον Οδυσσέα όταν γυρνά στην Ιθάκη.

Σκεπασμένος με κουρέλια και υπό το κράτος της σιωπής υπομένει καρτερικά τις προσβολές και τα σχόλια των μνηστήρων και όχι μόνο.

Ξέρει πολύ καλά ότι έχει μπροστά του σφετεριστές της εξουσίας, που τρώνε χρόνια ατέλειωτα και πίνουν από το βιός του. Χωρίς μάλιστα καν να τον γνωρίζουν. Όταν πάντως αργά, στεγνά και με ακρίβεια πέρασε ένα-ένα τα βέλη της φαρέτρας στο τόξο,

Πρώτος πήρε το δρόμο για τον Άδη με βέλος στο λαιμό ο ΑΝΤΙΝΟΟΣ

ΑΝΤΙ = εναντίον, ΝΟΟΣ = νόηση

Γιατί κάποιοι θέλουν ο κόσμος να σκέφτεται θολά και έτσι να τον ελέγχουν.

Δεύτερος έφυγε ο Ευρύμαχος

ΕΥΡΥ = αδίσταχτος, ΜΑΧΟΣ = μαχητής

Γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος από αυτόν που δεν γνωρίζει πουθενά όρια.

Τρίτος χάθηκε ο ΑΜΦΙΝΟΜΟΣ

ΑΜΦΙ = πότε έτσι και πότε αλλιώς, ΝΟΜΟΣ = ο νόμος και η τάξη των πραγμάτων.

Γιατί είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος όποιος μεταφράζει το νόμο σύμφωνα με τα μέτρα του.

Τέταρτος χάθηκε ο ΑΓΕΛΑΟΣ

ΑΓΩ = στρέφω αλλού τη σκέψη. ΛΑΟΣ = οι απλοί άνθρωποι

Γιατί αυτός, που με τη βοήθεια του ΑΝΤΙ-ΝΟΥ μετατρέπει τον κόσμο σε άβουλη και κατευθυνόμενη αγέλη, δεν πρέπει να υπάρχει.

ΜΑΘΗΤΗΣ
Δάσκαλε, λυπάμαι που το λέω, αλλά κάποτε η επίτευξη του στόχου μας θα έπρεπε να καβαλήσει τις στείρες αντιπαραθέσεις μας. Γιατί εσείς δεν το κάνατε ποτέ;

ΔΑΣΚΑΛΟΣ
Τα λάθη γίνονται για να μαθαίνεις. Εμείς, κάπου νομίσαμε ότι τα ξέραμε περισσότερο από ότι θάπρεπε. Μπορεί και η πολυθρόνα της των άλλων επιλογής να μας έπεσε ιδιαίτερα αναπαυτική. Ή ακόμη κάποιοι να το θεώρησαν περισσότερη ελευθερία για να διαλέξεις εσύ.

Πιθανόν και κολυμπώντας μέσα σε ένα ασήμαντο όλο που έμοιαζε τότε για σύνολο.

Ένα πάντως είναι το σίγουρο παιδί μου, για σένα και τους φίλους σου.

Ο θείος Όμηρος υπάρχει και θα υπάρχει για πάντα μέσα σας.

ΜΑΘΗΤΗΣ
Έχω μια ιδέα!

ΔΑΣΚΑΛΟΣ
Είμαι βέβαιος. Σκέψου λίγο παραπάνω όμως...

Το φεγγάρι θα είναι πάντα εκεί να σε περιμένει. Τι θέλεις;

ΜΑΘΗΤΗΣ
Το φεγγάρι......

ΔΑΣΚΑΛΟΣ
Αφού το θες τόσο πολύ δεν υπάρχει περίπτωση να το χάσεις...

ΑΦΗΓΗΤΗΣ
Όμορφα Διονυσιακά παιδιά, μη βιάζεστε. Η περιπέτεια δεν πέθανε....

Απλά, μόλις άρχισε...