Δώστε κίνητρα στους νέους να μείνουν στη χώρα

Του Δημήτρη Ραπίδη

Ό,τι πιο παραγωγικό και αναζωογονητικό διαθέτει μια κοινωνία, είναι οι νέοι της άνθρωποι. Ανεξαρτήτως μορφωτικού επιπέδου, το μέλλον κάθε χώρας βρίσκεται στα χέρια τους. Είτε στην αγροτική παραγωγή, είτε στον τριτογενή τομέα, στην τεχνολογία ή οπουδήποτε αλλού, οι νέοι είναι εκείνοι που θα κληθούν να κρατήσουν την Ελλάδα όρθια τις επόμενες δεκαετίες. Θα την κρατήσουν όμως, ή θα της δώσουν μια να πάει από εκεί που ήρθε; 

Οι προηγούμενες κυβερνήσεις όχι μόνο δεν ενδιαφέρθηκαν για την νέα γενιά, αλλά κατάφεραν να αγνοήσουν πλήρως τα μικρά όνειρα και τις μεγάλες δυνατότητες που διαθέτει. Όχι μόνο της πάσαραν την φούσκα των start-up ως δήθεν παραγωγική διέξοδο στον επαγγελματικό μεσαίωνα που βιώνει η χώρα, αλλά φρόντισαν επιμελώς με την συμβολή των μίντια να διαφημίσουν τις start-up ως το ενδεδειγμένο μοντέλο εργασίας και του επιχειρείν, χωρίς όμως να την ενημερώσουν για τα κατάλληλα "εργαλεία": τον επιχειρηματικό (τραπεζικό) δανεισμό, την φορολογική διευκόλυνση, την απαλλαγή από κοινωνικές εισφορές και εισφορές υγείας στα πρώτα χρόνια, την ενημέρωση από τους αρμόδιους φορείς πιστοποίησης και επιχειρηματικής δράσης, την ανάπτυξη ενός δικτύου συνεργασίας με μεγάλα επιχειρηματικά συγκροτήματα στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Όπως προκύπτει από μελέτη του διεθνούς κέντρου ερευνών και επικοινωνίας Bridging Europe που πρόκειται να δημοσιευτεί τις επόμενες εβδομάδες, πρώτα στοιχεία της οποίας έχουμε ήδη στη διάθεσή μας, η πλειοψηφία των νέων ηλικίας 18-35 ετών (67%) δεν έχει καμία βλέψη ενασχόλησης με τον δημόσιο τομέα, ούτε θέλει να "βολευτεί" στο δημόσιο, κρίνοντας πως οι προοπτικές ανέλιξης είναι περιορισμένες και το ευρύτερο περιβάλλον εργασίας αρκετά συντηρητικό. 

Την ίδια στιγμή όμως, ένα επίσης μεγάλο ποσοστό (58%) θεωρεί πως ένα μικρό, ευέλικτο και σύγχρονο κράτος είναι σε θέση να προσφέρει κίνητρα υγιούς επιχειρηματικότητας, κινητοποιώντας παράλληλα νεανικό εργασιακό δυναμικό που θα δουλεύει με σκοπό την ανάπτυξη του branding της χώρας, από την εξωτερική πολιτική και τον τουρισμό, μέχρι την προσέλκυση επενδύσεων σε διαφορετικούς τομείς εργασίας, χωρίς σχέσεις εξάρτησης από τον κρατικό μηχανισμό, αλλά σε αγαστή συνεργασία με αυτό.

Η πορεία ενός κράτους, της κοινωνίας και της οικονομίας του, δεν πρέπει και δεν δύναται να τερματίζεται, ανεξαρτήτως τον συνθηκών που επικρατούν. Η Ελλάδα είναι σε εξαιρετικά δυσμενή θέση σε όλα τα επίπεδα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η χώρα και η κυβέρνηση θα πρέπει να πάψει να ασχολείται με την ανάπτυξη και ωρίμανση της κοινωνίας και της οικονομίας μέσα σε συνθήκες χάους. Η κυβέρνηση πρέπει να έρθει κοντά στους νέους ανθρώπους, στους νέους επιστήμονες, στους νέους αγρότες και παραγωγούς. Και να διαμορφώσει συνθήκες συνεργασίας για έναν κοινό σκοπό, όσο επίπονος ή μακρινός μπορεί να φαίνεται τώρα: ο σκοπός αυτός ταυτίζεται με το πως θα συμμετάσχουν οι νέοι άνθρωποι στην άσκηση και χάραξη εθνικής πολιτικής, στην ανάπτυξη και προστασία των επιχειρηματικών/επαγγελματικών πρωτοβουλιών τους, στην αξιοποίηση του ταλέντου τους και των σύνθετων δυνατοτήτων τους.

Το νήμα πρέπει να ξεκινήσει από αυτό το σημείο: την αφήγηση ενός νέου οράματος για αυτή τη χώρα εν μέσω ενός ανηλεούς οικονομικού πολέμου και ασφυκτικών πολιτικών και γεωπολιτικών πιέσεων. Είμαι σίγουρος ότι η γενιά μου μπορεί να είναι εξαιρετικά χρήσιμη σε αυτό.

* Ο Δημήτρης Ραπίδης είναι Πολιτικός Αναλυτής και Επικοινωνιολόγος (Twitter: @rapidis).