In Tsipras we Trust

του Γιάννη Γιγουρτσή

Ζούμε το παράδοξο φαινόμενο της ηγεμονίας Τσίπρα στο πολιτικό τοπίο της χώρας και συγχρόνως της ισχυρής αμφισβήτησής του μέσα στο ίδιο το κόμμα του.
Η κακή συμφωνία που έφερε στην χώρα αποτελεί (ή έστω μπορεί να αποτελέσει), κατά ένα παράδοξο της ιστορίας, τη λύση του γόρδιου δεσμού των τελευταίων μηνών, αν όχι χρόνων. Αυτό το καταλαβαίνουν νομίζω αν όχι όλοι, οι περισσότεροι και για αυτό και φαίνονται διατεθειμένοι να υποστηρίξουν τον Πρωθυπουργό στην κύρωση και εφαρμογή της. Βέβαια ο δρόμος για την υλοποίηση της είναι πολύ μακρύς και γεμάτος παγίδες και δράκους.

Από την άλλη, ο πρωθυπουργοκεντρικός χαρακτήρας του συστήματος στην Ελλάδα (βαριά κληρονομία του Ανδρέα Παπανδρέου που το έκοψε και το έραψε στα μέτρα του), η απουσία αυτή τη στιγμή οποιασδήποτε εναλλακτικής ηγετικής πολιτικής προσωπικότητας στη χώρα, η εξαιρετική δημοφιλία του όπως και η απήχηση που ο κ. Τσίπρας και ο λόγος του έχουν στον κόσμο, και τέλος η πολύ ιδιαίτερη (για να μην πω πάλι κρίσιμη) συγκυρία στην οποία βρίσκεται η χώρα τον διευκολύνουν στο να προχωρήσει με βήματα αποφασιστικά στην υλοποίηση της συμφωνίας και των μέτρων με τον ίδιο τρόπο που αποφάσισε το κλείσιμό της την Δευτέρα τα ξημερώματα..

Αν και δεν υπάρχει αμφιβολία για την μεγάλη δυσκολία του εγχειρήματος, αν ο κ. Τσίπρας καταφέρει να περάσει το πρόγραμμα, να το ολοκληρώσει μαζί με τις σκληρές μεταρρυθμίσεις που επιβάλει, αλλά και να χειριστεί αποτελεσματικά το επενδυτικό πακέτο που τις συνοδεύει, έχει μεγάλες πιθανότητες να μπορέσει μέσα στην τριετία που ακολουθεί να οδηγήσει την χώρα στην έξοδο από την μακρά κρίση προς την στέρεη και σταθερή ανάπτυξη, να την φέρει δηλαδή και πάλι εκεί που ανήκει, στην ομάδα των ανεπτυγμένων και σταθερών οικονομιών του δυτικού κόσμου.

Η πορεία βέβαια θα κρίνεται βήμα με το βήμα και μέρα με την ημέρα. Πολιτικός χρόνος υπάρχει, πλέον, το ίδιο ανοχή από την μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού.. Αρκεί να δει ο κόσμος βήματα σαφή και σταθερά, έστω και αργά, που θα οδηγούν προς την έξοδο από το μακρύ τούνελ της λιτότητας και της φτωχοποίησης. Την Κυριακή, κρισιμότερη ημέρα των διαπραγματεύσεων, βρισκόμουν στην κλασική ουρά των ΑΤΜ για το πενηντάρικο, χώρο σφυγμομέτρησης, των διαθέσεων της κοινής γνώμης. Η άποψη των ανθρώπων που ήταν γύρω μου ήταν σε γενικές γραμμές "Ο Τσίπρας προσπαθεί, αλλά ο Σόϊμπλε και οι δορυφόροι του θέλουν να μας διώξουν από το ευρώ. Ας φέρει μια συμφωνία, ας έχει σκληρά μέτρα, εμείς θα τα αντέξουμε, γιατί ξέρουμε πως είναι το καλύτερο για όλους μας να μείνουμε στο ευρώ. Δεν μπορούμε να τα παρατήσουμε τώρα. Τόσα χρόνια προσπαθούμε. Τα άλλα τα βρίσκουμε μετά".

Την Τρίτη το πρωί σε παρόμοιο τόνο ο Υπουργός Εσωτερικών Νίκος Βούτσης, πρόσωπο που αναμένεται να παίξει σημαντικό ρόλο στην συνέχεια ως βασικός πυλώνας στήριξης της πολιτικής Τσίπρα (ακούγεται για την θέση του Προέδρου της Βουλής σε περίπτωση αποχώρησης της κ. Κωνσταντοπούλου) δήλωνε στους δημοσιογράφους. Αντιμετωπίσαμε ένα οιονεί πραξικόπημα στο εξωτερικό και επιβιώσαμε. Αυτό δεν πρέπει να ολοκληρωθεί από το εσωτερικό της χώρας. Φέραμε μια δύσκολη και κακή συμφωνία, ωστόσο άλλη λύση από το να την υποστηρίξουμε δεν έχουμε. Άλλωστε «διά της αποδράσεως δεν πρόκειται να κάνουμε τίποτα» κατέληξε.

Την ίδια άποψη έχει και ο γράφων και η πλειοψηφία των Ελλήνων, φρονώ.

"In Tsipras we Trust" λοιπόν. Αν μπορούμε ας κάνουμε και αλλιώς.

 

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Σχόλια

  • 1 Ο/Η ΞΕΝΟΦΩΝ ΙΣΑΡΗΣ έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Καλυτερα μη μιλατε εκ μέρους της πλειοψηφίας των ελληνων καθοτι τουλαχιστον ενα 62% σιγουρα ΔΕΝ εμπιστεύεται τον Αλ.Τσιπρα. Μα να του το λες με δημοψηφισμα και να μη λεει να το καταλαβει; ΟΧΙ στα τοξικά δάνεια και στην λιτότητα. ΟΧΙ ειπαμε εμείς ναι ακουσε αυτός....

loading..