Η πιο μεγάλη ώρα

του Κωνσταντίνου Παρίσση

Τρέφω μια βαθιά, ασυμβίβαστη απέχθεια προς τον λαϊκισμό, τον οποίον θεωρώ υγρασία στα θεμέλια της Δημοκρατίας. Απλοϊκές εξηγήσεις, ανεπεξέργαστες λύσεις, πολιτικές πρόχειρης εφαρμογής και γρήγορης κατανάλωσης, κανένα όραμα, χρονικός ορίζοντας σχεδιασμού μέχρι τις επόμενες εκλογές.

Η απέχθειά μου γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν ο λαϊκισμός εκφράζεται από νέους ανθρώπους που ασχολούνται με την πολιτική, καθώς σβήνουν την ελπίδα ότι κάτι θα αλλάξει, ότι η νέα γενιά είναι κατάτι έστω καλύτερη από τις προηγούμενες που μας έφεραν εδώ, ότι οι γονείς μας δε θα βλέπουν με μισό μάτι τη δική μου γενιά που τώρα αναλαμβάνει.

Γι' αυτό και ουδέποτε συμπάθησα πολιτικά τον Τσίπρα, από τα πρώτα βήματα της πορείας του μέχρι και σχετικά πρόσφατα. Μεγάλα λόγια, εύκολες λύσεις ("σε έναν νόμο με ένα άρθρο"), νταούλια και ζουρνάδες. Μια από τα ίδια, αν όχι χειρότερα. Αλλά αυτό ήταν "τότε", πριν γίνει Πρωθυπουργός.

Ο Αλέξης σήμερα είναι φάρος. Με όλες τις ανεπάρκειές του, πρόκειται για τον πρώτο πολιτικό εδώ και πολλά χρόνια που σε κάνει να σκέφτεσαι πως μπορεί και να έρθει η Άνοιξη σ' αυτόν τον τόπο. Αν και δεν είναι καθόλου βέβαιο, όπως εξελίσσονται τα πράγματα, πως θα είναι παρών να χαρεί το Καλοκαίρι. Εξηγώ αμέσως.

Αν ξεπεράσουμε τους συναισθηματισμούς και προσπαθήσουμε να δούμε την κατάσταση από ψηλά (στη διοίκηση επιχειρήσεων ονομάζεται helicopter sight), σα να μην πρόκειται για το δικό μας λαό και το δικό μας πόνο, αλλά πάντως έντιμα, με βάση τα γεγονότα και όχι τις προκαταλήψεις καθενός μας, τότε ίσως διακρίνουμε καλύτερα την πορεία που μας έφερε εδώ και το μεγαλείο του ανδρός, αλλά και την τραγικότητά του τούτη τη στιγμή.

Παίρνοντας τα γεγονότα από την αρχή, το πρώτο που πρέπει να δούμε είναι τι είχαμε για κυβερνήσεις πριν ο Αλέξης αναλάβει τα ηνία της χώρας. Η απάντηση απλή: Σαμαράδες και Βενιζέλους. Κουτσαβάκηδες με μεγάλο στόμα που όμως στην πράξη δεν προέβαλλαν καμμιά αντίσταση. Κακούς έως μέτριους εφαρμοστές των μνημονίων και τίποτε άλλο. Δηλαδή, μια σειρά από ηγεσίες που είχαν αποδείξει στην άλλη πλευρά πως ο λαός μας κυβερνάται από κουτοπόνηρους ψευτόμαγκες που με την πρώτη κλωτσιά βάζουν την ουρά στα σκέλια και εκτελούν τις εντολές.

Αυτή η διαρκής υποχωρητικότητα είναι ίσως η χειρότερη παρακαταθήκη που άφησαν οι προηγούμενοι, και ταυτόχρονα ο λόγος για τον οποίον οι δανειστές εγκατέλειπαν τόσο εύκολα το εκάστοτε "αγαπημένο" παραπαιδί τους μόλις φαινόταν πως χάνει έδαφος έναντι του επόμενου. Εύκολα μπορώ να φανταστώ σε ένα wine bar το Νοέμβριο του 2014 το Γιούνκερ να λέει στον Ντάισενμπλουμ: "No Jeroen, ο Σαμαράς δεν σώζεται, τέλος. Αλλά don’t worry, ας έρθει ο Τσίπρας που φωνάζει και σε 1-2 εβδομάδες θα τον έχουμε στρώσει, όπως όλους τους προηγούμενους. Do the kolotoumba, Alexis! Flip ki o Alexis!" "Χαχαχα, πως τα λες Jean Claude! Cheers!"

Έτσι, στην αρχή της θητείας του ο Τσίπρας βρήκε απέναντί του (όπως και οι προηγούμενοι) μια άκαμπτη Τρόικα που είχε αναγάγει σε casus belli κάθε υπόνοια άσκησης της λαϊκής κυριαρχίας, την οποία ονόμαζε υποτιμητικά "μονομερή ενέργεια". Ένα διευθυντήριο που δεν είχε κανέναν άλλο σκοπό από το να επιβάλει την οικονομική Pax Germanica στο γαλατικό χωριό με τους ανυπόληπτους πολιτικούς και τους απείθαρχους πολίτες στους οποίους δεν αξίζει καμμιά λύπηση. Το ιδανικό κεφάλι για κόψιμο, ώστε να μην τολμήσει κανείς άλλος λαός να σκεφτεί τη διεκδίκηση.

Ποιός ήταν ο στρατηγικός στόχος του Τσίπρα; Όσοι παρακουλουθούν προσεκτικά τις εξελίξεις, θα έχουν διαπιστώσει πως είχε εγκαταλείψει την ανοησία του "ενός νόμου με ένα άρθρο" αμέσως μετά τις Ευρωεκλογές. Όπως μου είπε χαρακτηριστικά ένας φίλος αμέσως μετά το γύρο διαπραγματεύσεων του περασμένου Φεβρουαρίου, γνήσιος ανανεωτικός από πάντα, "ψηφίσαμε Τσίπρα του 2015 και μας βγήκε Κουβέλης του 2012". Κι έτσι έπρεπε. Γιατί η μόνη σοβαρή στάση, αν είσαι αριστερός αλλά δεν επιδιώκεις την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση όπως το ΚΚΕ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ήταν και παραμένει η επαναδιαπραγμάτευση. Επαναδιαπραγμάτευση, βέβαια, μέσα σε αυτές τις συνθήκες χωρίς την απειλή ρήξης, δε νοείται.

Τι εμπόδια, όμως, αντιμετώπιζε και τι μέσα είχε για να πετύχει έναν τόσο μεγάλο στόχο;

Το πρώτο εμπόδιο, δυστυχώς, ήταν ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ - κι εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη ευθύνη του ιδίου του Τσίπρα: κατά σαφή ομολογία του Τσακαλώτου, ήταν απροετοίμαστοι. Δεν ξέρω σε τι οφείλεται - και δε με νοιάζει πια - το γεγονός ότι έδειχναν πως δεν ήξεραν τι είναι το Excel. Δεν επιτρέπεται όμως, είναι εθνικά επικίνδυνο, να ετοιμάζεσαι να αναλάβεις την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας σε τόσο κρίσιμη στιγμή, να ετοιμάζεσαι για πραγματικό οικονομικό και πολιτικό πόλεμο, και να μην έχεις ήδη παραλάβει από την ΤτΕ και επεξεργαστεί όλα τα διαθέσιμα στοιχεία, πριν ανοίξεις για πρώτη φορά το στόμα σου. Το δεύτερο εμπόδιο, ομοίως, ήταν μια σειρά από ανεπάρκειες της Κυβέρνησης για τις οποίες δεν μπορεί να γίνει εκτενής λόγος σήμερα. Για να το κλείσουμε με μια φράση, δε φάνηκαν ποτέ να συνειδητοποιούν πως οι πιο μεγάλοι πόλεμοι χάθηκαν από τα μετόπισθεν. Δεν αρκεί η στρατηγική αν οι τακτικές είναι λάθος. Αυτά σε ό,τι αφορά τον ίδιο και τις ευθύνες του, που κάπου εδώ όμως τελειώνουν και, εν τέλει, αποδείχθηκαν περιφερειακής σημασίας.

Διότι το μεγαλύτερο εμπόδιο όλων δεν ήταν οι εσωτερικές ανεπάρκειες, αλλά οι Σαμαροβενιζέλοι, και εκείνοι που δεν ήταν πια στην Κυβέρνηση αλλά και οι άλλοι που κυβερνούν τις υπόλοιπες χώρες του Νότου - κυρίως οι τελευταίοι.

Οι μεν πρώτοι, μικροί και ανυπόληπτοι, βυθισμένοι στις υπαρξιακές τους αγωνίες και την παντελή απαξίωση, αντί να στηρίξουν την εθνική προσπάθεια συντασσόμενοι με την Κυβέρνηση, κουβάλησαν στο μύλο της Τρόικας όλο το νερό που μπορούσαν να σηκώσουν. Φαντάζεστε να έλεγαν όλοι, με μια φωνή, ως εδώ και μη παρέκει; Να έδειχναν οι πάντες, λαός και ηγεσίες, έτοιμοι να τα τινάξουν όλα στον αέρα αν δε διευθετηθεί το μεγάλο ζήτημα, που είναι το χρέος; Γιατί κακά τα ψέμματα, όλα τα άλλα μπορούμε να τα σηκώσουμε και να ανακάμψουμε, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Το χρέος όμως δεν παλεύεται. Και δεν υπάρχει περίπτωση να σε ακούσουν (και μάλιστα με τόσο βεβαρυμένο παρελθόν) αν ο λαός δε δείχνει ενωμένος και έτοιμος για όλα. Όποιος έχει ποτέ διαπραγματευθεί από τη θέση του αδυνάτου, ξέρει πως ο μόνος τρόπος για να καταφέρεις να ζήσεις καλύτερα είναι να δείχνεις έτοιμος να πεθάνεις.

Ωστόσο είναι οι δεύτεροι, δεδομένης και της συγκυρίας (με τις ιβηρικές εκλογές τόσο κοντά), που έκαναν το έργο τιτάνιο, αποτρέποντας το σχηματισμό κοινού μετώπου. Διότι, κάθε τι που θα κέρδιζε η Ελλάδα με την αλλαγή στάσης, της ίδιας στάσης που εκείνοι υπεδείκνυαν στους λαούς τους ως μόνοδρομο, κατευθείαν θα αναδείκνυε τη δική τους ανεπάρκεια και θα τους εξαφάνιζε στις επόμενες εκλογές. Το αντίθετο, μάλιστα, η θεαματική συντριβή της Ελλάδος είναι η μεγάλη - αν όχι η μόνη - τους ελπίδα να ανακάμψουν, πουλώντας τρόμο όπως ο Σαμαράς στις τελευταίες εκλογές.

Σε αυτό το περιβάλλον, ο Αλέξης έγινε, όπως λέγαν οι παππούδες μας, από αγόρι άντρας μέσα σε μια νύχτα. Όχι μόνο γιατί τόλμησε, αλλά κυρίως γιατί ωρίμασε θεαματικά γρήγορα - και αυτό φάνηκε στη συνέχεια. Το πρώτο, βέβαια, που νίκησε ήταν ο φόβος: τόλμησε να χτυπήσει τον τοίχο και, ω του θαύματος, ο τοίχος έκανε πίσω. Το τέλος του κόσμου δεν ήρθε ούτε με την πρώτη "αποκοτιά", ούτε με τη δεύτερη, ούτε ποτέ μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, όπως απειλούσαν οι πάντες. Με μεγάλο κόστος μεν, με διαρκή δικαίωση της προσπάθειας, δε.

Αν λάβουμε υπόψη όλα τα παραπάνω, τότε δεν μπορεί παρά να διαπιστώσουμε πως, στην πραγματικότητα, με όλα τα σφάλματα και τις αδυναμίες, από τη στιγμή που προκάλεσε εκλογές με τη δικαιολογία "τέλος στη λιτότητα" δε θα μπορούσε να έχει κάνει αλλιώς σε καμμιά μείζονα απόφαση, σε καμμιά καμπή. Θα ήθελα τα ταμεία να είναι γεμάτα πριν τα βάλουμε με το τέρας, αλλά αυτό δεν προεβλέπετο στο άμεσο μέλλον, με κανένα σενάριο. Θα ήθελα να έχουμε ολοκληρώσει την παραγωγική ανασυγκρότηση και να στηριζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις, αλλά παίρνει χρόνια κι ο κόσμος αυτοκτονεί σήμερα. Θα ήθελα να έχουμε εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης, αλλά κανείς δεν ενδιαφέρθηκε όσο θα θέλαμε για το "οικόπεδο γωνία". Θα ήθελα πολλά, αλλά δεν.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, έπραξε το μέγιστο δυνατό. Προσπάθησε ειλικρινά και με αυταπάρνηση να αλλάξει την Ευρώπη. Επέδειξε γενναιότητα, μνημειώδη ψυχραιμία και τον απαιτούμενο ρεαλισμό. Διότι το παιχνίδι δεν παίζεται στην Ελλάδα. Για να κερδίσουν το παραμικρό οι λαοί, μεταξύ αυτών κι εμείς, πρέπει να αλλάξουν οι δομές της Ένωσης. Αυτό που κάποιοι ονομάζουν τρέλλα, ανοησία και περίπατο στους αιθέρες, στην πραγματικότητα είναι ο μόνος ρεαλιστικός δρόμος για την αλλαγή. Αν ξέρετε άλλον, είμαι όλος αφτιά.

Έτσι, λοιπόν, ο Τσίπρας με την τόλμη και την αυτοθυσία του τίμησε την εντολή που πήρε στο ακέραιο, και ταυτόχρονα αγωνίστηκε πραγματικά για το εθνικό συμφέρον. Πρώτος αυτός, από την αρχή της κρίσης αλλά και πολύ παλιότερα, αποδείχθηκε συνεπής. Μόνος, χωρίς κανένα στήριγμα στα Ελληνικά και διεθνή ΜΜΕ, επέβαλε τη συζήτηση για το χρέος. Και με τις τελευταίες ενέργειες υψίστου πολιτικού ρίσκου, εξέθεσε ανεπανόρθωτα τη σημερινή, ελεεινή Ευρώπη, που δήθεν κόπτεται για τη Δημοκρατία αλλά πνίγει τη δημοκρατική έκφραση από όπου κι αν προέρχεται. Τι θέλουν, δημοψήφισμα; Δος τους έναν εικονικό πνιγμό να δούμε πόσο βαστάνε. Είναι τεραστίων διαστάσεων ήττα για την Ένωση ότι έχει κάνει τα πάντα για να καταπνίξει, δυο φορές, τη δημοκρατική έκφραση ενός λαού.

Αλέξη, νίκησες. Αν, δυστυχώς, τα πράγματα συνεχίσουν έτσι για τις επόμενες λίγες ώρες, μένει μόνο μια απόφαση να λάβεις ακόμη, ίσως την πιο δυσάρεστη της ζωής σου. Πάντως μέχρι σήμερα έχεις ήδη γράψει το δικό σου, λαμπρό κεφάλαιο στην Ιστορία.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Σχόλια

  • 1 Ο/Η Βράνη Έφη έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Υπέροχο άρθρο. Μπράβο σας.
    Διαβάζοντας το με βοηθήσατε να συνειδητοποιήσω γιατί ψηφίζω όχι. Γιατί ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΙ. Ειλικρινά το πιο ξεκάθαρο άρθρο που έχω διαβάσει τις τελευταίες μέρες μέσα σε όλη αυτήν την αναταραχή που συμβαίνει στην χώρα μας.
    Εξαιρετικό.

  • 2 Ο/Η Γιώργος Αγγελόπουλος έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Τα ναρκωτικά είναι μάστιγα της ανθρωπότητας. Δεν ςφςλείτε τους συνανθρώπους σας να κάνετε χρήση ουσιών και να γράφετε πολιτικά άρθρα. Υπάρχουν οργανώσεις που θα σκλυψουν στο πρόβλημά σας και μπορούν να σας βοηθήσουν να τα κόψετε.

  • 3 Ο/Η Αλέξανδρος Raskolnick έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Εξαιρετικό!

  • 4 Ο/Η aristos έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Τα χρόνια του μνημονίου εμφανιστηκαν τρεις αποψεις στην Ελλάδα. α) Το ευρώ με τους κανόνες των Ευρωπαίων, δηλαδή το μνημόνιο, β) το ευρώ με τους δικούς μας κανόνες και γ) η δραχμή
    Το α) και το γ) είναι πραγματικές αλλά μειοψηφικές επιλογές. Το β) είναι φανταστική αλλά βολική επιλογή την οποία προπαγάνδισαν δημαγωγικά, σειρά πολιτικών με σημαντικότερο τον Τσίπρα. Και συνεχίζει να την υποστηρίζει ισχυριζόμενος ότι το οχι δεν οδηγεί αναπόφευκτα στη δραχμή. Ή δεν καταλαβαίνει τι κάνει, ή λέει ψέματα. Ή ίσως ελπίζει ότι θα ψηφίσουμε ναι και δεν θα αποκαλυφθεί η απάτη του.

    Αυτό που ζούμε τώρα είναι η λογική κατάληξη της εμμονής του Τσίπρα στη φανταστική επιλογή ευρώ με δικούς μας κανόνες. Το δημοψήφισμα μας υποχρεώνει ως λαός να ωριμάσουμε και να δούμε την πραγματικότητα όπως είναι, όχι όπως θα θέλαμε να είναι.

    Θα ψηφίσω όχι, παρά την πολύ κακή γνώμη που έχω για την κυβέρνηση, γιατί πιστεύω ότι μία χώρα πρέπει να έχει τη δική της νομισματική πολιτική για να μην πέφτει σε 8ετείς υφέσεις, σε κλείσιμο τραπεζών και 27% ανεργία.

  • 5 Ο/Η Κωνσταντίνος Παρίσσης έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Όλες οι απόψεις σεβαστές κι ευχαριστώ πραγματικά όποιον μπήκε στον κόπο να το διαβάσει, είτε το επαινεί είτε πιστεύει πως φταίνε τα ναρκωτικά.

    Μόνο ένα θα ήθελα να σχολιάσω: Είναι ομολογημένο από όλους στον πλανήτη ότι το Ευρώ είναι προβληματικό νόμισμα. Ότι όλοι οι μηχανισμοί πίσω του είναι επίσης προβληματικοί.

    Το να πεις ότι πρέπει να αλλάξει, πράγματι μπορεί να εκφράζει την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να επανασχεδιασθεί με βάση "τους δικούς μας κανόνες".

    Η δική μου άποψη, ωστόσο, δεν είναι αυτή.

    Ανήκω σ' εκείνους που πιστεύουν πως πρέπει να αλλάξει για να να γίνει κανονικό νόμισμα. Γιατί τώρα δεν είναι. Διότι αν ήταν, δε θα είχαμε φτάσει εδώ. Κι επειδή η μόνη ελπίδα πως δε θα ξανασυμβούν τα ίδια (όχι για την Ελλάδα, για οποιαδήποτε χώρα) περνά μέσα από την οικονομικά ορθολογική αλλαγή του.

  • 6 Ο/Η ΔΗΜΗΤΡΗΣ έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Εξαιρετικό το άρθρο σου.ζητώ την άδεια σου να το αναδημοσιεύσω στο ιστολόγιο μου με ενεργο πηγή.

  • 7 Ο/Η Βασ.Τσο έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Ο Γ. Αγγελόπουλος έκανε λόγο για χρήση ναρκωτικών ουσιών από το συντάκτη. Ντροπή σου Αγγελόπουλε, έχεις δεν έχεις γυαλιά, βάλε χοντρούς φακούς !

  • 8 Ο/Η Στεφανος έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Παίρνοντας τα γεγονότα από την αρχή, το πρώτο που πρέπει να δούμε είναι τι είχαμε για κυβερνήσεις πριν ο Αλέξης αναλάβει τα ηνία της χώρας. Η απάντηση απλή: Σαμαράδες και Βενιζέλους. Κουτσαβάκηδες με μεγάλο στόμα που όμως στην πράξη δεν προέβαλλαν καμμιά αντίσταση. Κακούς έως μέτριους εφαρμοστές των μνημονίων και τίποτε άλλο. Δηλαδή, μια σειρά από ηγεσίες που είχαν αποδείξει στην άλλη πλευρά πως ο λαός μας κυβερνάται από κουτοπόνηρους ψευτόμαγκες που με την πρώτη κλωτσιά βάζουν την ουρά στα σκέλια και εκτελούν τις εντολές. - See more at: http://www.toportal.gr/?i=toportal.el.politikh&id=8446#sthash.ShsLqteJ.P93BkUPr.dpuf
    Εύχομαι να μην προστεθεί και το όνομα του κυρίου Τσίπρα στους κουτσαβακηδες με μεγάλο στόμα κλπ...σε λίγο θα ξέρουμε .

  • 9 Ο/Η Βάνα Μπραγουδάκη έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Πράγματι πολύ καλό άρθρο.Το μόνο που με ανησυχεί κάπως είναι η τελευταία πράξη του δράματος, όπως αναφέρεται στο τέλος του άρθρου: η "μια" απόφαση που μένει ακόμα να πάρει ο πρωθυπουργός.
    Θα ψηφίσω ΟΧΙ γιατί τουλάχιστον θέλω τη συνείδησή μου ήσυχη ότι έπραξα αυτό που "μπορούσα"...(αυτό που με αφήνουν ΜΟΝΟ να κάνω).

  • 10 Ο/Η Ευάγγελος Μίχος έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Μια ψύχραιμη ματιά στην πολιτική μας κατάσταση,είναι ότι χρειάζεται κανείς για να φτάσει με ψυχραιμία στην απάντηση.
    ΝΑΙ Ή ΟΧΙ
    Αν ενδιαφερόντουσαν να βρουν λύση οι ιθύνοντες της ΕΕ, θα την έβρισκαν, βάζοντας το 10% των προσπαθειών τους για να αποτρέψουν αυτό το δημοψήφισμα και το ΟΧΙ που φαίνεται στον ορίζοντα.
    Κύριε Παρίσση, ευχαριστώ για τη συμβολή σας στην προσπάθεια να επικρατήσει η ψυχραιμία και η αξιοπρέπεια στην χώρα μας.

  • 11 Ο/Η βασίλης έγραψε: (πριν 1 έτος)

    το ευρώ δεν είναι προβληματικό νόμισμα. αντιθέτως, μαζί με το δολάριο, το γιεν και το πετρέλαιο είναι το νόμισμα που καθορίζει τα πάντα σε αυτόν τον πλανήτη που ονομάζεται Γη. και είμαστε μέρος αυτού (με τα καλά του και τα κακά του). προβληματική είναι η οργάνωση της κοινωνίας μας και η παιδεία του λαού μας. αν δεν αλλάξουμε αυτα μόνοι μας, είτε με ευρώ είτε με δραχμή, είτε εντός είτε εκτός ΕΕ δεν έχουμε καμία τύχη.

    ΦΧ

  • 12 Ο/Η Κωνσταντίνος Παρίσσης έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Από μένα ελεύθερα, εφόσον συμφωνεί και το portal. Νομίζω όμως πως όλα τα άρθρα είναι διαθέσιμα για αναδημοσίευση εφόσον αναφέρεται η πηγή (toportal.gr). Ευχαριστώ πολύ.

  • 13 Ο/Η Μάρτυ Λάμπρου έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Εξαιρετική η σκέψη σας. Οι αμνήμονες και οι ανιστόρητοι χρειάζονται απεξάρτηση από την αποχαύνωση και την καλοπέραση του ΑΤΜ του μυαλού τους.

  • 14 Ο/Η Aπόστολος Παπαδάκης έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Εμπόριο ελπίδων στο θυμικό των ψηφοφόρων με οδυνηρή κατάληξη. Ποια είναι τα αποτελέσματα της πολιτικής του Τσιπρα στους τελευταίους 6 μήνες. 1. Κατάργηση του μνημονιου με νόμο με ενα αρθρο. Ας του το συγχωρέσουμε όμως αυτό σαν λεκτική υπερβολή. 2 Υλοποίηση προγράμματος θ/κης 12 δις ευρώ. Γνωριζοντας οτι ο κρατικος προυπολογισμός είναι ελλειματικός. και η χώρα βρισκεται σε πορεία πτώχευσης. Αυτο χαρακτηριζεται επιεικώς υφαρπαγή ψήφου. 3. Επαναπροσληψη στην ΕΡΤ περίπου 2500 υπαλλήλων με τους μισθούς που λάμβαναν, καθαριστριών, δημοτικών αστυνομικών, σχολικών φυλάκων, αυξήσεις ΄μισθών ΔΕΗ, ενώ τα κρατικά έσοδα υποχωρούν δραματικά.. ΠΡΌΚΛΗΣΗ για τους άνεργους και τους φτωχοποιημένους απο τη κρίση έλληνες.
    4. Μη αξιοποίηση των λιστών λαγκαρντ και του εισπρακτικού μηχανισμου με αποτέλεσμα η φοροδιαφυγή να αυξανεται γεωμετρικά.
    5 Ελλειψη άμεσων μέτρων για ανάπτυξη και μειωση της ανεργιας.
    6. Επικοινωνούσαμε με τα μέλη της ευρωζώνης αποφεύγοντας να γινόμαστε συγκεκριμένοι με αποτέλεσμα να χάσουμε χρόνο και τον τελευταίο συμπαθουντα στην ευρωζώνη.
    7. Στο παραπέντε αποφασίσαμε με αδεια κρατικά ταμεία και τις τράπεζες να ξεκινήσουμε κούγκι εγκαταλείποντας τις διαπραγματευσεις και προτεινοντας δημοψήφισμα. με το οχι στη λήψη μέτρων που προτεινουται απο τους δανειστές. Αποτέλεσμα η λήξη του προγράμματος και ο εξευτελισμός των capital controls.
    8. O προθυπουργός ισχυρίζεται πως το έωλα διατυπωμένο οχι δεν θα πείσμωνε περισσότερο τους δανειστές , αλλα θα τους υποχρέωνε να συμφωνήσουν σε καλυτερο μνημόνιο , οσοι δε θα ψηφιζαν ναι θα γίνονταν υποστηρικές των μνημονίων λες και οι δυο προτασεις του των 8 και πλεον δις δεν αποτελούν εξοντωτικά μνημόνια .
    9. Ολα αυτα θα αύξήσουν την πιθανότητα οι δανειστές να αποφύγουν την χρονική επέκταση των δανειων , την μειωση των επιτοκίων και να προτεινουν χειροτερα μέτρα για να παμε στη δραχμή = 50% υποτίμηση,+κατάσχεση καταθέσεων για τη χρηματοδοτηση των εισαγωγών.

  • 15 Ο/Η Λένα Τζεδάκη- Αποστολάκη έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Ναι, έτσι είναι, όπως τα γράψατε. Θερμά συγχαρητήρια. Ψηφίζομε ΟΧΙ και ευχόμαστε στο ακριβό πολιτικό κεφάλαιο Τσίπρας "Αισιοδοξία και δύναμη".

loading..