Κυριακή της (καλής) Σαμαρείτιδος: Ὕδωρ λαβεῖν ἐλθοῦσα τὸ φθαρτὸν γύναι, Τὸ ζῶν ἀπαντλεῖς, ᾧ ῥύπους ψυχῆς πλύνεις

του Άρη Δαβαράκη

Ὕδωρ λαβεῖν ἐλθοῦσα τὸ φθαρτὸν γύναι,
Τὸ ζῶν ἀπαντλεῖς, ᾧ ῥύπους ψυχῆς πλύνεις.

 

Ήρθα εδώ στην Τήνο (χωρίς να το έχω καθόλου στο μυαλό μου σαν πρόγραμμα) για να είμαι κάπου στη φύση το τριήμερο της Πρωτομαγιάς και φεύγω σήμερα Κυριακή 10 του μήνα χωρίς να έχω καλά-καλά καταλάβει τι δώρο ήτανε πάλι αυτό. Γιατί το δώρο ήταν πολύ ακριβό και σπάνιο απ’ όποια  μεριά κι’ αν το κοιτάξεις. Στην μεγάλη παραλία του Αγίου Φωκά πού βλέπει την Δήλο, την Μύκονο (αριστερά όπως κοιτάζουμε τη θάλασσα), την Σύρο απέναντι, την Νάξο και την Πάρο (ή την Αντίπαρο;) και, on a clear day και κάτι από Σποράδες, βρίσκεται  το Golden Beach, το ξενοδοχείο δύο παλιών-καλών φίλων, του Ηλία και του Νίκου Σουράνη.  Δεν είναι από αυτά τα design- boutique hotels που τα μάθαμε κι’ εμείς τότε που έβρεχε πλαστικό χρήμα δάνεια και ευρώ ακατάπαυστα, είναι μια ξενοδοχειακή μονάδα «ήπιας ανάπτυξης» που θα έλεγε ένας καλός φίλος, με ένα κεντρικό, όχι μεγάλο ξενοδοχείο διώροφο  και αρκετά σπιτάκια-bungalows  που έχουν ανά πέντε-έξη ένα μεγάλο κοινό κήπο ή περιβόλι, πολλή ησυχία και αληθινή ποιότητα ζωής επί της ουσίας (και όχι επί του περιτυλίγματος).  Είχα πολλή δουλειά αλλά κολυμπούσα κάθε μέρα, περπάτησα πολύ (είναι 2-3 χιλιόμετρα από την Χώρα ο Άγιος Φωκάς) και έφαγα –ένα γεύμα την ημέρα – υγιεινά και ολόφρεσκα, κυρίως στο «Σαν το αλάτι» που γράφεται και λατινικά- «Santoalati» (Facebook)  αλλά και στο «Μαραθιά», (Facebook) δίπλα ακριβώς στο Golden Beach. Ανάσανα βαθειά, απόλαυσα δέκα σχεδόν μέρες απόλυτης άπνοιας με μια θάλασσα  λάδι και κρύσταλλο και από την Παρασκευή το βράδυ που έστριψε ο καιρός, απολαμβάνω αυτή τη δύναμη του βοριά στις Κυκλάδες που μέσα από τις φυλλωσιές των δέντρων  και τις κόντρες του με τις καλαμωτές και τα ντουβάρια, φτιάχνει μιαν άλλη μουσική, ζαλιστική –που σου καθαρίζει το μυαλό  σαν πνευματικό συνεργείο.

Στην Παναγία πήγα πέντε (αν τις μετράω καλά) φορές και δεν απέφυγα τη σκέψη πως βρισκόμουνα στον ίδιο χώρο όπου έχει βρεθεί και η γιαγιά-Ελισάβετ Βιδάλη που έχει γεννηθεί εδώ και μετανάστευσε στην Αλεξάνδρεια τέλη 19ου, αρχές 20ου, ακολουθώντας τα 7 μεγαλύτερά της αδέρφια, όλα αγόρια. «Οι Βιδάληδες».  Έτσι τους θυμάμαι όλους μαζί, σαν παιδί, στην πόλη μου.

Κυριακή σήμερα, δεν «ανεβάζουμε» καινούργια κείμενα, αλλά αυτό δεν μετράει για κείμενο, είναι ένα άνοιγμα για το υπόλοιπο περιεχόμενο του Κυριακάτικου toportal.gr που κάθε Κυριακή ανεβάζει τα 20 κείμενα που διαβάστηκαν περισσότερο, με βάση τις πληροφορίες  της υπηρεσίας Google Analytics που δεν της ξεφεύγει τίποτα. Ητανε μια εβδομάδα πολύ έντονη αυτή καθώς το θερμόμετρο της διαπραγμάτευσης ανεβοκατέβαινε και μαζί μ’ αυτό και  η αγωνία όλων μας, (ότι και να ψηφίσαμε), για το κατά πού τραβάμε. Για μένα σημασία πάντως έχει το γεγονός πως τον μετακινήσαμε τον βράχο που μας έκοβε τη Θέα, και το τοπίο ανοίχτηκε αποκαλύπτοντας όλα (σχεδόν) τα μυστικά του πάνω στη διαπραγμάτευση. Και, όσο και να μας φαίνονται δύσκολες οι ώρες, κάποτε θα τις θυμόμαστε γιατί είναι ώρες που αλλάζουν και αναβαθμίζουν την Ελλάδα.

Μέσα στο super-ferry II που θα με πάει ως την Ραφήνα, θα δουλεύω για toportal.gr και θα είμαι βέβαια online γιατί τα γεγονότα «τρέχουν» και έχω μεγάλη ανάγκη να είμαι «συντονισμένος» με τα κοινά. Νάναι καλά το μοντεμάκι της Vodafone που δεν χάνει ποτέ την επαφή του με τους δορυφόρους, ακόμα και μεσοπέλαγα  (το έχω τσεκάρει όταν ερχόμουνα).  Στο Golden Beach το wi-fi είναι καμπάνα – οπότε όλες αυτές τις μέρες ούτε στιγμή δεν ένοιωσα «εκτός σύνδεσης».

Λοιπόν: Μπείτε για μια βόλτα να δείτε πια είναι τα 20 πιο διαβασμένα κείμενα της εβδομάδας που ξεκίνησε την Δευτέρα 4 και τέλειωσε το Σάββατο 9 Μαΐου. Αρκεί ένα κλίκ εδώ!