Εδώ στου δρόμου τα μισά

του Άρη Δαβαράκη

Πιάσαμε Τετάρτη – και πάμε την Κυριακή σ’ ένα δημοψήφισμα πολύ μπερδεμένο. Ένα ψηφοδέλτιο που μας ρωτάει να απαντήσουμε με ένα ΟΧΙ ή ένα ΝΑΙ (και όχι με ένα ΝΑΙ ή ένα ΟΧΙ όπως συνήθως) αν συμφωνούμε με αυτό που μας προτείνουν οι εταίροι-δανειστές μας. Το λέω καλά; Δεν είμαι σίγουρος. «Αν συμφωνούμε με αυτήν την πρόταση συμφωνίας» – που μπορούμε να την διαβάσουμε και αγγλικά στο ψηφοδέλτιο (τον τίτλο της). Μας ρωτάει να πούμε ΟΧΙ ή ΝΑΙ σ’ αυτά που μας προτείνουν οι Ευρωπαίοι τελοσπάντων. Και η κυβέρνησή μας, όπως και ο πρωθυπουργός, μας λένε να πούμε ΟΧΙ – γιατί έτσι θα ισχυροποιηθεί η διαπραγματευτική τους (μας) θέση. Κατά τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση το ερώτημα δεν είναι ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην Ευρώπη και το Ευρώ. Κατά όλους τους άλλους, στην Ευρώπη και εδώ, το ερώτημα είναι σαφέστατα ΟΧΙ ή ΝΑΙ στο ευρώ και την Ευρώπη.

Στο μεταξύ έκλεισαν οι τράπεζες και ζούμε όλοι στην ζώνη του λυκόφωτος (twilight zone, αν θυμάστε την τηλεοπτική σειρά). Το «πρόγραμμα» έληξε τα μεσάνυχτα. Είμαστε πάλι ελεύθεροι, χωρίς πρόγραμμα, χωρίς μνημόνια, χωρίς τίποτα. Όσοι από εμάς ψιλοβολευόμαστε και, κυρίως, δεν έχουμε «υποχρεώσεις», εντάξει, έχουμε την πολυτέλεια να το επεξεργαζόμαστε όλο αυτό στο κεφάλι μας σαν μία ακόμα φάση της θεωρίας των παιγνίων –ή της «διαπραγμάτευσης» όπως την εννοεί ο κύριος Βαρουφάκης. Δεν ξέρω όμως τι ισχύει για τις εκατοντάδες χιλιάδες των Ελλήνων που στήνονται ώρες μπροστά στα ΑΤΜ για να πάρουν 50 ή 60. Δεν ξέρω και δεν θέλω να βγάζω και αυθαίρετα συμπεράσματα.

Εκείνο που παρατηρώ στον εαυτό μου (με μεγάλη έκπληξη ομολογώ)  είναι πως σήμερα Τετάρτη, εγώ, ο Άρης, που η «αφοσίωση», η εκτίμηση αλλά και η αγάπη μου για τον Αλέξη Τσίπρα έχει καταγραφεί και έχει σχολιαστεί κιόλας με διάφορους τρόπους, βρίσκομαι για πρώτη φορά στη ζωή μου στη θέση του «αναποφάσιστου». Δεν μου έχει ξανασυμβεί. Ήξερα πάντα βδομάδες ή και μήνες πριν τι θα ψηφίσω. Σήμερα δεν ξέρω τι θα ψηφίσω την Κυριακή.

Ξέρω πως είμαι Ευρωπαϊστής πάντως –στον ρεαλισμό (διότι στην ποίηση είμαι πολλά και διάφορα που δεν είναι της παρούσης). Ξέρω ότι δεν θέλω να ζήσω εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μιαν Ελλάδα απομονωμένη που μπορεί στην μοναχική της πορεία να ταυτιστεί με το πρόσωπο ενός είδους ολοκληρωτισμού που θα μοιάζει με τις συμπεριφορές και το πολιτικό ύφος της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Αυτά τα ξέρω.

Μου μένουν λίγα 24ωρα να μάθω και κάποια άλλα πράγματα –ή να τα διακρίνω.

(Η πραγματική ευχή μου πάντως είναι να υπήρχε τρόπος να μην γίνει αυτό το Δημοψήφισμα και να επανέλθουμε στην διαπραγμάτευση χωρίς τον Γιάνη Βαρουφάκη)

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Σχόλια

  • 1 Ο/Η π.Κ.Ν. έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Στην αρχή, στον καιρό της γιορτής στην Κρήτη όταν ένας γέροντας αγκάλιασε τον Γιάνη γι αυτό που έκανε στον Ολλανδό εκείνος ψέλισσε "να είστε όμως μαζί μας και τον καιρό της ρήξης"...ήξερε την πικρή μοναξιά του Χριστού όταν μπαίνει θριαμβευτικά στα Ιεροσόλυμα...ήξερε πως όταν "έτι άπαξ σείω την γη" θα φανούν ποιά είναι τα πεποιημένα και ασάλευτα και ποιά τα σαλευόμενα...Το δώρο αυτών των ημερών δεν είναι που πέφτει η μάσκα των μασκαράδων, αλλά η δική μας που καλόμαθε στους ανέξοδους έρωτες και τις παρορμητικές εκστάσεις...θέλει αίμα η αγάπη, αυτό είναι το τίμημα...θέλει το δικό σου αίμα για να μην χύενται το αίμα του γέροντα, του αδύναμου που σβήνει από την ντροπή της χρεοκοπίας, του παιδιού που δεν θέλει να ντρέπεται για τον γονιό του...Ο Αλέξης και Γιάνης είναι καλά με τον εαυτό τους...μας σπλαχνίζονται που καμωθήκαμε τον Καραισκάκη στο βρισίδι μα όχι στο μπαρούτι...κι η Ζωή η αρχόντισσα που αγέρωχη ακονίζει την ματιά της γλώσσας της μεσ στην τρεμάμενη καρδιά της είναι μέγεθος πολύ μακρυά από την δική μας ευρω-αποικιακή ματιά...με το συμπάθιο κύριε Καβάφη μου, τι τόθελες εκείνο το μεγάλο Ναί και το μεγάλο Όχι σε ένα έθνος που ζει την λεφτεριά του δανεική; που θάθελε να ήταν των μεγάλων ποιητών και ραψωδών αντίλαλος και εναρμόνιος ήχος μα...εξωστρακίζει κάθε Αλέξανδρο σε κάποια έρημο να σβήσει;

  • 2 Ο/Η Ε. Στ. έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Kύριε Δαβαράκη, συγκεντρωθείτε. Δώσατε στο συγκεκριμένο παιδί μεγάλο απόθεμα ψυχής και πίστης πραγματικής. Σας παρακολουθώ από την αρχή αυτής της στήριξης. Ηρθε νομίζω η ώρα να βάλετε στην ζυγαριά την προσωπική σας αξιοπρέπεια, που, συγχωρείστε με, αλλά δεν συνάδει με τον ορισμό της αξιοπρέπειας που δίνει ο μικρός (εν τέλει) Αλέξης.

  • 3 Ο/Η Ρεα έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Περιμένω με ανυπομονησία 3 μέρες! να δω , να χαρώ , και νιωσω και τον Άρη κοντά μας, όλοι μαζί να κερδισουμε τούτη τη μάχη!!
    Με πλημμυρίζουν ατέλειωτα δάκρυα..... Ίσως κι απ τη στάση σας.....μα σίγουρα απ όσα έγραψε ο Κ.Ν. θέλει τελικά πολύ αίμα ή αγάπη.

  • 4 Ο/Η ολγα έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Διαβασα το αρθρο σας της 27/6 . Πποσο διαφορετικο απο το σημερινο! Τι αλλαξε αληθεια; Τι σας εκανε να φοβηθειτε τοσο;

  • 5 Ο/Η Αρης Δαβαράκης έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Δεν έχω φοβηθει Όλγα, τι να φοβηθεί ενας άνθρωπος της ηλικίας μου χωρίς υποχρεώσεις; Ομως ο πολύς τζόγος των παιγνίων έχει άρχισει να με θυμώνει. Δεν είμαι εγω ούτε ο Βαρουφάκης που καθόμαστε έξω απο τα ΑΤΜ και ανησυχούμε για τα φάρμακα μας και αυτά των γερόντων -ή των αρρώστων μας. Πως τα παίζεις έτσι όλα για όλα; Αυτά σκέφτομαι. Απο την άλλη η αγάπη μου και η εκτίμησή μου γι'αυτό το γενναίο παληκάρι, τον Αλέξη Τσίπρα, που έχει φορτωθεί στην πλάτη του την Ελλάδα ολόκληρη δεν μου αφήνει περιθώρια. Θα σταθώ δίπλα του - και ας πιστευω πως το δημοψήφισμα ειναι λάθος, πως το ερώτημα είναι ανύπαρκτο και πώς η Ελλάδα κινδυνεύει να πέσει σε μια κατάσταση εφιαλτική αν δεν υπάρξει plan-B οργανωμένο και ομοψυχία (που είναι ανέφικτη). Τι να πω. Κι'εγω όπως όλοι στεναχωριέμαι. Αλλα μην ανησυχείτε. Ούτε φοβάμαι, ούτε κιοτεύω. Πιστεύω στον Τσίπρα πολύ - και τον σεβομαι και τον αγαπώ και τον εκτιμώ.

  • 6 Ο/Η Ε. Στ. έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Να ξέρεις όμως Άρη (που το ξέρεις), ότι στις ηλικίες μας πληρώνουμε ακριβά τις επιλογές μας. Και για να συνεχίσω τους στίχους του τίτλου σου, "δεύτερη ζωή δεν έχεις". Μπορούμε να το πούμε και "δεύτερη Ζωή δεν έχεις". Μπλέχτηκες κι εσύ άσχημα κι ανταριάζεσαι. Τι το θελες το sentimental involvement;

  • 7 Ο/Η ολγα έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Για το δημοψηφισμα συμφωνω κι εγω. Θα μπορουσε να το παρει πισω και τωρα, η κυβερνηση, δεν ειναι αργα, λεγοντας πως γινεται κατω απο συνθηκες ασφυξιας και φοβερης προπαγανδας εναντιον του ΟΧΙ. Δεν ειναι δημοκρατικες οι συνθηκες αυτες, δεν ειναι δικαιη η αναμετρηση.

  • 8 Ο/Η ρεα έγραψε: (πριν 1 έτος)

    ολγα . αν το παρει πισω θα γινουν δυσνοητα πολλα πραγματα, το παιχνιδι τελειωσε την περασμενη παρασκευη! Τωρα θελει αντισταση και βαστα μη φαγωθουμε μεταξυ μας......

loading..