Golden Beach και πασχαλίτσες

του Άρη Δαβαράκη

Πριν από χρόνια  (στα τέλη του περασμένου αιώνα)  οι περιπλανήσεις μου σε νησιά, βουνά και κάμπους με οδήγησαν μέχρι εδώ που είμαι και σήμερα, στον άγιο Φωκά, στην Τήνο, στο ξενοδοχείο Golden Beach που είναι μια «ήπιας ανάπτυξης» ξενοδοχειακή μονάδα με ένα, όχι μεγάλο, διώροφο ξενοδοχείο και αρκετά bungalows, μέσα σε ένα χώρο πολλών στρεμμάτων με πολύ πράσινο, ησυχία, και όλα όσα χρειάζεται ένας άνθρωπος για να ευχαριστηθεί τις διακοπές του (ή ένα long week-end βαθειάς ανάσας).  Γνωριστήκαμε από τότε με τους ιδιοκτήτες του Golden Beach, δυό αδέρφια (ο ένας πιο αγαπητός από τον άλλον και αντιστρόφως) και τις οικογένειές τους. Τότε ήταν μόνο ο Νίκος παντρεμένος και μπαμπάς μιας όμορφης μικρής – δύο, τριών χρονών. Τώρα είναι και ο Ηλίας παντρεμένος, σχεδόν 20 χρόνια, με την αξιαγάπητη Ελένη που γιόρταζε προχτές – κι’ έχουνε έναν γυιό δεκαέξι και μια κόρη οχτώ ή εννιά χρονών.

Για πολλά χρόνια είχαμε χαθεί μέχρι που, λίγο πριν την πρωτομαγιά, μου ήρθε η φλασιά να έρθω στην Τήνο και στον άγιο Φωκά που τον είχα αγαπήσει πολύ από τότε-και πήρα τηλέφωνο το Golden Beach. Γκουγκλάρισα για να το βρω –αλλά το βρήκα. Απάντησε ο Νίκος –σαν να μην πέρασε μια μέρα. Ο Ηλίας ήρθε και με πήρε από το βαπόρι. Εγκαταστάθηκα στο 22 και παρότι είχα την τύχη στη ζωή μου να μείνω σε πολλά  ζούπερ-ντούπερ ξενοδοχεία σ’ όλον τον πλανήτη (κυρίως χάρη στον φίλο μου τον Μίλτο που αλώνιζε όλες τις ηπείρους για δουλειές επί 25-30 χρόνια και με «φόρτωνε» στα έξοδα σαν συνεργάτη) αυτό που (ξανα)βρήκα εδώ δεν το αλλάζω με τίποτα. Δεν ξέρω αν οι λόγοι είναι φυσικοί ή μεταφυσικοί, το σίγουρο είναι πως το Golden Beach κι’ εγώ ταιριάζουμε τόσο πολύ που αντί για τριήμερο την πρωτομαγιά έμεινα σχεδόν 15 μέρες και αφού επέστρεψα στην Αθήνα και έκανα αυτά που έπρεπε Δευτέρα με Παρασκευή, το Σάββατο ξύπνησα και, πάλι απρογραμμάτιστα ξαναπήρα τηλέφωνο τον Ηλία και τον Νίκο και τους ανήγγειλα ότι επιστρέφω. Το Golden Beach ήτανε όλο «ρεζερβέ» (που λεν και στα εστιατόρια) λόγω ενός μεγάλου γκρουπ με Βέλγους, αλλά δεν κωλώσαμε καθόλου. Έμεινα από την Κυριακή μέχρι την Πέμπτη εδώ λίγο πιο πάνω στον λόφο σε ένα από τα απίστευτα βολικά και καλόγουστα σπίτια του Ηλία (που νοικιάζονται με τον μήνα ή τις εβδομάδες τα καλοκαίρια)  - και εκτός που είχα  μια θέα μαγική και κοιμόμουνα σε Coco-mat στρώμα, είχα wifi καμπάνα και ένα ολόκληρο σπίτι, επιπλωμένο με ένα γούστο πραγματικά σπάνιο όσο και απλό, στη διάθεσή μου. Δουλεύω περίπου ένα οκτάωρο την ημέρα όπου και αν βρίσκομαι για toportal.gr και αυτό κάνω και τώρα που από την Πέμπτη ξαναγύρισα στο 22 του Golden Beach που το χαρακτηρίζει μία άλλου είδους πολυτέλεια που δεν μπορώ να την εξηγήσω εδώ με λίγες λέξεις γιατί ανήκει σε μιαν άλλη κοσμοθεωρία που με εκφράζει απόλυτα από παιδί – και είναι κάπως πολύπλοκη για ένα σύντομο κείμενο. 

Και στο 22 του Golden Beach (που αν και το γνώρισα και το σύστησα σε πολλούς φίλους από τον περασμένο αιώνα, τώρα  το ένοιωσα πια σαν σπίτι μου) και πάνω στον λόφο του Ηλία, είχα αρκετές ώρες ανοιχτή την τηλεόραση –τις ώρες των ειδήσεων και των πολιτικών εκπομπών. Αγωνιώ, όπως όλοι μας, για τις εξελίξεις και την κοινή μας μοίρα, όπως αγωνιώ και για τον τιτάνιο αγώνα που δίνει ο Αλέξης Τσίπρας και στην Ευρώπη και εδώ, και στην κυβέρνηση και στο κόμμα. Πιστεύω ακράδαντα πως αν τα καταφέρει να σταθεί όρθιος θα ταυτίσει το όνομά του με την ανάκαμψη της Ελλάδας και την ουσιαστική της αναβάθμιση. Αν, με λίγα λόγια, καταφέρει να φέρει μια συμφωνία και να την στηρίξει στην Βουλή και στον ΣΥΡΙΖΑ, θα έχει ανοίξει το δρόμο για μια νέα εποχή, με άλλους στόχους και άλλες προτεραιότητες. Όπως κάθε μεγάλη προσπάθεια όμως έχει πολύ αγώνα γιατί, φέρνοντας το καινούργιο, καταργεί το «παλιό» - που, φυσικά, δεν κάθεται με σταυρωμένα τα χέρια. Αντιστέκεται με νύχια και με δόντια, με όλα τα μέσα που διαθέτει και που είναι πολλά και ισχυρά. Αλλά είμαι βέβαιος πως, όσο και αν αυτό φαίνεται υπεραισιόδοξο, ο Τσίπρας θα υπερισχύσει και των εξωτερικών και των εσωτερικών «εχθρών» - γιατί έχει και πολύ καλούς και αποφασισμένους φίλους και εδώ και στην Ευρώπη και δεν θα το βάλει κάτω.

Από αλλού ξεκίνησα όμως και αλλού με πήγανε οι συνειρμοί. Ήθελα να σας μιλήσω για το Golden Beach που μέσα σε 30 σχεδόν χρόνια ο Ηλίας και ο Νίκος Σουράνης το έχουνε κάνει έναν μικρό παράδεισο. Η Θάλασσα εδώ μπροστά δεν περιγράφεται – έχει και την γαλάζια σημαία της για επιβεβαίωση. Είμαστε 2-3 χιλιόμετρα έξω από την Χώρα της Τήνου και την Παναγία της και το περπάτημα είναι απόλαυση –όπως και το κολύμπι βέβαια. Στο εστιατόριο του Golden beach τρως εξαιρετικά, υγιεινά και ανεπιτήδευτα – όπως και στο Santoalati που απέχει 800 μέτρα και ξεχωρίζει και αυτό για την δεδομένα απλή αλλά υψηλή ποιότητά του, όπως και το «Μαρουθιά» που είναι ακριβώς δίπλα μας και είναι αυτό που συνετέλεσε  σε πολύ μεγάλο βαθμό στην απόκτησή της «γαλάζιας σημαίας» που απαιτεί (όπως η συμφωνία για την οποία παλεύει ο Τσίπρας!) κάποιες προϋποθέσεις καθόλου αυτονόητες.

Στην Τήνο γεννήθηκε η γιαγιά μου η Ελισάβετ. Του αγίου Φωκά (22 Σεπτεμβρίου) έφυγε από την ζωή η αγαπημένη μου μητέρα, η Ιωάννα μου, το 1979. Και όταν ήρθα για πρώτη φορά στο Golden Beach (στην δεκαετία του 90) ξαπλωμένος νωρίς την άνοιξη στην απέραντή αυτή αμμουδιά του αγίου Φωκά,  εκατοντάδες (μπορεί και χιλιάδες) πασχαλίτσες οργώνανε την χρυσή άμμο και σκαρφαλώνανε και πάνω μου χαρίζοντάς μου ένα πολύ ιδιαίτερο δώρο που ποτέ στη ζωή μου δεν θα ξεχάσω.

Τις έχω για πολύ μεγάλο γούρι της πασχαλίτσες. Και είμαι ευγνώμων που είμαι εδώ και που μπορώ, όποτε θέλω, να ανάβω ένα κεράκι στην Παναγία, να κολυμπάω χαζεύοντας την Δήλο και να δουλεύω σίγουρος πως θα πάνε όλα καλά – για όλους μας.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Σχόλια

  • 1 Ο/Η ΣΥΛΒΑ ΚΟΚΚΑΛΑΝΗ έγραψε: (πριν 2 έτη)

    ΕΞΑΙΡΕΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟ ΧΑΡΗΚΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ! ΝΑ ΣΟΥ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΟΛΑ ΚΑΛΑ!

  • 2 Ο/Η Stella έγραψε: (πριν 2 έτη)

    Αρη τα άρθρα για να στηρίξουν τουριστικούς προορισμούς που να λένε πρέπει να έχουν "συγκινησιόμετρο" και "γουστόμετρο" ανάλογο με τη φέρουσα ικανότητα του τόπου ή του ξενοδοχείου. Με την εκχείληση ονείρου που έκανες πώς θα τα καταφέρει το Golden Beach να ανταπεξέλθει στη ζήτηση;!
    (και ο Τσίπρας αν το φέρει το τιμημένο!)

loading..