Τριάντα έξη

της Φιλοθέης Βαρσαμή

Από τότε που γεννήθηκα μέχρι σήμερα ζήσαμε τσερνομπιλ και περεστρόικα, τρομάξαμε και ψιλοξετρομάξαμε με τον hiv, περάσαμε από τις κασέτες στα ipod, από τα βίντεο (στα πειρατικά κατεβάσματα είναι το σωστό, αλλά θα πω) στα dvd, από τις floppy disks στα usb, είδαμε την πτώση του τειχους του βερολίνου, αλλάξαμε ως χώρα καμία δεκαπενταριά πρωθυπουργούς, παρακολουθήσαμε λάιβ από τον καναπέ τον πόλεμο του κόλπου, χάσαμε ολυμπιακούς, πήραμε ολυμπιακούς,κερδίσαμε σε ολυμπιακούς, κάναμε 5-6 φορές παπάδες στα αθλητικά, ξεπατωθήκαμε στα σκάνδαλα, περάσαμε δια ενδεκτάτης σεπτεμβρίου και σεισμού του 99, ζήσαμε με διπλό νομισμα τη μεσόφαση που η τυρόπιττα πήδησε από τις 100 δρχ στο 1 ευρώ, πανηγυρίσαμε την κατάργηση διαβατηριών εντός εε, αγχωθήκαμε για το νέφος, τη λειψυδρία, την εσχατολογία για το μιλλένιουμ, το χρηματιστήριο, την τρύπα του όζοντος και το λιώσιμο των πάγων, ξεπεράσαμε τη rave κουλτούρα και το στρες για ναρκωτικά στο στιγμιαία αδέσποτο ποτήρι μας στο μπαρ, γίναμε de facto πιο πολυπολιτισμικοί και φαντασιωθήκαμε συλλογικά ότι προσεγγίσαμε πολύ το δυτικό σύνορο της καθ ημάς ανατολής.

Από τότε που γεννήθηκα μέχρι σήμερα η γη έκανε τριανταέξι περιφορές γύρω από τον ήλιο άλλοτε τρέχοντας σαν παλαβή και άλλοτε σπρώχνοντας και με τα πόδια. Στο διάστημα αυτό το ηλεκτρονικό σύμπαν πέρασε από την αθώα βουλιμία του pacman για τελίτσες, στη social media εποχή του, με όλα τα καλά και τα στραβά που συνεπάγεται αυτό. Τον τελευταίο καιρό που εθνικά βιώνουμε ως κατάρα την ευχή "να ζεις σε ενδιαφέροντες καιρούς" και εχει συμπυκνωθεί ο χρόνος, με ένα log in στο ηλεκτρονικό μας καφενείο βλεπουμε και μοιραζόμαστε ειδήσεις, απόψεις, διαφωνίες, συμφωνίες, πληροφορίες, σχόλια και αυτό το μοίρασμα αλλάζει τις διαστάσεις της καθημερινότητας, πλαταίνει τους ορίζοντες, αμβλύνει την οξύτητα των στιγμών και, στο βάθος, (σε εμένα τουλάχιστον) λειτουγεί αποσυμπιεστικά και αγχολυτικά. Ακόμα καλύτερη αγχολυτική, ευχάριστη και ειδικής βαρύτητας social media στιγμή είναι όταν, τις φορές που θεωρούνται σημαντικές για τη ζωή μας, όπως -όχι τυχαίο παράδειγμα- στα γενέθλιά μας, στο log in βλέπουμε εναν ποταμό ανθρώπων που, υπό άλλες συνθήκες θα αγνοούσαμε αμοιβαία την υπαρξη αλλήλων, να έχουν μπει στον κόπο να αφήσουν στο έξω ή στο μέσα κυτίο ζεστές ευχές με πρόσημο που κυμαίνεται από απλή τυπικότητα ή συμπάθεια μέχρι αληθινό νοιάξιμο και ειλικρινή αγάπη. Είναι μαγική αυτή η χαρά για τις ευχές των τέως αγνώστων που πια λογαριάζονται γνωστοί, οικεία πρόσωπα ή και φίλοι και για αυτή τη μαγική χαρά που μου δώσατε αμα τη συμπληρώσει (και) των 36, σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Επειδή ο κόσμος τρέχει και δυο γενιές παρακάτω το facebook θα έχει πιθανώς καταλήξει ρετρό γραφικότητα σαν το pacman, μας εύχομαι να ειμαστε καλά να βρισκόμαστε και να τα λέμε (σε στυλ να μην ξεχνιόμαστε) για πολλά χρόνια ακόμα είτε εδώ, είτε στο αγέννητο ίσως αυτή τη στιγμή σαν ιδέα, ηλεκτρονικό καφενείο του μέλλοντος.