Στον λάκκο των λεόντων

του Χρήστου Λαδά

Η επαναφορά του ΔΝΤ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, μετά από μία σιωπή αρκετών ημερών, συνοδεύεται με ένα πακέτο μέτρων το οποίο είναι κατάμαυρο, αδιέξοδο και εκδικητικό. 

Η κυβέρνηση θα μπορούσε να συζητήσει τις αντιπροτάσεις του ΔΝΤ για το συνταξιοδοτικό, ένα θέμα στο οποίο η κυβέρνηση δεν παρουσίασε ρεαλιστικές λύσεις αρχικά και συντήρησε απαράδεκτες ανισότητες τις οποίες διόρθωσε εν μέρει στην πορεία, αν οι θέσεις του ΔΝΤ δεν συνοδεύονταν από την καταφανή προστασία των ισχυρών και ιδίως από την εκδικητική διάθεση απέναντι στην γεωργική και νησιωτική Ελλάδα και από την επιπλέον επιβάρυνση όλων των Ελλήνων μαζί με την κατάργηση των δημοσίων δαπανών. 

Δεν μπορεί να αποθεώνονται όλα τα υφεσιακά μέτρα κατά του κοινωνικού κράτους, της γεωργίας, της νησιωτικής Ελλάδας και της επιχειρηματικότητας και αυτό να θεωρείται πρόταση για να λυθεί το αδιέξοδο. 

Το μαχαίρι στις επιδοτήσεις για το πετρέλαιο στους αγρότες και η περικοπή στο μισό του επιδόματος για πετρέλαιο θέρμανσης συνιστά κατακόρυφη αύξηση του κόστους της γεωργικής παραγωγής και ισχυρό χτύπημα στην μοναδική παραγωγική τάξη στην Ελλάδα που σήμερα μπορεί να παράξει πλούτο και να εξάγει ή να αντισταθμίσει το κόστος των εισαγωγών. 

Σημαίνει επίσης ότι τα εισαγόμενα γεωργικά προϊόντα θα είναι πιο φτηνά από τα εγχώρια αφού αντίστοιχες προστατευτικές διατάξεις υπάρχουν σε άλλα Ευρωπαϊκά κράτη. Εν κατακλείδι συνιστά καίριο χτύπημα στην ελληνική γεωργία και την εσωτερική αγορά. 

H αφαίρεση των φοροαπαλλαγών στους μόνιμους κατοίκους της νησιωτικής Ελλάδας που πληρώνουν τα πάντα πιο ακριβά στη ζωή τους ένεκα του κόστους της διακομιδής των προϊόντων και των αγαθών με ναύλους και ζουν μια σκληρή πραγματικότητα εφόρου ζωής είναι κοινωνικά και οικονομικά άδικη. Όχι ότι το ΔΝΤ έχει θέμα με τις αδικίες αλλά το θέμα είναι η διόρθωση τους και όχι η συντήρηση τους. 

Η κατάργηση του ΕΚΑΣ συνιστά το τελευταίο δίχτυ προστασίας των αδυνάτων και των εξαθλιωμένων. Είναι υποκριτικό να μιλάμε για Ευρωπαϊκές αρχές ή για προτάσεις εξόδου από την κρίση που είναι και ανθρωπιστική όταν οι πλέον αδύνατοι αφήνονται να εξαλειφθούν σε ένα αβέβαιο και σκοτεινό περιβάλλον που δεν ξέρουμε ακόμα που οδηγεί. Το ΔΝΤ δεν νομιμοποιείται να χρησιμοποιεί τον όρο ''αλληλεγγύη'' όταν υιοθετεί παρόμοιες προτάσεις. 

Η κυβέρνηση επιχείρηση να αναδιανείμει τα βάρη προσθέτοντας στις επιχειρήσεις που έχουν καθαρό κέρδος άνω των 500.000,00 ευρώ ετησίως μία εισφορά περί το 12% για το 2015. Είναι δικαίωμα της να αναδιανείμει τα βάρη. Την κρίση μέχρι σήμερα την πλήρωσαν οι αδύνατοι. Υπάρχει κάποιο πρόβλημα να αλλάξει αυτό; 

Tο ΔΝΤ κακώς επεμβαίνει και ζητά να αρθεί το μέτρο χωρίς ισοδύναμο ενώ κάκιστα διατηρεί την φιλοσοφία των οριζόντιων μέτρων που κατεξοχήν αυξάνουν τις κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες σε μία χώρα ή σε ένα σύστημα. Αν θέλουμε να γίνουμε τριτοκοσμικοί ας το επιλέξουμε οι ίδιοι. 

Επίσης με την παρέμβαση του ΔΝΤ αφαιρείται η φορολογία e-gaming -VLTs (φρουτάκια) και τα έσοδα από τις άδειες 4G και 5G κάτι που συνδέεται προφανέστατα με λόμπυ συμφερόντων τα οποία ασφαλώς και έχει δικαίωμα να περιορίσει η χώρα μας και για να μοιράσει τα βάρη και για να κερδίσει την κοινωνική συνοχή. 

Για το τέλος αφήνουμε την προκαταβολή φόρου 100% σε όλα τα νομικά πρόσωπα ώστε να μην θεωρεί κανείς ότι επιδιώκεται η προστασία της επιχειρηματικότητας. 

Οι προτάσεις είναι απαράδεκτες, δεν διαιωνίζουν αλλά χειροτερεύουν τον φαύλο κύκλο και το σπιράλ θανάτου γύρω από το οποίο δένεται η ελληνική οικονομία, και ορθώς η κυβέρνηση αρνείται αυτό το πράγμα που παρουσιάζεται ως πρόταση για την ελληνική οικονομία. 

Δεδομένου ότι το εθνικό νόμισμα σε αυτήν την φάση δεν είναι λύση, όπως αποδέχεται ακόμα και το ΚΚΕ και η Χρυσή Αυγή, ενώ οι προτάσεις των θεσμών όχι απλά δεν δείχνουν ούτε ίχνος αλληλεγγύης προς την χώρα αν και έχουν και αυτοί την ευθύνη τους για την σημερινή κατάντια αλλά επιπλέον ενισχύουν το μείγμα της πολιτικής που οδηγεί στην οικονομική της εξαθλίωση, το μόνο σίγουρο είναι ότι ζούμε έναν εφιάλτη που δεν θα τελειώσει εύκολα. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ πληρώνει ότι έθεσε πολύ ψηλά τον πήχη, έκανε λάθος στη ρητορική του απέναντι στο τέλος των μνημονίων που είναι μια οικονομική κυρίως πραγματικότητα, εσφαλμένα θεώρησε ότι οι δανειστές θα δείξουν αλληλεγγύη και θα αποφασίσουν να μετέχουν στην λύση του προβλήματος και όχι στην διαιώνιση του, αλλά δεν είναι ώρα για κατηγορίες.

Χρειάζεται ενότητα και ψυχραιμία. Ο Αλέξης και η ελληνική αντιπροσωπεία στην οποία μετέχουν και άνθρωποι όπως ο Δραγασάκης και ο Τσακαλώτος παλεύουν για όλους μας. Από εμάς χρειάζονται στήριξη γιατί παλεύουν με τα θηρία.