Με αποφασιστικότητα, αλλά και με μέτρο

"Αυγή"/Κύριο άρθρο

Οι εκλογές του Ιανουαρίου έφεραν στο προσκήνιο μια άλλη αντίληψη για τα κοινά και το αίτημα της απόρριψης του κυρίαρχου μοντέλου διακυβέρνησης και πολιτικής συμπεριφοράς. Η εντολή δεν ήταν "φύγε εσύ - έλα εσύ", ήταν "πάμε να φτιάξουμε κάτι άλλο, καλύτερο, πιο δίκαιο, πιο δημοκρατικό". "Πάμε να αποκαταστήσουμε τη δημοκρατία, την αξιοπρέπεια των καθημερινών ανθρώπων, πάμε να συγκρουστούμε, να γκρεμίσουμε και να χτίσουμε".

Το δίλημμα εάν θα ακολουθήσει κάποιος την πεπατημένη ή θα επιχειρήσει να ανοίξει νέους δρόμους, διαφορετικές προσεγγίσεις σε ένα αχαρτογράφητο πεδίο, είναι υπαρκτό, είναι ενδιαφέρον, είναι χρήσιμο, είναι θεμιτό, είναι πειρασμός και φυσικά έχει στοιχεία πολιτικού ρίσκου.

Η παρούσα κυβέρνηση, η κοινοβουλευτική πλειοψηφία, τα συγκυβερνώντα κόμματα δεν έχουν την εντολή να αλλάξουν τα πρόσωπα και να μείνουν όλα τα άλλα ίδια και απαράλλακτα, αλλά να αλλάξουν υπόδειγμα, ήθη και ήθος, να κάνουν τομές και συγκρούσεις, να φέρουν τα πάνω κάτω.

Είναι επίσης απολύτως αναμενόμενο ότι η δύναμη της αδράνειας και το κατεστημένο θα αντιδράσουν με κάθε τρόπο, κυρίως στοχοποιώντας, σπιλώνοντας, προσπαθώντας να υποδαυλίσουν προσωπικές εντάσεις και αντιπαραθέσεις, να προσωποποιήσουν τις πολιτικές διαφωνίες. Είναι εύκολο η αυτοπεποίθηση να μεθερμηνευτεί ως αλαζονεία, η πρωτοβουλία ως αυθαιρεσία κ.ο.κ. Χρειάζεται αποφασιστικότητα, αλλά και μέτρο.

Κάθε κίνηση, κάθε πρωτοβουλία, κάθε συμπεριφορά δεν δικαιώνεται ή καθαγιάζεται με μόνο γνώμονα το ρηξικέλευθο ή την αγωνιστικότητα και την προσωπικότητα του ατόμου που την αναλαμβάνει.

Η κυβέρνηση, τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι ένα άθροισμα ιδιαίτερων προσωπικοτήτων με προσωπική ατζέντα και στρατηγική, δεν είναι μια συντροφιά παραγόντων, αλλά μια ομάδα συντεταγμένη με κανόνες, διαδικασίες, πειθαρχία, πάντα μέσα στο πλαίσιο και το κεκτημένο δημοκρατίας και ανεκτικότητας αυτού του πολιτικού χώρου και με το βλέμμα πάντα στραμμένο στο δάσος και όχι στο δέντρο. Αλλιώς θα αρχίσουμε να πυροβολούμε τα πόδια μας.