Αντί Μνημοσύνου

του Αλέξανδρου Raskolnick

Ταΐσανε τις παντοδύναμες «αγορές» με πανάκριβα ηρεμιστικά κι αυτές, ναρκωμένες και ράθυμες, δεν χόρεψαν τον πεντοζάλη. Τι κόστισε η εκτέλεση αυτής της συνταγής στις δυνάμεις του σκότους, είναι κάτι που μένει να καταδειχτεί, αλλά προφανώς αυτό είναι ένα ζήτημα που δεν αφορά τον ελληνικό λαό ούτε την κοινωνία μας.

Αυτές τις ώρες που, στον ρόλο της ντάμας, ο Αλέξης χορεύει τάνγκο με καβαλιέρο τον εντιμότατο φίλο μας, τον αξιαγάπητο κ. Γιουνκέρ, δεν έχει τόση σημασία να αναλογιστούμε γιατί χάθηκε αυτή η παρτίδα. Τουλάχιστον ο Αλέξης προσπάθησε. Αν έφαγε τα μούτρα του, είναι επειδή αντιμέτωπος με την καταστροφική σαφήνεια των (συν)εταίρων, ενστερνίστηκε τη λογική της δημιουργικής ασάφειας και τελικά κατατροπώθηκε.

Η ουσία των πραγμάτων είναι ότι η ελληνική Βουλή είναι γεμάτη αχρησίμευτους, πρόθυμους να πέσουν στα τέσσερα και να στηρίξουν το 3ο μνημόνιο και την, πάση θυσία των άλλων, παραμονή στην ευρωζώνη.

Υπό αυτό το πρίσμα, ας μη χάνουμε πλέον άλλον χρόνο σε αερολογίες και σε ανέξοδους λεονταρισμούς για την τιμή όπλων που έχουν απομείνει πια άσφαιρα ούτε να ζήσουμε τίποτα νέα Ιουλιανά από την ανάποδη.

Ακόμα κι αν πέσει αυτή η κυβέρνηση για να διεξαχθούν εκλογές, κατά πάσα πιθανότητα οι Έλληνες θα ψηφίσουν πάλι τον Αλέξη και μόνον τον Αλέξη –κι όχι βέβαια τους γραφικούς που εθελοτυφλώντας καθ’ έξιν, επιμένουν να ισχυρίζονται ότι το "ΟΧΙ" που είπαμε την περασμένη Κυριακή ήταν ταξικό.

"ΟΧΙ" ψηφίσαμε οι πάντες, από τους ρομαντικούς μέχρι τους απελπισμένους, και τους απείθαρχους στα γελοία κελεύσματα του γελοιότερου γενικού γραμματέα του ΚΚΕ! Από τους αυγουλοκέφαλους με τα μαύρα ως τους μαυραγορίτες που έχουν τα ευρώπουλά τους ασφαλισμένα στην Εσπερία και που πιστεύοντας την κινδυνολογία του Σαχλαμάρα, με το "ΟΧΙ" τους ήλπισαν και συνεχίζουν να ελπίζουν στην επιστροφή σε εθνικό νόμισμα και σε μιαν ακόμα καλή αρπαχτή! "ΟΧΙ", ακόμα, ψήφισαν οι αφελείς που νομίζουν ότι η κραιπάλη περασμένων εποχών ανεμελιάς, που είναι χρεωμένη στις πιστωτικές τους κάρτες και στις υποθήκες των παλατιών τους, θα κουρευτεί. Άρα, η πανσπερμία του "ΟΧΙ", μόνο κυρίαρχα ταξικά χαρακτηριστικά δεν μπορεί να έχει.

Ο Αλέξης, λοιπόν, κατά πάσα πιθανότητα θα είναι αυτός που θα ψηφιστεί ξανά, αν γίνουν αύριο εκλογές και όχι βέβαια ο Συ.Ριζ.Α. των γραφικών. Όχι διότι έκανε οτιδήποτε σωστά αυτούς τους πέντε-έξι μήνες που είναι Πρωθυπουργός, αλλά επειδή το αντίπαλο πολιτικό δέος είναι ένα συνονθύλευμα πολιτικών απατεώνων, κατάπτυστων δειγμάτων από αποτυχημένα ψευτοκουτσαβάκια και μυστακοφόρους κουραδόμαγκες της συμφοράς, ένας ανυπόφορος εσμός υπαλλήλων της ολιγαρχίας, νόθων γεννοβολημάτων ενδόξων γεννητόρων και αχαρακτήριστων πλαστογράφων της κοινής λογικής, πράγμα που αντικειμενικά μιλώντας, είναι πολύ κακό για τη χολή Δημοκρατία μας∙ αλλά αυτή  είναι  μια άλλη συζήτηση.

Ο Αλέξης θα ψηφιστεί ξανά γιατί από το 61.3% που είπε "ΟΧΙ" στο Δημοψήφισμα, όπως κι αν αυτό ερμηνεύεται, περισσότερο σεβάστηκε το 80% των συνελλήνων που δικαίως διαισθάνονται ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να αποχωρήσει, εδώ και τώρα, από τη ζώνη του ευρώ. Θα ψηφιστεί ξανά γιατί στωϊκά σήκωσε αυτόν τον βαρύ σταυρό, για λογαριασμό μιας παρανοϊκής κοινωνίας, που επιμένει να θέλει και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο. 

Προέχει τώρα να δούμε πώς θα πορευτούμε μέσα στη δίνη της φοροκαταιγίδας που μαζεύεται πάνω από τα κεφάλια μας και που θα μας χτυπήσει οσονούπω αλύπητα. 

Προέχει τώρα να σκεφτούμε πώς θα προστατευτούν τα περισσότερο αδύναμα μέλη της ρακένδυτης κοινωνίας μας, διότι αν υπήρχε ένας κοινός τόπος στα μυαλά όσων από εμάς είπαμε, χωρίς ιδιοτέλειες, "ΟΧΙ" τις προάλλες, αυτός ο κοινός τόπος ήταν και παραμένει η υπεσχημένη δέσμευση  να αποκατασταθεί επιτέλους η κατασπαραγμένη κοινωνική δικαιοσύνη.

Προέχει τώρα που κλείνει το εξωτερικό μέτωπο, τώρα που η Ελλάδα ηττήθηκε και συνθηκολόγησε, να ξεκινήσουν, έστω και με έξι μήνες καθυστέρηση, τα υπεσχημένα, με πρώτο και κυριότερο το αλύπητο χτύπημα της ολιγαρχίας και των συμμάχων της που εντός, εκτός και επί τα αυτά της δημόσιας σφαίρας, ανέκαθεν λυμαίνονται και απομυζούν τη γονατισμένη πια κοινωνία μας και την καθημαγμένη οικονομία μας.