Ναι καλά, Άρη

του Σι Μπεμόλ

Άρη, μόλις διάβασα το τελευταίο σου άρθρο. Κάνεις λάθος.

Ακόμα κι αν η πρόταση των θεσμών έχει αποσυρθεί από το "τραπέζι" (που δεν είναι και απόλυτα ξεκάθαρο) το δημοψήφισμα συνεχίζει να έχει το ίδιο νόημα. Αφορά σε ένα τελεσίγραφο και αυτό που καλούμαστε να απαντήσουμε είναι: Ναι σε μία πρόταση "take it or leave it" ή ΟΧΙ στο συγκεκριμένο αλλά και σε όποια άλλα τελεσίγραφα;

Το κείμενό σου όμως, Άρη μου, έχει κι άλλα πάρα πολλά λάθη:

Λες ότι οι προτάσεις του τελεσίγραφου δεν απέχουν από τις προτάσεις της Ελληνικής Κυβέρνησης. Λοιπόν,

  • Οι προτάσεις των "θεσμών" έχουν μόνο δημοσιονομικά μέτρα - δεν κάνουν λόγο ούτε για το χρέος ούτε για την ανάπτυξη. Άρα η σύμπτωση των προτάσεων είναι λιγότερη από 1 προς 3.
  • Οι προτάσεις των θεσμών θέτουν τα βάρη του δημοσιονομικού κενού σε μισθωτούς, συνταξιούχους, μικροεπαγγελματίες. Η πρόταση του Αλέξη, που λες ότι τον εκτιμάς, ζητούσε το 30% από αυτό το βάρος να το πληρώσουν οι επιχειρήσεις με κέρδη άνω των 500.000 €.

Λες ότι οι θεσμοί άλλαξαν το ερώτημα σε ΕΥΡΩ ή ΔΡΑΧΜΗ. Όμως,

  • Το ερώτημα που θα απαντήσεις ΔΕΝ είναι ευρώ ή δραχμή. Όταν μπεις στο παραβάν, διάβασέ το. Σε αυτό το χαρτί θα βάλεις το σταυρό σου. Αν θέλεις να πεις ναι στο ευρώ, να βάλεις μέσα δικό σου ψηφοδέλτιο όπως το ΚΚΕ.
  • Οι κύριοι Ντάισελμπλουμ και Τόμσεν είπαν ότι το ΝΑΙ το μεταφράζουν σε αποδοχή της λιτότητας όπως την ζητούν οι "θεσμοί". Χωρίς διαπραγματεύσεις.

Συνεχίζεις μιλώντας για φόβο εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αν θα μείνουμε Ευρώπη. Δεν φεύγουμε από την Ευρώπη, Άρη μου. Τουλάχιστον η χώρα, γιατί πλέον πολλοί Έλληνες δεν ζουν Ευρώπη, φεύγουν σε Αμερικές, Αυστραλίες, Καταρ. Άλλοι δεν θα το κουνήσουν από εδώ, θα μείνουν για πάντα Ελλάδα-Ευρώπη, κρεμασμένοι, αυτοπυροβολημένοι.

Και ξαναλές να μείνουμε στην Ευρώπη με τα καλά της και τα κακά της. Και ρωτάω, οκ, να μείνουμε με τα καλά της Ευρωπης, τα κακά της όμως γιατί να μην τα αλλάξουμε; Γιατί να μην τα κάνουμε καλύτερα; Και μάλιστα ΤΩΡΑ που τα καλύτερα της Ευρώπης χάνονται, η δημοκρατία εξευτελίζεται, να μην τα επαναφέρουμε; ΝΑΙ και στην τρομοκρατία;

Πρόσεξέ το καλά αυτό: γιατί τρομοκρατία είναι· και η τρομοκρατία της εξουσίας, γεννά την άλλη την τρομοκρατία, αυτή που την καταδικάζανε όλα τα κόμματα απ' όπου κι αν προέρχεται, αλλά όσοι έχουν υποφέρει δεν καταδικάζουν τίποτα, αντίθετα λένε και μπράβο. Αν θέλεις ένα πραγματικά δυνατό ισοδύναμο διακύβευμα, κράτα αυτό: ΝΑΙ στην αδικία σημαίνει ΝΑΙ στην τρομοκρατία που μοιραία θα γεννηθεί.

Γιατί αν θυμάσαι τον Κεμάλ του Γκάτσου, όταν ο χαλίφης και οι αρχόντοι βάζανε τη θηλιά στον νεαρό πρίγκιπα της ανατολής, οι Βεδουίνοι τον κοιτάζαν με ματιά λυπητερή, κανείς δεν φώναξε ΟΧΙ, γιατί όλοι φοβόντουσαν. Αλλά το τραγούδι τελειώνει με μια τρομακτική πρόβλεψη: «νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί, με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί».