Η μπάλα στον Λαφαζάνη

του Χρήστου Λουτράδη

Έχω την αίσθηση ότι μετά την συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, η μπάλα έχει περάσει στην μεριά του Παναγιώτη Λαφαζάνη.  Είναι φανερό ότι αυτήν την στιγμή στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα συγκρούονται δύο  διαφορετικές  ιδεολογικές αλλά και στρατηγικές σχολές σκέψης.

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετώπιζε ένα κομμάτι της  Αριστεράς στην πατρίδα μας είναι η σχέση της με την πραγματικότητα.  Το πως μπορείς να συμβιβάσεις δηλαδή την προοδευτική ρητορική σου με μια σκληρή πραγματικότητα που απαιτεί άμεσες, άρα και σε ορισμένες περιπτώσεις  βίαιες αντιδράσεις. Ο πρωθυπουργός δείχνει να έχει αντιληφθεί πλήρως ότι σε μια περίοδο που κυριαρχεί ανερυθρίαστα ένας μαφιόζικου τύπου εκβιασμός από τους κατ’ όνομα εταίρους μας, το βασικότερο διακύβευμα δεν είναι η μετατροπή της χώρας μας σε ένα σοσιαλιστικό παράδεισο, αλλά η διάσωση της.

Μια διάσωση που δεν θα απαιτεί από μια εκλεγμένη αριστερή κυβέρνηση να απωλέσει κάθε ικμάδα κοινωνικής και θεσμικής  νομιμοποίησης.  Αλλά θα σέβεται τις κοινωνικές ευαισθησίες της νέας κυβέρνησης.

Ο υπουργός παραγωγικής ανασυγκρότησης με την ειλικρινή του στάση κινδυνεύει να καταστεί ως το μεγαλύτερο πρόβλημα του Αλέξη Τσίπρα κατά την διάρκεια αυτής  της σκληρής διαπραγμάτευσης αλλά  συγχρόνως και το πιο ακλόνητο άλλοθι των ‘’θεσμών’’  για τις ανακολουθίες, τα πισωγυρίσματα και την αναξιοπιστία για την οποία θα κατηγορήσουν την κυβέρνηση σε πιθανό ναυάγιο των διαπραγματεύσεων. Και είναι κρίμα. Όχι γιατί συμφωνώ με τις απόψεις Λαφάζανη, που δεν συμφωνώ. Αλλά είναι κρίμα για την ιστορική πορεία ενός ανθρώπου που έχει συνδυάσει την πολιτική του πορεία με τις έννοιες της τιμιότητας και της σταθερότητας. Αρετές δυσεύρετες αλλά και τόσο αναγκαίες στους δίσεκτους καιρούς που διανύουμε.