Ο Tsipras και οι Beatles

του Άρη Δαβαράκη

Γρήγορος ο Αλέξης Τσίπρας, γεννημένος πολιτικός, δυνατός παίκτης – χαίρεσαι να τον παρακολουθείς πώς προχωράει μεθοδικά, μαθαίνει από τα λάθη του και μετατρέπει μέσα σε λίγους μήνες ένα πολιτικό τοπίο όπου κυριαρχούν (ακόμα) οι δεινόσαυροι, σε πάρκο αξιοθέατων.  Ρίχνω νοητά ένα βλέμμα στους «αντιπάλους» του και συλλαμβάνω τον εαυτό μου να χαμογελάει. Πλάκα έχουν – είναι το μόνο που μπορεί να πει κανείς. Δεν έχουν μπει στο νόημα καθόλου. Θα βλέπουνε μετά από χρόνια τους εαυτούς τους στο youtube να βγάζουν λόγους και να κάνουν δηλώσεις και, αν έχουν αποκτήσει χιούμορ εν τω μεταξύ, θα γελάνε με την καρδιά τους. «Ρε το κωλόπαιδο» θα λένε, «μια χαψιά μας έκανε τελικά».

Θυμάμαι τότε που είχαν βγει οι Beatles και είχα αφήσει κι’ εγώ λίγο μακρύ μαλλί και τραγουδούσα το «Love me do» και το «Please, please me» φορώντας καμπάνα παντελόνι στην Ιστιαία Ευβοίας Αύγουστο μήνα πηγαίνοντας να βρω τους γονείς μου στα Κανατάδικα. Έτρωγα γερό ξεφώνημα στο Ξηροχώρι του 67 δεκατετράχρονος, αλλά στ’ αρχίδια μου, εγώ Beatles τραγούδαγα και φορούσα και το σωστό παντελόνι – συν στενό κοντομάνικο πουκάμισο με πιέτες στη μέση να εφαρμόζει. Να μην σας πω ότι είχα και μεγάλη κατανόηση που δεν ήμουν αποδεκτός στο Ξηροχώρι. Φυσικό δεν ήτανε; Αφού καταλάβαινα τους Beatles που η ιδιαίτερη πατρίδα τους, το Λίβερπουλ, τους είχε για «γιεγιέδες», τι να μου κάνει η Ιστιαία Ευβοίας το πρώτο καλοκαίρι της χούντας όταν την διέσχιζα (κουνώντας και το κωλαράκι μου δυναμικά) με στενό παντελόνι καμπάνα, μακρύ μαλλί και «She loves you» (yeah-yeah-yeah). Τους έμοιαζα για Ούφο. Φυσικό ήτανε.

Ο Αλέξης είναι πολύ μπρός, έχει ξεφύγει. Είναι αυτό που θέλει ο κόσμος, εκφράζει το σήμερα και πάει για το αύριο.  Μέχρι και την 25η Ιανουαρίου (του… τρέχοντος), το ξηροχώρι της πολιτικής μας ζωής τον έβλεπε και ξίνιζε τα μούτρα του. Ποιος – αυτός;  Ο Τσίπρας; Θα πάει αυτός σε σύνοδο κορυφής δίπλα στους Ευρωπαίους ηγέτες; Χα-χα-χα. Ας γελάσω. Ούτε Αγγλικά δεν ξέρει.

Πριν λίγες ώρες όμως που παραιτήθηκε για να πάμε σε εκλογές το συντομώτερο, έγινε πρώτη είδηση σε όλα τα διεθνή ΜΜΕ μέσα σε λίγα λεπτά. Στους τίτλους τους οι περισσότεροι γράφουνε Tsipras, δεν χρειάζεται πια ούτε το διευκρινιστικό «ο Έλληνας πρωθυπουργός». Λένε οι δεινόσαυροι ότι μας κόστισε πολύ ακριβά – αλλά έχετε δει τίποτα καθαρό, αυθεντικό και απαραίτητο για το παρόν και το μέλλον που να μην κοστίζει; Μπήκε την τελευταία Δευτέρα του Ιανουαρίου στο Μαξίμου και έκτοτε δεν έχει σταματήσει μια στιγμή το rock&roll. Μας εξόντωσε. Ήρθαν στιγμές που θάθελα να τον βρω και να του πω «φτάνει πια παλληκάρι μου, enough is enough». Όμως αυτός εκεί: Μέχρι και μνημόνιο υπέγραψε. Όπως και οι Beatles -  υπέγραψαν συμβόλαιο στο Λονδίνο και πολύ γρήγορα γίνανε mainstream χιτάδες – για να καταλήξουν κλασσικοί.

Ακούστε: Στις 23 Σεπτεμβρίου toportal.gr κλείνει δυό χρόνια καθημερινής παρουσίας – στρατευμένο από κέφι και άποψη στις ανατροπές που ετοιμάζει ο Αλέξης Τσίπρας (δεν έχουμε δει τίποτα ακόμη). Σήμερα που μας είπε στις οχτώ και κάτι το βράδυ πως πάμε για εκλογές, καθότι μικρή βιοτεχνία, έμεινε ( toportal.gr) χωρίς επίκαιρα κείμενα διότι τα πέντε που είχε γίνανε παλιά. Έτσι, μέχρι αύριο τέτοια ώρα που θα έχουν γραφτεί τα μετά την αναγγελία, περιορίζεται σε αυτό εδώ το δικό μου, διότι δεν έχουμε κι’ άλλο.

Θα θέλαμε όμως να έχουμε από σήμερα και μπρός φρέσκα κείμενα γραμμένα από εσάς, κείμενα άποψης για την πολιτική – χωρίς κανέναν απολύτως περιορισμό στην άποψη φυσικά – εκτός απ’ τα χοντρά βρισίδια. Να τα στείλετε στο davarakis@gmail.com νάχουμε, στο δρόμο προς τις εκλογές, πολλές και διάφορες απόψεις. Βλέπετε: Είμαστε νόστιμοι στην εμφάνιση, καλοφτιαγμένοι, αισθητικοί και απολύτως ανοιχτοί. Έχετε κάθε λόγο να μας προτιμήσετε.

Το γεγονός πως εγώ είμαι ντεκλαρέ Τσιπρικός, εσάς ποσώς δεν σας δεσμεύει. Μπορείτε να μας εμπιστευθείτε απόλυτα – όποια άποψη, πρόσωπο ή κόμμα και αν θέλετε να υπερασπιστείτε ή να σταθείτε «απέναντί» του.

(Που ξέρεις – έτσι ξεκίνησε και η Αριάννα κι’ έφτιαξε ολόκληρη Huffington. Αν ενεργοποιηθείτε σύντομα θα μας διαβάζουνε σε όλον τον πλανήτη!)

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Σχόλια

  • 1 Ο/Η Ν. έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Με τη διαφορά ότι το '67 οι Beatles είχαν προχωρήσει στην ψυχεδέλεια του I'm the Walrus και το She Loves You δεν επαρκούσε για να περιγράψει την τότε πραγματικότητά τους. Ο μικρός εαυτός σας όμως δεν μπορούσε να κάνει process τα νέα δεδομένα. Είχατε μείνει στο She Loves You, που ήταν ανεπαρκές ακόμη και για την επιστροφή στις ρίζες που ακολούθησε το '68 (μετά τα Basement Tapes του Dylan, του πιο πρωτοπόρου όλων, που ήταν τέτοιος ακριβώς επειδή γνώριζε βαθιά την παράδοση, σε όλη της την πολυπλοκότητα--και που οι κολλημένοι στο She Loves You, αν τον ήξεραν καν, νόμιζαν ότι ήταν ένας βαρετός τύπος που κάνει γκλαν γκλαν την κιθάρα).
    Στην οποία επιστροφή, επίσης, οι Beatles είχαν τις κεραίες (δηλαδή το ένστικτο, αν και υπολείπονταν του Dylan σε γνώση και κατανόηση) κι ανταποκρίθηκαν. Γι' αυτό και ήσαν μεγάλοι.
    Κάποιοι, εδώ, στην επαρχία, έμειναν στο πόσο εντυπωσιακό ακούστηκε το '63 το She Loves You και νόμιζαν ότι παρακολουθούσαν τις αλλαγές του '67 κι ότι μάλιστα βρίσκονταν μπροστά απ' τους συγχωριανούς τους.
    Σημαντικός παράγων: οι Beatles άλλαζαν γιατί έπαιρναν ρίσκα. Αν ήταν να ακούνε τα μεσόκοπα διευθύνοντα στελέχη της εταιρείας τους θα είχαν βγάλει πεντακόσια She Loves You και θα είχαν ξεχαστεί. Πόσο μάλλον ν' άκουγαν τους κολλημένους δημοσιογράφους των αγγλικών ταμπλόιντ, που τους έψεγαν επειδή "το παράκαναν" με το Strawberry Fields γι' αυτό κόλλησαν στο Νο 2 και τους πέρασε ο Engelbert Humperdinck και τι πάθαμε.
    Υπάρχει μια αλληγορία σε όλο αυτό; Φοβάμαι ναι. Αλλά εσείς το ξεκινήσατε.

  • 2 Ο/Η Άρης Δαβαράκης έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Γειά σας πολυμαθέστατε! Ευχαριστώ για το master class! (Η αλληγορία δεν διαβάστηκε σωστά απ ότι βλέπω - μάλλον δικό μου λάθος αφού εγω ξεκινησα. Ο Τσίπρας δεν έχει προχωρήσει ακόμα στην άλλη φάση αλλά για όσους ξέρουν την συνέχεια των Μπήτλς είναι μοιραίο να το κάνει. Δεν θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω το A day in the life στην ... παραβολή μου. Εχουμε ακόμα πολύ δρόμο. Οπως και νάχει: Strawberry Fields Forever!)

  • 3 Ο/Η παρατηρητης έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Κυριε Δαβαρακη προσοχη... εκτιθεσται... κατι σαν ερωτας ειναι αυτο που σας διακατεχει με τον Αλεξη . Αν ειναι ετσι καλυτερα να μην ψαχνουμε πολιτικα επιχειρηματα -που δεν βρισκουμε κιολας-κι ας αρκεστουμε σ'αυτη την οπτικη γωνια

loading..