Τζέικ Τζίλενχαλ

Δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε ότι ο Τζέικ Τζίλενχαλ είναι ο σταρ της χρονιάς. Λίγους μήνες μετά την επιτυχία του υποψηφίου για Οσκαρ πρωτότυπου σεναρίου θρίλερ «Νυχτερινός ανταποκριτής», ο 35χρονος ηθοποιός πρωταγωνιστεί στο πυγμαχικό δράμα του Αντουάν Φούκουα «Ο αριστερόχειρας» που βρίσκεται αυτήν την εβδομάδα στην κορυφή του ελληνικού μποξ όφις με κοντά 19.000 εισιτήρια.

Και αυτό είναι μόνο η αρχή για φέτος, καθώς τόσο το Φεστιβάλ Βενετίας όσο και το Φεστιβάλ του Τορόντο τον Σεπτέμβριο ανοίγουν αυλαία με δύο νέες ταινίες του: το βασισμένο σε αληθινά περιστατικά «Everest» του Μπαλτάσαρ Κορμακούρ και το δραματικό «Demolition» του Ζαν-Μαρκ Βαλέ, αντίστοιχα. Δραματικά αλλαγμένος για να υποδυθεί τον μυώδη μποξέρ Μπίλι Χόουπ, ρόλο που προοριζόταν αρχικά για τον ράπερ Εμινεμ, ο Τζίλενχαλ παραδέχεται στη συνέντευξη που παραχωρήθηκε στο «Εθνος» πως το μποξ δεν ήταν εύκολη υπόθεση.

Πόσο απαιτητική ήταν η μεταμόρφωσή σου;

Το είδα σαν μία ευκαιρία να διδαχθώ μια τέχνη από ειδικούς. Από ανθρώπους που θέλουν να είναι πραγματικά καλοί σε αυτό που κάνουν και δεν δουλεύουν μόνο για να σου μάθουν κάτι, αλλά το κάνουν γιατί διακυβεύεται η φήμη τους και είναι το όνομά τους στην ταινία, γι' αυτό πρέπει να μοιάζεις πραγματικά με πυγμάχο. Αυτό αποτέλεσε και το πραγματικό ερέθισμα για μένα.

Φαίνεται ότι έκανες υπεράνθρωπη προσπάθεια.

Ημουν τρομοκρατημένος ότι θα φαινόμουν σαν βλάκας στο ρινγκ. Οταν ξεκίνησα δεν ήξερα πώς να πυγμαχώ. Είχα πέντε μήνες για να εξασκηθώ, αλλά εμένα μου παίρνει πολύ καιρό για να αποκτήσω επιδεξιότητα με κάτι, ώστε να φαίνεται ότι διαθέτω άνεση όλη μου τη ζωή. Αποφάσισα να προπονούμαι δύο φορές την ημέρα για να έχω διπλό όφελος.

Υπήρξαν φορές που σκέφτηκες ότι αυτό που ανέλαβες ήταν πάνω από τις δυνάμεις σου;

Η εξάσκηση για έναν έντονο ρόλο που απαιτεί σωματική δύναμη σε κάνει να νιώθεις πιο ταπεινός. Συνειδητοποίησα γρήγορα ότι δεν ήξερα τίποτα. Φυσικά, έλεγα μήπως απλώς έμπαινα στο ρινγκ και αποδεικνυόταν ότι είχα το φυσικό χάρισμα, αλλά δεν λειτουργεί έτσι.

Βάσισες το στυλ σου σε κάποιον μποξέρ;

Ναι και όχι. Στιλιστικά, χρησιμοποιήσαμε ως σημεία αναφοράς κάποιους αγώνες μποξ, ειδικά για τον τελευταίο αγώνα που μοιάζει με πραγματική πολεμική αντιπαράθεση. Είμαι μεγάλος θαυμαστής του Μιγκέλ Κότο και της ιστορίας του. Ενας από τους λόγους που ο Μπίλι βγαίνει χωρίς μουσική στον τελευταίο αγώνα είναι γιατί στον μεγάλο αγώνα Σέρτζιο Μαρτίνεζ-Μιγκέλ Κότο, ο Κότο έκανε είσοδο στο ρινγκ χωρίς μουσική. Κι εγώ και ο Αντουάν Φούκουα σκεφτήκαμε ότι ήταν καταπληκτική επιλογή.

Πέρα από τη σωματική σου μεταμόρφωση ως πυγμάχου έπρεπε να μπεις και σε μία άλλη πλευρά του ρόλου σου, αυτή του πατέρα. Πώς προσέγγισες αυτήν την πτυχή, δεδομένου ότι δεν έχεις παιδί στην προσωπική σου ζωή.

Θα έκανα τα πάντα για ένα παιδί, είτε είναι δικό μου είτε όχι. Θεωρώ ότι σε οποιουδήποτε είδους σχέση, το καλό και το κακό, η διαμάχη, το μίσος και η αγάπη συνυπάρχουν, ακόμη και ανάμεσα στους γονείς και τα παιδιά. Οταν τα παιδιά νιώθουν ότι τα αγαπούν, εκφράζουν ακόμη περισσότερα συναισθήματα. Για μένα, το να υποδυθώ έναν πατέρα δεν είχε καμία διαφορά από άλλους ρόλους.

Πώς ήταν η καθημερινότητα στο πλατό; Προετοιμαζόσουν με μουσική προκειμένου να μπεις στο πετσί του Μπίλι Χόουπ;

Aκουγα χιπ χοπ σε όλη τη διάρκεια των γυρισμάτων, συμπεριλαμβανομένου του 50 Cent (σημείωση: ο διάσημος ράπερ υποδύεται τον μάνατζέρ του στην ταινία). Ακουγα επίσης μουσική για το Παγκόσμιο Κύπελλο από Beats, το ξεσηκωτικό τραγούδι Χ Ambassadors του Jay Z... Η μουσική του Εμινεμ με βοήθησε σίγουρα πολύ σε ό,τι έκανα. Ανακάλυψα επίσης τις τεχνικές άλλων μποξέρ. Οπως ότι ο Μιγκέλ Κότο ακούει πάντα σάλσα και μερένγκε όταν προπονείται. Συνειδητοποίησα λοιπόν ότι δεν σχετίζονται όλα πάντα με ένα σκληρό ρυθμό χιπ χοπ αλλά και με το στυλ και ένα είδος έπαρσης. Ολα ορίζονται από μια συγκεκριμένη κίνηση και ρυθμό, οπότε χρησιμοποίησα διαφορετικά είδη μουσικής γύρω από τα οποία διαμόρφωσα την τεχνική μου. Σε τελική ανάλυση όμως τη διαμόρφωσα μέσα από το χιπ χοπ.

Τι έκανες όταν τελείωσαν τα γυρίσματα;

Ηταν 5 το πρωί στη Νέα Υόρκη όταν τελειώσαμε. Είχαμε εξαντλήσει όλα τα περιθώρια και γυρίζαμε όλη νύχτα γιατί είχαμε λίγα βράδια στη Νέα Υόρκη. Φορούσα ακόμα το πρόσθετο μακιγιάζ και, αντίθετα από ό,τι συνήθιζα, το έσκισα στην κυριολεξία, όπως έσκισε ο Σβαρτσενέγκερ το πρόσωπό του στην «Ολική επαναφορά». Το διέλυσα και πήγα σπίτι για ύπνο. Νομίζω κοιμήθηκα 14 ώρες, κάτι που έκανα για πρώτη φορά από τα 16 μου.

Διατηρείσαι πάντα σε εξαιρετική φόρμα.

Μου αρέσει να φροντίζω τον εαυτό μου. Σκοπεύω να είμαι τριγύρω αρκετό καιρό και αυτό προϋποθέτει να φροντίζεις τον νου και το σώμα σου. Είμαι ελπίζω υγιής. Αν και τώρα που το σκέφτομαι, έχω να πάω στο γυμναστήριο έναν μήνα!

Αντα Δαλιάκα
adaliaka@pegasus.gr