Η Μεταμόρφωση που δικαιούται και απαιτεί η Ελλάδα

του Άρη Δαβαράκη

Τώρα που τα έφερε η ανάγκη έτσι ώστε να υποκύψουμε σε όλες σχεδόν τις απαιτήσεις των δανειστών μας – και μάλιστα με κυβέρνηση αριστερή- θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να τιμήσουμε την υπογραφή μας, αν θέλουμε να μην ταυτιστούμε απόλυτα με τις προηγούμενες κυβερνήσεις και τα μνημόνια που εκείνες διαχειριστήκαν. Δεν θα είναι ούτε «μαγκιά» ούτε «περήφανη αντίδραση» να κάνουμε ότι κάνανε οι προηγούμενοι που απλώς λέγανε «ναι, βεβαίως, σίγουρα» - αλλά δεν προχωρούσανε σε μεταρρυθμίσεις. Αφού επιλέξαμε να παραμείνουμε στον πυρήνα της ΕΕ και της ευρωζώνης θα πρέπει πιά, αφού το αποδεχτήκαμε και το υπογράψαμε, να αλλάξουμε τροπάρι και να γίνουμε κράτος επιτέλους, συντεταγμένο και λειτουργικό. Αν δεν προχωρήσει ούτε αυτή η κυβέρνηση στις μεταρρυθμίσεις που ανέλαβε να εφαρμόσει και αν δοκιμάσει και η κυβέρνηση Τσίπρα να κοροϊδέψει τους κουτόφραγκους, οι εξελίξεις θα είναι πια πολύ γρήγορες και πολύ δραματικές.

Δεν είμαι καθόλου υπερ της «πειθαρχίας» και του «πρέπει» - από τον χαρακτήρα μου. Γι’ αυτό όποια συνεργασία υποψιαζόμουνα από ένστικτο πως δεν θα μπορέσω, για χίλιους δικούς μου λόγους, να την «υπηρετήσω», φρόντιζα από πριν να μην έχω δεσμευτεί με κανέναν τρόπο γραπτώς και με την υπογραφή μου ώστε να μπορώ να το σκάσω. Ποτέ μου δεν κυνήγησα τις μισθοδοσίες και τα «συμβόλαια» συνεργασίας σε όποια δουλειά και αν έκανα, για να μπορώ ακριβώς να διατηρώ την ελευθερία μου και να «πηδάω από το τραίνο»  όποτε η ατμόσφαιρα της συνεργασίας και της υποχρέωσης με βάραινε και δεν ήθελα να συνεχίσω. Όπου όμως δεσμεύτηκα και ένοιωσα ότι πρέπει να προσπαθήσω, έκανα ότι καλύτερο μπορούσα. Γιατί, καλά με τους άλλους. Με τον εαυτό σου όμως; Αν δεν μπορείς ούτε με τις δικές σου προτιμήσεις και τα «θέλω» να είσαι σωστός, η ζωή χάνει τις γεύσεις της και ο πρώτος που «το πληρώνεις» είσαι εσύ ο ίδιος.

Ο Αλέξης Τσίπρας πήρε σε μια πάρα πολύ δύσκολη στιγμή μια πάρα πολύ δύσκολη απόφαση. Αν τον εκτιμούσα και τον αγαπούσα μία πριν, μετά από την τεράστια αυτή δυσκολία (στην οποίαν επέλεξε να στηρίξει αυτό που ήξερε πως θέλει ο λαός της Ελλάδας, χωρίς να κολλήσει ούτε σε εγωϊσμούς, ούτε σε συναισθηματισμούς, ούτε, βέβαια, σε ιδεοληψίες και ιδεολογίες που στον σημερινό κόσμο δεν μπορούν να σταθούν πουθενά), τον εκτιμώ και τον αγαπώ χίλιες μία. Όποιος διαλέγει την στενή πύλη και μάλιστα για το κοινό καλό, είναι για μένα σοφός, αποφασισμένος, πραγματικός φορέας ειδήσεων από το μέλλον.

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο (Ζωής θέλουσας –που είπε και ο Τσακαλώτος) προχωράμε για το τρίτο μνημόνιο, για σκληρά μέτρα, για εκλογές –αφού δεν υπάρχει η δεδηλωμένη- και για μια τετραετία σκληρής προσπάθειας και πραγματικού αγώνα με στόχο να σταθεί η Ελλάδα στα πόδια της και να μεταμορφωθεί σε αυτό που δικαιωματικά είναι: Μια πλούσια μικρή χώρα με μεγάλη ιστορία, μεγάλη ομορφιά, σπάνια ηλιοφάνεια, ανέμους με ονόματα μαγευτικά και άπειρες δυνατότητες να ζει μέσα στην παγκόσμια κοινότητα αυτάρκης, επιτυχημένη στους δικούς της στόχους όπως η ίδια τους θέτει, με κάθε είδους – ήπια και φυσική – ανάπτυξη που δεν θα γίνεται σε βάρος του οικοσυστήματος και της ίδιας της φύσης που, μιλώντας ειδικά για την Ελλάδα, μας έχει κάνει δώρα εκτυφλωτικής ομορφιάς που οφείλουμε να τα προστατεύουμε και να τα σεβόμαστε.

Ναι, οφείλουμε να κάνουμε την δυσκολία μας αυτή ευκαιρία για ριζική αλλαγή – νοοτροπίας πάνω απ’ όλα. Να ξαναγίνουμε ελεύθεροι, να μην εξαρτάται η προσωπικότητα και ο αυτοσεβασμός μας από τα υλικά αγαθά που μπορούμε να αποκτήσουμε με το χρήμα, αλλά από τον τρόπο που σκεφτόμαστε και ζούμε. Χάσαμε (ευτυχώς ίσως) αυτή την μάχη της διαπραγμάτευσης, κερδίσαμε όμως την δυνατότητα να αλλάξουμε.

Για να γίνει αυτό, αν επανεκλεγεί ο Τσίπρας (όποτε γίνουν εκλογές) απαλλαγμένος μάλιστα από τις ιδεολογικές εμμονές της αριστερής «καθαρότητας», πρέπει να φτιάξει μια κυβέρνηση που να λάμπει. Μια κυβέρνηση με ανθρώπους που έχουν εσωτερική δύναμη και αποφασιστικό όραμα για την μεταμόρφωση της Ελλάδας –όπως ήδη είπαμε- σε αυτό που δικαιωματικά της αξίζει. Και πρέπει να φέρει πίσω όλους τους δικούς μας  που εργάζονται με μεγάλη επιτυχία σε όλες τις χώρες που «δίνουν ευκαιρίες» - όπως οι ΗΠΑ.

Η Ελλάδα μετά την ψήφιση της συμφωνίας και τις ενδεχόμενες εκλογές θέλει να εργαστούμε δυναμικά με συγκεκριμένους στόχους- για να αναγεννηθεί, να δημιουργήσει και να μην επιτρέψει ποτέ ξανά στην μιζέρια να της τρώει σαν το σαράκι την μεγάλη της ψυχή. Να μεταμορφωθεί, όπως είπαμε και πιο πάνω, σ’ αυτό που εν δυνάμει είναι.

(Είναι η απόδοση της γιορτής της Μεταμορφώσεως του Σωτήρα, αύριο 13 Αυγούστου, που πάει η  συμφωνία στο κοινοβούλιο για ψήφιση και δρομολογούνται πολιτικές εξελίξεις πραγματικά σημαντικές. Προσεύχομαι μέσα από την καρδιά μου γι’ αυτή την άλλη Μεταμόρφωση που οφείλουμε στην πατρίδα μας την χιλιοταλαιπωρημένη).

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Σχόλια

  • 1 Ο/Η Κατίνα Τζαμπατζού έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Αχ κύριε Δαβαράκη μου
    Με συγκινήσατε με τις χίλιες και μία φορές
    Που αγαπάτε τον μεγάλο αδελφό,
    Μπαρδόν αρχηγό ήθελα να πω.
    Έτσι ωραία που τα λέτε…
    Μου θυμίσατε και τα παραμύθια
    Της Χαλιμάς
    Που έλεγε και ο Μεγάλος Αείμνηστος.
    Κατίνα Τζαμπατζού-Σερχαζάτ.

  • 2 Ο/Η 1075 έγραψε: (πριν 1 έτος)

    δε σε είχα για τόσο ξεφτιλιάρη.
    ουστ

loading..