Να δείξουν ρεαλισμό για να σπάσει ο φαύλος κύκλος

avgi.gr

Βρισκόμαστε στην πραγματικότητα στο "τετράγωνο 1" συνεχώς, από την πρώτη μέρα της διαπραγμάτευσης, παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης. Όσο ο κόμπος φτάνει στο χτένι τόσο η εικόνα γίνεται πιο ξεκάθαρη.

Η Αθήνα δεν συμφωνεί με πρόσθετα μέτρα, αλλά θα μπορούσε να κάνει μικρές περαιτέρω υποχωρήσεις εφόσον αυτές οδηγούν σε συμφωνημένη έξοδο από τη λιτότητα, κάτι για το οποίο χρειάζεται μείωση του χρέους.

Το ΔΝΤ λέει ότι τα νούμερα δεν βγαίνουν, οπότε καλεί τους Ευρωπαίους είτε να προσθέσουν μέτρα λιτότητας είτε να μειώσουν το χρέος το οποίο δεν είναι βιώσιμο. Οι Ευρωπαίοι δεν θέλουν μείωση του χρέους και ζητούν από την Ελλάδα να αποδεχθεί πρόσθετα μέτρα ώστε να βγαίνει ο λογαριασμός και να μείνει το ΔΝΤ. Αυτό λέγεται φαύλος κύκλος και αποτελείται από αλληλοαποκλειόμενες επιδιώξεις, εκτός εάν κάποιος από τους εμπλεκόμενους "σπάσει".

Ο ίδιος φαύλος κύκλος πολιτικά μεταγράφεται ως εξής: Το ΔΝΤ ρισκάρει το κύρος του και την καριέρα της ηγεσίας του εάν αποτύχει, με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, στην περίπτωση της Ελλάδας. Θυμόμαστε την Κριστίν Λαγκάρντ να δηλώνει θριαμβευτικά προ τριμήνου ότι "πληρώθηκε" όταν η Ελλάδα κατέβαλε την τελευταία δόση, πριν σταματήσει να πληρώνει το Ταμείο. Μετά την άρνηση πληρωμής άρχισε ο εκνευρισμός.

Η Αθήνα καταλαβαίνει ότι τα περιθώρια της ελληνικής κοινωνίας και της οικονομίας είναι σχεδόν ανύπαρκτα και πως, εάν δεν υπάρξει συμφωνία με προοπτική, η οποία δεν μπορεί να μην περιέχει το χρέος, ακυρώνονται οι εκλογές του Ιανουαρίου, η κυβέρνηση και η ελπίδα. Οι Ευρωπαίοι, με μικροδιαφοροποιήσεις, εξαρτώνται από το τι θα πει η Γερμανία, η οποία από τη μια καταλαβαίνει το συντριπτικό πολιτικό και το ανυπολόγιστο οικονομικό κόστος του ακρωτηριασμού της Ευρωζώνης, αλλά, την ίδια ώρα, θεωρεί ότι δεν αντέχει μια συμφωνία από την οποία θα προκύπτει επιτυχία του Τσίπρα και αποτυχία του μνημονιακού μονόδρομου στην Ευρώπη.

Αυτός ο φαύλος κύκλος, αν δεν σπάσει, θα συμπαρασύρει λίγο - πολύ όλους όσοι εμπλέκονται. Και η Αθήνα το γνωρίζει. Ας το αντιληφθούν και οι εταίροι. Αυτό λέγεται ρεαλισμός.