Το άλμα

του Άρη Δαβαράκη

Η ζωή είναι παράξενη και γεμάτη αντιφάσεις. Τι μούρθε και πήρα το καράβι και μετακόμισα το σαρκίο μου μαζί με την σύνδεσή του στο διαδίκτυο εδώ στην Τήνο, μόνο αυτός ο διάφανος άλλος το ξέρει. Πήρα τηλέφωνο τους παλιούς μου φίλους, τον Νίκο και τον Ηλία, που είχα πάνω από 20ετία να τους δώ και τους βρήκα όπως τους ήξερα – στο ξενοδοχείο τους, το Golden Beach, στον άγιο Φωκά. Σαν να μην πέρασε μια μέρα επέστρεψα στο νησί της γιαγιάς-Ελισάβετ, για πρώτη φορά συνειδητά «στο νησί της γιαγιάς-Ελισάβετ».  Όλες τις άλλες φορές πήγαινα στην Τήνο. Αυτή τη φορά ήρθα στο νησί της γιαγιάς μου. Έχει μεγάλη διαφορά, άργησα αλλά το κατάλαβα.

Έπεσα πάνω σε μια πολύ ζόρικη στιγμή της σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας και με βοηθάει που μπορώ να δουλεύω με αίσθημα και με πάθος – και να βλέπω την Δήλο απέναντι. Εδώ είναι Κυκλάδες, δεν είναι παίξε-γέλασε. Μιλάμε για ένα άλλο Φώς που όπως έμαθα μόλις την Κυριακή εδώ στην μεγάλη παρέα του Ηλία και του Νίκου, έχει καταγραφεί και επιστημονικά ως πολύ δυνατό (Φώς) κυρίως στην Δήλο – το επίκεντρο των Κυκλάδων που κυκλωτικά την αγκαλιάζουν. Πως καταφέρανε οι δικοί μας αρχαίοι να εντοπίσουν όλα τα φωτεινά φρεάτια που εκτοξεύουν φώς πολύ σαν σιντριβάνια, ένας Θεός το ξέρει. Ο Κωνσταντίνος Φτυαράς, καθηγητής της μητέρας μου στην Αλεξάνδρεια και μετά Διευθυντής του Κολλεγίου στην Αγία Παρασκευή, λίγες μέρες ή εβδομάδες πριν πεθάνει μου έλεγε στο Ναυτικό Νοσοκομείο όπου είχα πάει να τον επισκεφθώ:  «Ο πέμπτος αιώνας, ο πέμπτος αιώνας, να το κοιτάξεις αυτό, πολύ φώς, πάρα πολύ φώς, δεν εξηγείται, να το ψάξεις αυτό, πολύ φώς παιδί μου, ανεξήγητα πολύ φώς».  Είχε ήδη αρχίσει να ταξιδεύει προς την άλλη μεριά αλλά σε μεγάλη ηλικία και πολύ γλυκά, χωρίς βασανιστικές αρρώστιες και πόνους. Πολύ Φώς. Πάρα πολύ Φώς.

Τι μέλλει γενέσθαι λοιπόν «ω άνδρες Συριζαίοι» που λέει και ο Μπογδάνος του οποίου είμαι fan; Ρήξη ή συμβιβασμός; Που πάμε; Πως και το αποφασίσαμε επιτέλους να ξεκολλήσουμε και να ξεβολευτούμε, να προχωρήσουμε λίγο πιο αποφασιστικά προς την ομαδική αυτογνωσία αντί να συνεχίσουμε ακάθεκτοι την μεταπολιτευτική μας πορεία προς την απόλυτη ανοησία και τον σουσουδισμό; Τι πάθαμε άραγε; Είδαμε Φώς και μπήκαμε; Μάλλον. Κάπως έτσι. Έλληνες, βλέπετε, κατά βάθος. Παιχνιδιάρηδες.

Τώρα λοιπόν που καταφέραμε επιτέλους να το κάνουμε το άλμα, ενώ είμαστε ακόμα με ανοιχτές τις φτερούγες στο μεγάλο κενό αιωρούμενοι, από τη μια το απολαμβάνουμε διότι είναι γνώριμη αυτή η αίσθηση, κακά τα ψέματα, γνώριμη και ουσιωδώς ερωτική, και από την άλλη τρέμει το φυλλοκάρδι μας μήπως και αντί να προσγειωθούμε στην άλλη άκρη της σκηνής σαν την Μάγια Πλισέσκαγια, ασφαλείς και με την Χάρη του Θεού, βρεθούμε με πολλαπλά κατάγματα, άχαροι και ανόητοι, στο κρεβάτι του πόνου.

Όμως κατά βάθος ξέρουμε ότι αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή συμβαίνει γιατί επιτέλους θυμηθήκαμε. Και αν η ανάμνηση δεν είναι ανάγλυφη και εναργής έτσι ώστε να την επικαλεστούμε στα ΔΝΤ και τα Brussels Groups, είναι παρούσα, νοιώθεται και κρατάει το τιμόνι. Καμία αναβάθμιση άξια λόγου δεν γίνεται χωρίς κόπο, άσκηση, προσπάθεια, αγωνία, πτώσεις, επιπτώσεις και κρίσεις πανικού. Άλλωστε, το ξέρουμε πιά, το ταξίδι είναι που μετράει, στην διάρκειά του είναι που ανοίγουν τα πανιά και η ορατότητα γίνεται χρόνος αιώνιος, αυτή η ειδική φλασιά, η Λάμψη που διαρκεί για πάντα.

Δεν θα επιμείνω. Δεν είναι για όλους ευχάριστο να αιωρούνται και να αγωνιούν για το τι μέλλει γενέσθαι. Αλλά, πιστέψτε με, όταν τελειώνει ένας κύκλος και αρχίζει ένας άλλος, υπάρχει πάντα αυτή η αίσθηση που με διαφορετικούς τρόπους «νοιώθεται». Το σίγουρο είναι πως ότι και να γίνει, αφού το αποφασίσαμε το άλμα, το σκηνικό αλλάζει. Γυρνάμε σελίδα, προχωράμε, πάμε γι’ άλλα.

Προσωπικά νοιώθω πολύ τυχερός που την ζω και αυτή τη φάση, κι’ ας είμαι στον αέρα,  μετέωρος πάνω από μια Θάλασσα που δεν παίρνω όρκο πως δεν είναι και ουρανός συγχρόνως.

Το νησί της γιαγιάς-Ελισάβετ και η Δήλος απέναντι με πληροφορούν ότι είμαστε σε πολύ καλό δρόμο.

Επιτέλους.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Σχόλια

  • 1 Ο/Η ΞΕΝΟΦΩΝ ΙΣΑΡΗΣ έγραψε: (πριν 2 έτη)

    Ο Μανώλης Γλέζος καταγγέλλει απο το προφιλ του στο φβ "Ενεργοι Πολιτες" οτι απο το 2010 πήραμε 221 δις και ΠΛΗΡΩΣΑΜΕ σε τόκους 270 δις ! Και η απάτη συνεχίζεται ... με δηλώσεις οτι θα τα βρούμε ότι τα βρίσκουμε κλπ κλπ όσο ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ δεν γίνεται. Όλ αυτό δεν θα το έλεγα ΑΛΜΑ. Εκτός και αν εννοείτε το άλμα που εκανε κι εκείνος ο Πέρσης αγγελιοφόρος στην ταινία 300 προς τον πατο του πηγαδιού...

loading..