Κρίστοφερ Λη

του Χαρίτωνα Χαριτωνίδη

Ο Κρίστοφερ Λη. Μια χαμένη ευκαιρία. Ένας σπουδαίος ηθοποιός με συγκλονιστική μορφή, που έκανε ελάχιστα από αυτά που θα μπορούσε να κάνει. «Of towering stature», σχεδόν δυο μέτρα, αλλά τόσο λεπτοφυής, με τόσο αρμονικές αναλογίες και τόσο κομψή κίνηση, που ήταν σαν οφθαλμαπάτη του Γκρέκο, όπου απαράδεκτα γιγάντιες φιγούρες δίνουν την εντύπωση της εξαΰλωσης παρά του υπερμεγέθους. Η φωνή του ήταν κι αυτή θαυμαστή: δυνατή και μεταλλική, σαν νυστέρι. Μια μακρόχρονη εκπαίδευσή κι ένα πηγαίο ταλέντο την είχαν καταστήσει ένα τέλειο εργαλείο απαγγελίας.

Κι αυτό το θαύμα αναλώθηκε σε αναρίθμητες φτηνο-παραγωγές τρόμου της Hammer (Ο Δράκουλας Μισοξύπνησε, Η Εξαδέλφη του Δράκουλα, Ο Μπατζανάκης του Δράκουλα) και σε αναρίθμητους κάρακτερ ρόλους, συχνά σε αδιάφορες ταινίες. Στο λυκόφως της ζωής του, όπως έχει συμβεί με ένα σωρό υποτιμημένους ή αναξιοποίητους ηθοποιούς (από τον Τζων Γκίλγκουντ μέχρι τον Ίαν ΜκΚέλλεν), κατέκτησε το status της ιερής αγελάδας, και σκηνοθέτες - πρώην τρελαμένοι σινεφίλ, του πρόσφεραν λατρεία, λιμουζίνες υποδοχής στο αεροδρόμιο και τιμητικούς ρόλους στις υπερπαραγωγές τους. Too late.

Για να τον αποχαιρετήσω, διαλέγω ένα απόσπασμα από ένα αριστούργημα αντάξιας κομψότητας. Κάνω ταυτόχρονα και ένα πρόσκαιρο άλμα στον κατάλογο ΜΥ100. Πάω στο 4 -η κατάταξη δεν είναι άκαμπτη, πάντως η ταινία είναι σταθερά μια από τις 5-6 πιο αγαπημένες μου, και όχι επειδή είμαι «περίεργος» αλλά γιατί ΕΙΝΑΙ ένα τελειούργημα, που παινεμένες για την τελειότητά τους ταινίες, όπως για παράδειγμα η Casablanca, το κοιτάζουν από απόσταση. Θα επανέλθω σ' αυτήν παραπάνω από μια φορά.

Το διαλέγω γιατί αναδεικνύει όλα τα χαρίσματα του Κρίστοφερ Λη που συνήθως κρύβουν οι μπέρτες, τα δόντια και όλο το toolkit του Δράκουλα. Την κίνησή του, την φωνή του, την υποκριτική του. Επίσης την. φαλάκρα του. Όταν πρωτοείχα δει την ταινία, είχα πει «πόσο πειστική η φαλάκρα που του έφτιαξαν»! Αργότερα κατάλαβα ότι ΑΥΤΟ είναι το πραγματικό του μαλλί. Και ότι οι γεωμετρικά γυμνωμένοι κρόταφοι και η τέλεια μυτούλα μαλλιού στο μέτωπο, του Λη, όπως και του Μπόγκαρτ, του Τζίμμυ Στιούαρτ, του Σινάτρα, ήταν το ψέμα! Περουκίνια όλα! Εμ, πώς; Too good to be true, μικρέ, αθώε, Χαρούλη.

Η ταινία είναι το Private Life of Sherlock Holmes, μια τελείως ξεχασμένη ταινία του Μπίλυ Γουάιλντερ για τον μεγάλο ήρωα του Κόναν Ντόυλ -πάνω στον οποίο ασέλγησαν οι μπαρούφες που κυκλοφόρησαν εσχάτως με τον Ρόμπερτ Αν Είναι Δυνατόν Ντάουνυ. Ο Λη κάνει τον Μάικροφτ Χολμς, τον σκοτεινό αδελφό του Σέρλοκ. Δεν έχει σημασία η σκηνή, άλλωστε αν δεν ξέρεις την υπόθεση, δεν καταλαβαίνεις γρι, απλώς παρακολουθήστε τον για λίγο να κινείται και να μιλάει.

Video dedicated to Hobbitska. Here's the first appearance of Mr. Christopher Lee, one hour into the film, in Billy Wilder's excellent "The Private Life of Sh...