Τι θα συμβεί την επομένη του δημοψηφίσματος

Του Κώστα Μήλα

Κλειστές οι τράπεζες για μία εβδομάδα, capital controls, και έπεται συνέχεια. Τι θα συμβεί την επομένη του δημοψηφίσματος; Το ΟΧΙ επικρατεί και, εκτός συμφωνίας-στήριξης, οι τράπεζες παραμένουν κλειστές και τα capital controls συνεχίζονται. Κατά τη γνώμη μου, αυτό οδηγεί σε Grexit. Το ΝΑΙ επικρατεί και, μέχρι να υπογραφεί η νέα συμφωνία στήριξης, οι τράπεζες, όπως και πριν, παραμένουν κλειστές και τα capital controls συνεχίζονται. Σημειώνω επιπλέον ότι στην περίπτωση αυτή, τα οικονομικά δεδομένα λόγω των (παρατεταμένων) capital controls και της αρνητικής επίπτωσης στην οικονομία σίγουρα υπαγορεύουν αναθεώρηση (με ότι αυτό συνεπάγεται) στους στόχους του προγράμματος. Επιπλέον, στην περίπτωση αυτή, η σημερινή κυβέρνηση, έχοντας απωλέσει την υποστήριξη την πολιτών (αφού αρνήθηκαν την «υπόδειξη» του ΟΧΙ) δεν «νομιμοποιείται» να καθορίζει περαιτέρω τις τύχες μας, και συνεπώς θα οδηγηθούμε, εκτός απροόπτου, σε νέες εκλογές.

Συνεπώς, είτε το ΝΑΙ είτε το ΟΧΙ επικρατήσει, το (οικονομικό) δράμα θα συνεχισθεί, με ότι αυτό συνεπάγεται για τον όμορφο αυτό τόπο. Αφήνουμε στην άκρη την περίπτωση που η επικράτηση, είτε του ΝΑΙ είτε του ΟΧΙ, λάβει χώρα με εξαιρετικά οριακό τρόπο...

Σημειώνω επιπλέον ερευνητικές μελέτες οι οποίες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι σε περίπτωση capital controls, η αναχαίτηση της εισροής κεφαλαίων (από ξένους επενδυτές) είναι σαφέστατα μεγαλύτερη (σε ποσά) αλλά και σε διάρκεια, από την αναχαίτηση της εκροής κεφαλαίων (από τους κατοίκους εσωτερικού)! Με άλλα λόγια, μέγιστη ζημία για την οικονομία μας.

Όλα τα παραπάνω πρακτικά σημαίνουν ότι δεν πρέπει να περιμένουμε το τι μέλλει γενέσθαι σε μια εβδομάδα. Αυτό που κατά την ταπεινή μου γνώμη πρέπει να γίνει είναι το ακόλουθο: Σήμερα, όχι αύριο, η κυβέρνηση πρέπει να ανακαλέσει το δημοψήφισμα και να αποδεχθεί, στο βαθμό που όπως αντιλαμβάνομαι παραμένει (ακόμα) στο τραπέζι, την «βελτιωμένη» πρόταση των Θεσμών με μία προσθήκη η οποία ρητώς θα αναφέρει την δέσμευση των Θεσμών για ελάφρυνση του ελληνικού χρέους με τις συζητήσεις να ξεκινούν μέσα στον επόμενο μήνα. Αυτές θα μπορούσαν να γίνουν με βάση μια πρόταση σύμφωνα με την οποία το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους μας θα συνδεθεί άμεσα τόσο με τον ρυθμό ανάπτυξης όσο και με τον δείκτη κυβερνητικής αποτελεσματικότητας (τον οποίο καταγράφει η βάση δεδομένων της World Bank).

Με απλά λόγια και χωρίς δημιουργική ασάφεια:

-όσο ενισχύεται η ανάπτυξη, πλην όμως κωλυσιεργούμε στην βελτίωση της κυβερνητικής αποτελεσματικότητας, τόσο θα αυξάνει το κόστος εξυπηρέτησης σε σχέση με την περίπτωση κατά την οποία ενισχύεται η ανάπτυξη και ταυτόχρονα βελτιώνεται η αποτελεσματικότητα. Το «ειδικό βάρος» σε ανάπτυξη και κυβερνητική αποτελεσματικότητα θα αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης μεταξύ Ελλάδας και εταίρων.

Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.

 

Ο Κώστας Μήλας είναι καθηγητής Χρηματοοικονομικών στο University of Liverpool