Η Ελλάδα επιταχύνει την ευρωπαϊκή ενοποίηση

του Άρη Δαβαράκη

Ο καθένας κρίνει εξ ιδίων βέβαια, δεν μπορεί να γίνει κι’ αλλοιώς. Έχουμε όλοι στο κεφάλι μας έναν εγκέφαλο κι’ αυτό το software από τη στιγμή που θα οξυγονωθεί  και θ’ αρχίσει να καταγράφει και να δημιουργεί εσωτερικές συνδέσεις που θα τον ακολουθούν σε όλη του την ζωή δημιουργώντας, σχεδόν αυτόματα και χωρίς σκέψη, συνειρμούς και εξ’ αυτών άλλες, ωριμότερες διασυνδέσεις που θα του είναι χρήσιμες και για να εκφραστεί και για να κατανοήσει πως προχωράνε οι σκέψεις και στο μυαλό του συνανθρώπου του και διπλανού του, από τη στιγμή δηλαδή που θα ενεργοποιηθεί, είναι μοιραίο να καθορίζει την συμπεριφορά, τις επιλογές, τις προτεραιότητες και την κοσμοθεωρία –τελικά –του καθενός από μας. Γιατί είτε το θέλουμε είτε όχι, είτε το ξέρουμε είτε όχι, είτε ενεργητικά, είτε παθητικά, όλοι μας ζούμε και ενεργούμε βάσει της πολύ προσωπικής μας κοσμοθεωρίας που μπορεί να είναι και πολύ βαθειά θαμμένη και να μην την υποψιαζόμαστε κάν – καθορίζει όμως όλες μας τις «κινήσεις» και μας οδηγεί σχεδόν σαν αυτόματος πιλότος.

Η μικρή μου αυτή εισαγωγή κρίθηκε (από μόνη της!) απαραίτητη μια και για άλλη μια μέρα θα γράψω πριν κοιμηθώ κάποιες σκέψεις που αφορούν πολύ ρεαλιστικά και κανονικά πράγματα – αλλά δεν παύουν να έχουν περάσει από το φίλτρο αυτό της δικής μου οπτικής που δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια ακόμα ματιά στην εξέλιξη του κοινού μας βίου. Σκεφτόμουνα λοιπόν καθώς από την Τήνο ταξίδευα προς την Σύρο και από εκεί προς τον Πειραιά, ενώ ετοίμαζα (πάντα online) την ύλη για toportal.gr του Σαββάτου, πως αυτό που μας συμβαίνει από την 25η Ιανουαρίου  είναι κάτι σπάνιο και πολύτιμο που μας οδηγεί στην ανάγκη, έστω και αυτόματα και όχι συνειδητά, να ασχοληθούμε με αυτή την ομαδική αναβάθμιση και με την ουσία της. Τέτοιες μεγάλες μεταστροφές, τέτοιες ομόφωνες σχεδόν αμφισβητήσεις για το «μέχρι τώρα», γίνονται πολύ σπάνια μέσα στους αιώνες και ανοίγουν εντελώς απάτητα μονοπάτια γεμάτα θησαυρούς που θα ανακαλύψουν οι επόμενες γενιές και θα τις ανασύρουν στον ρεαλισμό, εμπλουτίζοντας έτσι την κοινή δεξαμενή με υγεία πολλή και φωσφορίζον πλαγκτόν που επιβεβαιώνει την καθαρότητα των υδάτων όπου και πάλι κολυμπάμε παρέα.

Είμαστε (και γεωγραφικά) ένα κομμάτι της Ευρώπης, το νοτιοανατολικό της άκρο σε όλους τους χάρτες. Έχουμε άπειρες ιδιομορφίες που προκύπτουν μέσα από την πολύπλοκη  και περιπετειώδη διαδρομή μας μέσα στην ιστορία – αλλά και ποιος λαός, ή άνθρωπος, δεν έχει ιδιομορφίες; Αυτό που σήμερα σφηνώθηκε στο κεφάλι μου και θέλει να αρθρωθεί, είναι η απόλυτη βεβαιότητα πως προχωράμε επιτέλους πολύ σωστά, πως επιτέλους ρισκάρουμε, διεκδικούμε, κάνουμε λάθη, ζούμε με ένταση και αποφασιστικότητα την ίδια την Ιστορία που εμείς διαμορφώνουμε. Τέσσερις μήνες τώρα επιμένουμε σε κάτι που ούτε εμείς δεν το έχουμε ξεκαθαρίσει απόλυτα, μας μοιάζει όμως –επιτέλους- και σωστό και δίκαιο.  Γι’ αυτό  στηρίζουμε την μεγάλη ανατροπή που εμείς οι ίδιοι προκαλέσαμε και ξέρουμε πως αυτή η, για άλλους λογική και δικαιολογημένη, για άλλους παράλογη και αδικαιολόγητη, επιλογή είναι το πρώτο βήμα για μια καινούργια Ελλάδα που ήδη έχει σκάσει μύτη – και είναι και καταχρεωμένη από τα πρώτα της βήματα.

Δεν φοβάται όμως όποιος είπε «ως εδώ» γιατί παραπέρα έτσι κι’ αλλοιώς δεν πήγαινε. Προσπάθησαν με χίλιους τρόπους να μας τρομοκρατήσουνε αλλά δεν το κατάφεραν γιατί την είχαμε πάρει αποφασιστικά την στροφή και δεν μας ενδιαφέρει πια να κοιτάξουμε πίσω.

Λένε πως μέσα σε αυτό το τριήμερο θα έρθει και η συμφωνία που θα είναι μια άλλη, καινούργια, δική μας συμφωνία – ακόμα και αν σε κάποια σημεία της μπορεί να συμπίπτει με τα μνημόνια. Θα έρθει λοιπόν η συμφωνία γιατί τελικά κατάλαβαν οι συνομιλητές του Αλέξη Τσίπρα πόσο δίκιο έχουμε και πόσο σκάρτα μας έχουνε φερθεί και συνειδητοποίησαν πως ήρθε η ώρα να συζητηθούν όλα, από το άλφα μέχρι το ωμέγα, τα σχετικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το κοινό της νόμισμα. Με ανοιχτά χαρτιά και επιχειρήματα, με διαφάνεια και διαύγεια, με θάρρος και αποφασιστικότητα  και σεβασμό σε όλες τις γνώμες.

Γιατί η Ευρώπη πρέπει πια να προχωρήσει σαν ενιαία οντότητα, όχι μόνο με κοινό νόμισμα αλλά και με κοινούς νόμους, εξωτερική πολιτική, με κεντρική εξουσία  στόχους κοινούς, σαν μια μεγάλη πατρίδα για τις επόμενες γενιές που θα μπορέσουν μέσα στην ελευθερία, την παιδεία αλλά και τον πολιτισμό της (που έχει τις ρίζες του στην δική μας, πολύ φωτεινή γειτονιά)  να ζήσουν δημιουργικά και ελεύθερα. Δεν είναι λοιπόν η «οικονομική ένωση» το μόνο, ούτε το πρώτο θέμα για την Ευρώπη. Είναι κι’ αυτή ένα τεράστιο θέμα – μαζί με πολλά άλλα όμως.

Και, όσο και αν πολλοί από εσάς το θεωρείτε μεγάλη ανοησία και λάθος εκτίμηση, είμαστε εμείς οι Έλληνες που πρώτοι αμφισβητήσαμε στην πράξη, με την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, την Ευρωπαϊκή πορεία –και εξοργίσαμε ακραία πολλούς ισχυρούς Ευρωπαίους που δεν βλέπουν στην Ευρώπη άλλο τίποτε από ευρώ –ή φράγκα Ελβετικά, η λίρες στερλίνες ή άλλα «χαρτιά» που τα θεωρούν πολύ σημαντικά.

Και αφού καταλάβανε όλοι πως πρέπει επιτέλους να δούμε με όραμα την κοινή μας πορεία –ή αλλοιώς να το διαλύσουμε το μαγαζί – έρχεται η συμφωνία που «ποτέ δεν θα ερχόταν».

Δεν μας τρομοκρατήσανε. Και αυτό θα βγει σε καλό στην Ευρωπαϊκή  Ένωση πρώτα απ’ όλα.

Κάποια στιγμή, είμαι βέβαιος, θα μας πουν και ευχαριστώ. Όσο για τον πρωθυπουργό μας, αν δεν διαλυθεί το μαγαζί και προχωρήσει σε μία πραγματική «ένωση» που θα εκλέγει και κεντρική κυβέρνηση και θα έχει και εκλεγμένο Πρόεδρο, έχει ήδη βάλει υποψηφιότητα, δικαιωματικά…

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Σχόλια

  • 1 Ο/Η ΞΕΝΟΦΩΝ ΙΣΑΡΗΣ έγραψε: (πριν 2 έτη)

    Αρη, για άλλη μια φορά ακουγεσαι τόσο εκτός τόπου και χρόνου σε κάποιον απλό πολίιτη στο όριο της φτώχιας, με οσα βιώνει και παράλληλα πληροφορείται όλον αυτό το καιρό. Σαν συγγραφεας γράφεις σαν να έγραφε ο Αλέξης Τσιπρας όταν εγω γράφω για την κοινωνική δικαιοσύνη.

    Φυσικά μόλις αυτά τα δυο αποκτήσουν κοινές τομές ο κόσμος θα αρχίσει να χαιρεται όπως εσύ. Προς στιγμή βλεπουμε κινήσεις πιο απάνθρωπες και απο του μισητού Σαμαρά! Όπως η κατάργησην επιστροφής φόρου για χιλάδες ανάπηρους που ίσχυε εως περισυ και τωρα δεν ισχύει. Ή η μείωση του ΕΝΦΙΑ μόνο για τις ακριβές περιοχές παρά το κατέβασμα των αντιικειμενικών αξιώ για όλους.

    Ξέρεις ότι ο πλειστηριασμος απο τραπεζα ενός απο τα εκατοντάδες χιλιάδες πλέον κοκκινα ακίνητα δεν μπορεί να ξεκινήσει κατω απο την αντικειμενική αξία; Οταν λοιπον το κατέβασμα της δεν αποδιδει καμία φορολογική ελάφρυνση δεν είναι προφανές γιατί έγινε;

    Τετοιες κινήσεις ειναι κραυγαλέα αντιθετες στην κοινωνική δικαιοσύνη που θα ήταν ο λόγος να χαίρεται και να αισιοδοξεί ο απλός κοσμος. Που δεν μπορεί να ξερει τι άσσο μπορει να έχει στο μανικι ο Αλέξης Τσίπρας και πόσο έντεχνα και επιτυχημένα μπορεί να το χρησιμοποιήσει για να κανει το θαύμα της ανατροπής της ισχύουσας κατάστασης. Προφανώς αυτο που γράφεις <Γιατί η Ευρώπη πρέπει πια να προχωρήσει σαν ενιαία οντότητα, όχι μόνο με κοινό νόμισμα αλλά και με κοινούς νόμους...> το καταλαβαίνει και ο επκροτεί και ο πιο απλός Ελληνας πολίτης.

    Αν οι Ελληνες ΔΥ έπαιρναν οσα οι Γερμανοί συνάδελφοι τους, μαζι με όλους τους Ευρωπαίους πολίτεςε δεν θα είχε καν δημιουργηθεί το πρόβλημα. Αν θέλεις να διαλυσεις ενα κράτος διαλύεις τους βασικούς μισθούς. Και υστερα τους τα παίρνουν όλα οι τραπεζες, απλά πράγματα. Δεν ήταν κρίση ήταν εκ προμελέτης μαζική λεηλασία. Ολοι το ξέρουν και δεν δείχνει ακόμη να έχει σταματήσει. Για να γίνει και ο κόσμος πιο χαρούμενος και αισιόδοξος.

loading..