Όχι για να την υπερασπιστώ…

του Αλέξανδρου Raskolnick

Όχι για να υπερασπιστώ την κ. Παναρίτη, αλλά κακά τα ψέματα, ξέρει να διαβάζει και να καταλαβαίνει τι διαβάζει... Και να λέει τη γνώμη της. Κι εφόσον πει τη γνώμη της, να πειθαρχεί σαν καλή υπάλληλος που, κατά που φαίνεται, είναι.

H ανοησία και η υποκρισία, μετά τους Σαγιάδες, τους Χριστοδουλάκηδες, τους Σκουλάκηδες και τόσους άλλους, προσβάλουν πολύ περισσότερο από αυτήν την επιλογή και την καθημαγμένη κοινωνία μας αλλά και τη νοημοσύνη μας...

«Δεν συμφωνώ με την επιλογή της κ. Παναρίτη για την εκπροσώπηση μας στο ΔΝΤ. Ζητώ από την κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό να την επανεξετάσουν», τιτίβισε κι ο υπερβολικά φλύαρος κ. Παπαδημούλης, με τον κ. Παππά να αναμεταδίδει πρόθυμα το σχόλιό του...

Μάλιστα!

Αν μη τι άλλο, τουλάχιστον αυτή η κυρία έχει τα τυπικά προσόντα να πράξει ως θα υποχρεούται απoδεχόμενη το ρόλο της -και πάντως δεν έχει ποτέ κατηγορηθεί -αν δεν απατώμαι, για διασπάθιση δημόσιου χρήματος, ενώ κάτι άλλοι, χρειάστηκαν βούλευμα για να τη σκαπουλάρουν... 

H κ. Παναρίτη, ό,τι κι αν είναι, πάντως, δεν παύει να είναι μια τεχνοκράτης που αποδεχόμενη τον ρόλο της εκπροσώπου μας στο ΔΝΤ, αυτόματα υποτίθεται ότι αποδέχεται να προάγει τα ελληνικά συμφέροντα βάσει των οδηγιών που θα λαμβάνει από την ελληνική κυβέρνηση. Σαν καλή υπάλληλος...

Εμείς, εν τω μεταξύ, κατά την προσφιλή μας συνήθεια, διυλίζουμε τον κώνωπα και καταπίνομε την κάμηλον... 

Γενικότερα μιλώντας, πάντως, αν δεν το έχουν καταλάβει ορισμένοι, πολύ μας έχουν κουράσει και με τις επιλογές τους και με τις παλινωδίες τους...