Η συμφωνία της βέβαιης αποτυχίας

Του Ανδρέα Λουκάκου

Αυτό που ζούμε είναι το απόλυτο ξεβράκωμα της σαπίλας ενός οικονομικού συστήματος που πάντα ήταν σαθρό αλλά εδώ και μερικά χρόνια θυμίζει τους δίδυμους πύργους που είχαν καεί ολοσχερώς στο εσωτερικό τους, ενώ από έξω μέχρι λίγα δευτερόλεπτα πριν την οριστική κατάρρευσή τους η ζημιά φαινόταν ελεγχόμενη.

Έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα, χτες, η ελληνική αντιπροσωπεία έπρεπε να φύγει. Η συμφωνία αυτή σε πρακτικό επίπεδο είναι ανεδαφική και μη ρεαλιστική, υπάρχουν σημεία που μπορούν να εφαρμοστούν αλλά είναι προφανές ότι ο γενικότερος στόχος δεν είναι η εξυγίανση και η ανάπτυξη της οικονομίας αλλά η περαιτέρω κατάρρευση αυτής. Υπάρχουν τόσα πολλά σημεία τα οποία είναι τρύπες στο νερό, αυτή η συμφωνία είναι απλά μια παγίδα μελλοντικής αποτυχίας και μακροχρόνιας εξάρτησης. Σε ένα χρόνο εξάλλου εδώ θα είμαστε και θα συζητάμε γιατί απέτυχε ένα ακόμα πρόγραμμα, φαντάζομαι δεν υπάρχει νοήμων άνθρωπος που να αμφιβάλλει για αυτό.

Σε πολιτικό επίπεδο είναι το τέλος της ευρώπης ας γουι νόου ιτ, είναι μια κυνική παραδοχή του τι συμβαίνει στον κόσμο, είναι η αιτία μελλοντικών αναταραχών, είναι το τέλος της αθωότητας και της ρομαντικής θεώρησης της ευρώπης, όποιας αθωότητας τελοσπάντων είχε απομείνει. Έπρεπε χτες να είχε φύγει και έπρεπε και εμείς να είχαμε κάνει σαφές ότι αυτή την επιλογή θα τη στηρίζαμε μέχρι τέλους.

Καμιά μεγάλη αλλαγή στην ιστορία δε συνέβη έχοντας ως προοπτική ένα ασφαλές και βέβαιο μέλλον. Καμία ρήξη δεν είχε εύκολη επόμενη μέρα. Δεν υποστήριζα από την αρχή αυτής της διαπραγμάτευσης τη ρήξη, ούτε ήμουνα απαραίτητα εναντίον. Αλλά χτες άλλη επιλογή δεν υπήρχε. Είναι τεράστια η προσωπική ευθύνη μιας τέτοιας επιλογής, δεν ξέρω ποιος θα μπορούσε να την αναλάβει, αλλά έπρεπε, έπρεπε ό,τι και αν σήμαινε αυτό.

Δε θα ήταν ρήξη, δε θα ήταν καν επιβίωση της αξιοπρέπειας, θα ήταν απλά η επικράτηση της κοινής λογικής.

Είναι ένα πραξικόπημα το οποίο πλέον μόνο εμείς μπορούμε να το ανατρέψουμε και μόνο εμείς θα έχουμε την ευθύνη αν το δεχτούμε

‪#‎itsacoup